آیه ۱ سوره تغابن

سوره تغابن(التغابن)، آیه ۱ · جزء ۲۸ · صفحه ۵۵۶

يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است برای خدا تسبیح می‌گویند؛ مالکیت و حکومت از آن اوست و ستایش از آن او؛ و او بر همه چیز تواناست!

معنی کلمات و عبارات
«یُسَبِّحُ» (نگا: رعد / ، اِسراء / ، نور / ).
نزول

سال ۸ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱ - همه موجودات جهان (آسمان ها، زمین و...)، به تسبیح و تنزیه خداوند مشغول اند. «یسبّح للّه ما فى السموت و ما فى الأرض» «تسبیح»، به معناى تنزیه است. ۲ - تمامى موجودات هستى، شاهدى گویا بر منزّه بودن خداوند از هر عیب و نقص «یسبّح للّه ما فى السموت و ما فى الأرض» برداشت یاد شده، بر این اساس است که تسبیح در آیه شریفه، تسبیح تکوینى باشد. ۳ - تسبیح و تنزیه موجودات عالم براى خداوند، مستمر و دایمى است. «یسبّح للّه ما فى السموت و ما فى الأرض» آمدن فعل مضارع «یسبّح»، دلالت بر استمرار دارد. ۴ - همه موجودات عالم، از نوعى شعور و آگاهى نسبت به خداوند برخوردارند. «یسبّح للّه ما فى السموت و ما فى الأرض» ۵ - جهان طبیعت، داراى آسمان هاى متعدد «السموت» ۶ - فرمان روایى عالم، تنها در انحصار خداوند است. «له الملک» ۷ - فرمان روایى خداوند، حقیقى است و از غیر او، اعتبارى و مجازى و تحت اراده او است. «له الملک» تقدیم مسند (له) بر مسندالیه (الملک) افاده قصر مى کند; یعنى، فرمان روایى تنها از آنِ خداوند است. وجود فرمان روایى هاى دیگر (مانند آنچه در زمین هست)، قرینه است بر این که مراد از «الملک» در آیه شریفه، ملک حقیقى است و آنچه وجود دارد همگى اعتبارى مى باشد. ۸ - همه ستایش ها، از آنِ خداوند است. «له الحمد» «ال» در «الحمد» به اصطلاح جنسیه و مفید استغراق است; یعنى، «له کلّ حمد». ۹ - خداوند، سرچشمه و منشأ همه کمال ها و زیبایى ها است. «له الحمد» «حمد» در برابر زیبایى ها و کمال ها است و به مقتضاى جمله «له الحمد» هر ستایشى، به خداوند اختصاص دارد. بنابراین هر زیبایى و کمالى، از او نشأت گرفته است. ۱۰ - تنها خداوند، سزاوار و باسته ستایش است. «له الحمد» ۱۱ - خداوند داراى قدرت مطلق و توانا بر انجام هر کارى «و هو على کلّ شىء قدیر»
تفسیر (۹)
روایات و احادیث
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۱)
  • عالم افرینش، دارای اسمانهای متعدّد+۱۶ آیه
  • وجود موجودات تسبیحگوی خدا در اسمان+۷ آیه
  • موجودات اسمانها، تسبیحگوی خدا+۷ آیه
  • تمام موجودات هستی، تسبیحگوی خداوند+۷ آیه
  • مستمرّ بودن تسبیح موجودات، در پیشگاه خداوند+۴ آیه
  • اقتدار مطلق خدا، دلیل منزّه بودن خدا
  • حاکمیّت خدا بر هستی، مستلزم راه نداشتن کمترین نقص در ذات مقدّس خدا+۳ آیه
  • تنزیه خداوند، از سوی اهل اسمانها+۷ آیه
  • اهل زمین، تنزیهکننده خداوند+۷ آیه
  • موجودات، تنزیهکننده خداوند+۷ آیه
  • جهان افرینش در احاطه قدرت خداوند+۲ آیه
  • جهان، تسبیحگوی خداوند+۶ آیه
  • حاکمیّت جهان، از انِ خدا+۵ آیه
  • لزوم اختصاص همه حمدها به خداوند+۱ آیه
  • اختصاص همه حمدها و ستایشها به خداوند+۱ آیه
  • فرمانروایی خدا، مقتضی تسبیح گویی موجودات برای او+۶ آیه
  • موجودات زمین، تسبیح گوی خداوند+۷ آیه
  • برخورداری موجودات جهان، از شعور و ادراک+۱۰ آیه
  • خداوند، توانا بر اجرای هر کاری+۲ آیه
  • همه اشیای جهان، در قبضه قدرت خداوند+۲ آیه
  • قدیر / اسماوصفات+۲ آیه
واژه‌ها