آیه ۱۳ سوره نور

سوره نور(النور)، آیه ۱۳ · جزء ۱۸ · صفحه ۳۵۱

لَّوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَٰئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ

چرا چهار شاهد برای آن نیاوردند؟! اکنون که این گواهان را نیاوردند، آنان در پیشگاه خدا دروغگویانند!

معنی کلمات و عبارات
«عِندَاللهِ»: در پیش خدا. برابر قانون و حکم خدا. «لَوْلا»: در این آیه و آیه بالاتر مفید ترغیب و تشویق به انجام کار مابعد خود است که در آیه پیشین: «ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنفُسِهِمْ خَیْراً» و در این آیه «جَآءُوا عَلَیْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ»: می‌باشد.
نزول
نکات آیه
۱ - اثبات ادعاى زنا، در گرو اقامه چهار شاهد مرد است. «لولا جاءو علیه بأربعة شهداء» «شهداء» جمع شاهد است و «شاهد» مفرد مذکر و به معناى یک مرد گواه است. ۲ - پذیرش اتهام رابطه جنسى، در گرو اقامه چهار شاهد از سوى اتهام زننده است. «لولا جاءو علیه بأربعة شهداء» ۳ - در صورتى که قذف کنندگان از اقامه بینه ناتوان باشند، تکذیب آنان و مبرا دانستن دامن متهم، واجب است. «لولا جاءو علیه بأربعة شهداء فإذ لم یأتوا بالشهداء فأُولئک عند اللّه هم الکذبون» برداشت یاد شده، مبتنى بر این نکته است که جمله «فأُولئک عند اللّه هم الکاذبون» انشا در قالب اخبار باشد; یعنى، این افراد محکوم به کذب و دروغ گویى اند. ۴ - در پیشگاه خداوند، قذف کنندگان بى دلیل سرآمد دروغ گویان اند. «فأُولئک عند اللّه هم الکذبون» ضمیر «هم» ضمیر فصل و «الکاذبون» مسند محلى به «ال» جنس و مفید حصر است. ۵ - توطئه گران علیه خاندان پیامبر(ص) (در قضیه افک)، از اقامه حتى یک شاهد هم ناتوان بودند. «فإذ لم یأتوا بالشهداء» «ال» در «الشهداء» عهد ذکرى است که اشاره به «أربعة شهداء» دارد نفى «الشهداء» به وسیله «لم» در (لم یأتوا) بیانگر این نکته است که آنان هیچ شاهدى بر ادعاى خود نداشتند.
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۱)
  • لزوم حفظ ابروی متّهم به جرم+۴ آیه
  • لزوم رعایت ازادی بیان و نقل مطالب، در چارچوب حفظ حیثیّت و ابروی مؤمنان+۶ آیه
  • لزوم گواهی چهار مرد مسلمان برای اثبات زنا+۲ آیه
  • مؤمنان، تحت تربیت پروردگار+۷ آیه
  • حرام بودن قذف و نسبت زنا به افراد پاکدامن+۷ آیه
  • لزوم حفظ ابروی افراد در جامعه+۴ آیه
  • حرمت هتک حیثیّت و ابروی مؤمنان+۵ آیه
  • حرمت افترا به همسران پیامبر+۶ آیه
  • اثبات فحشای زنا، مشروط به شهادت چهار شاهد از مردان مسلمان+۳ آیه
  • حرمت قذف و نسبتهای ناروا به زنان پاکدامن+۴ آیه
  • لزوم شهادت چهار مرد مسلمان، برای اثبات فحشای زنان+۵ آیه
  • قذف کنندگان، از مصادیق دروغگویان، در پیشگاه خداوند
  • وجوب مبرّا دانستن دامن متّهم (همسران محمّد) و عفیف دانستن انان و تکذیب بی عفّتی انان+۱ آیه
  • مبرّا بودن همسران محمّد، از بی عفّتی (اتّهام وارد شده بر انان در توطیه افک)+۱ آیه
  • افترا و تهمت ناروای برخی منافقان به همسر پیامبر و نقل و اشاعه ان در میان مؤمنان، در حیطه اگاهی خدا+۷ آیه
  • دروغگویی، مورد نفرت و انکار همگانی و قبیح+۲ آیه
  • نسبت زنا به افراد پاکدامن، بدون ارایه چهار گواه، سبب قرار گرفتن در زمره دروغگویان+۱ آیه
  • ارایه چهار شاهد از سوی قذف کننده، شرط اثبات قذف+۲ آیه
  • ناچیز و سبک پنداشتن قذف، عامل اشاعه و نقل ان+۴ آیه
  • حرمت قذف و نسبت دادن زنا به افراد پاکدامن+۶ آیه
  • تعدّد گواهان (4 نفر)، از شرایط اثبات زنا+۳ آیه
  • لزوم گواه گرفتن چهار مرد مسلمان، برای اثبات زنای زنان+۳ آیه
  • وجوب تکذیب قذفکنندگان و مبرّا دانستن دامن متّهم، در صورت عدم ارایه چهار شاهد مرد+۱ آیه
  • حکم خداوند به دروغگو بودن گواهان بر زنای محصنه، در صورت کمتر بودن انان از چهار مرد+۱ آیه
  • عدم ارایه شاهد از سوی توطیهگران علیه خانواده پیامبر، در قصّه افک+۱ آیه
  • دروغگویی توطیهگران علیه خانواده پیامبر و مبرّا بودن زنان پیامبر در ماجرای افک، به دلیل عدم ارایه شاهد از سوی منافقان+۱ آیه
  • تهمت فحشا به همسر پیامبر+۱ آیه
  • لزوم گواهی چهار مرد مسلمان، برای اثبات زنا+۲ آیه
  • وجوب حفظ ابروی افراد، در جامعه+۴ آیه
  • لزوم شهادت چهار مرد مسلمان، برای اثبات فحشای زنان+۵ آیه
  • تهمت فحشا به یکی از همسران محمّد، از سوی منافقان عصر بعثت: انَّ الَّذینَ جاءو بِالافکِ عُصبَهٌ مِنکُم لا تَحسَبوهُ شَرًّا لَکُم بَل هُوَ خَیرٌ لَکُم لِکُلّ امرِیٍ مِنهُم مَا اکتَسَبَ مِنَ الاثمِ+۱ آیه
واژه‌ها