و

تکرارها: ۹۵۹۴آیات: ۴۵۱۳

۰۲۰۰۴۰۰۶۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۷۱سال ۲: ۲۶۰سال ۳: ۴۰۲سال ۴: ۳۹۰سال ۵: ۴۵۷سال ۶: ۵۱۴سال ۷: ۴۱۵سال ۸: ۴۶۵سال ۹: ۴۰۵سال ۱۰: ۵۰۸سال ۱۱: ۳۹۲سال ۱۲: ۴۴۲سال ۱۳: ۴۷۰سال ۱۴: ۴۷۶سال ۱۵: ۴۵۶سال ۱۶: ۴۶۷سال ۱۷: ۵۰۹سال ۱۸: ۵۴۱سال ۱۹: ۴۷۵سال ۲۰: ۴۸۶سال ۲۱: ۴۶۹سال ۲۲: ۴۳۲سال ۲۳: ۹۲
مشتقات
وَ (۹۵۹۱)فَوَ (۳)

آیات (۴۵۱۳)

الرحمن · ۲۴

وَ لَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلاَمِ

و برای اوست کشتیهای ساخته شده که در دریا به حرکت درمی‌آیند و همچون کوهی هستند!

الرحمن · ۲۷

وَ يَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ

و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی می‌ماند!

الرحمن · ۲۹

يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ كُلَ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ

تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند از او تقاضا می‌کنند، و او هر روز در شأن و کاری است!

الرحمن · ۳۳

يَا مَعْشَرَ الْجِنِ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لاَ تَنْفُذُونَ إِلاَّ بِسُلْطَانٍ

ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولی هرگز نمی‌توانید، مگر با نیرویی (فوق العاده)!

الرحمن · ۳۵

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَ نُحَاسٌ فَلاَ تَنْتَصِرَانِ

شعله‌هایی از آتش بی‌دود، و دودهایی متراکم بر شما فرستاده می‌شود؛ و نمی‌توانید از کسی یاری بطلبید!

الرحمن · ۳۹

فَيَوْمَئِذٍ لاَ يُسْأَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لاَ جَانٌ

در آن روز هیچ کس از انس و جنّ از گناهش سؤال نمی‌شود (و همه چیز روشن است)!

الرحمن · ۴۱

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَ الْأَقْدَامِ

مجرمان از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ و آنگاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان می‌گیرند (و به دوزخ می‌افکنند)!

الرحمن · ۴۴

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَ بَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ

امروز در میان آن و آب سوزان در رفت و آمدند!

الرحمن · ۴۶

وَ لِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ

و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتی است!

الرحمن · ۵۴

مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَ جَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ

این در حالی است که آنها بر فرشهایی تکیه کرده‌اند با آسترهائی از دیبا و ابریشم، و میوه‌های رسیده آن دو باغ بهشتی در دسترس است!

الرحمن · ۵۶

فِيهِنَ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لاَ جَانٌ

در آن باغهای بهشتی زنانی هستند که جز به همسران خود عشق نمی‌ورزند؛ و هیچ انس و جنّ پیش از اینها با آنان تماس نگرفته است.

الرحمن · ۵۸

كَأَنَّهُنَ الْيَاقُوتُ وَ الْمَرْجَانُ

آنها همچون یاقوت و مرجانند!

الرحمن · ۶۲

وَ مِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ

و پایین تر از آنها، دو باغ بهشتی دیگر است.

الرحمن · ۶۸

فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ

در آنها میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است!

الرحمن · ۷۴

لَمْ يَطْمِثْهُنَ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لاَ جَانٌ

هیچ انس و جنّ پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزه‌اند)!

الرحمن · ۷۶

مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍ حِسَانٍ

این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زده‌اند که با بهترین و زیباترین پارچه‌های سبزرنگ پوشانده شده است.

الرحمن · ۷۸

تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ

پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو!

واقعه · ۵

وَ بُسَّتِ الْجِبَالُ بَسّاً

و کوه‌ها در هم کوبیده می‌شود،

واقعه · ۷

وَ كُنْتُمْ أَزْوَاجاً ثَلاَثَةً

و شما سه گروه خواهید بود!

واقعه · ۹

وَ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!

واقعه · ۱۰

وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ

و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

واقعه · ۱۴

وَ قَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ

و اندکی از امّت آخرین!

واقعه · ۱۸

بِأَكْوَابٍ وَ أَبَارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

با قدحها و کوزه‌ها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!

واقعه · ۱۹

لاَ يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَ لاَ يُنْزِفُونَ

امّا شرابی که از آن درد سر نمی‌گیرند و نه مست می‌شوند!

واقعه · ۲۰

وَ فَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ

و میوه‌هایی از هر نوع که انتخاب کنند،

واقعه · ۲۱

وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ

و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند!

واقعه · ۲۲

وَ حُورٌ عِينٌ

و همسرانی از حور العین دارند،

واقعه · ۲۵

لاَ يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً وَ لاَ تَأْثِيماً

در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند نه سخنان گناه آلود؛

واقعه · ۲۷

وَ أَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ

و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!

واقعه · ۲۹

وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ

و در سایه درخت «طلح» پربرگ [= درختی خوشرنگ و خوشبو]،

واقعه · ۳۰

وَ ظِلٍ مَمْدُودٍ

و سایه کشیده و گسترده،

واقعه · ۳۲

وَ فَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ

و میوه‌های فراوان،

واقعه · ۳۳

لاَ مَقْطُوعَةٍ وَ لاَ مَمْنُوعَةٍ

که هرگز قطع و ممنوع نمی‌شود،

واقعه · ۳۴

وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ

و همسرانی بلندمرتبه!

واقعه · ۴۰

وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ

و گروهی از امّتهای آخرین!

واقعه · ۴۱

وَ أَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ

و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‌شود)!

واقعه · ۴۲

فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ

آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،

واقعه · ۴۳

وَ ظِلٍ مِنْ يَحْمُومٍ

و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!

واقعه · ۴۴

لاَ بَارِدٍ وَ لاَ كَرِيمٍ

سایه‌ای که نه خنک است و نه آرامبخش!

واقعه · ۴۶

وَ كَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ

و بر گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند،

واقعه · ۴۷

وَ كَانُوا يَقُولُونَ أَ إِذَا مِتْنَا وَ كُنَّا تُرَاباً وَ عِظَاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

و می‌گفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!

واقعه · ۴۸

أَ وَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته می‌شوند)؟!»

واقعه · ۴۹

قُلْ إِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ

بگو: «اوّلین و آخرین،

واقعه · ۶۰

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَ مَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

ما در میان شما مرگ را مقدّر ساختیم؛ و هرگز کسی بر ما پیشی نمی‌گیرد!

واقعه · ۶۱

عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ فِي مَا لاَ تَعْلَمُونَ

تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمی‌دانید آفرینش تازه‌ای بخشیم!

واقعه · ۶۲

وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْ لاَ تَذَكَّرُونَ

شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکّر نمی‌شوید (که جهانی بعد از آن است)؟!

واقعه · ۷۳

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَ مَتَاعاً لِلْمُقْوِينَ

ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‌ایم!

واقعه · ۷۶

وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید!

واقعه · ۸۲

وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ

و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‌کنید؟!