و

وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُ الشِّعْرَى

و اینکه اوست پروردگار ستاره «شعرا»!

وَ أَنَّهُ أَهْلَكَ عَاداً الْأُولَى

(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیای پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین» را هلاک کرد؟!

وَ ثَمُودَ فَمَا أَبْقَى

و همچنین قوم «ثمود» را، و کسی از آنان را باقی نگذارد!

وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغَى

و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنان از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند!

وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى

و نیز شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) را فرو کوبید،

وَ تَضْحَكُونَ وَ لاَ تَبْكُونَ

و می‌خندید و نمی‌گریید،

وَ أَنْتُمْ سَامِدُونَ

و پیوسته در غفلت و هوسرانی به سر می‌برید؟!

فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا

حال که چنین است همه برای خدا سجده کنید و او را بپرستید!

اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَ الْقَمَرُ

قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت!

وَ إِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ

و هرگاه نشانه و معجزه‌ای را ببینند روی گردانده، می‌گویند: «این سحری مستمر است»!

وَ كَذَّبُوا وَ اتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ وَ كُلُ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ

آنها (آیات خدا را) تکذیب کردند و از هوای نفسشان پیروی نمودند؛ و هر امری قرارگاهی دارد!

وَ لَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ

به اندازه کافی برای بازداشتن از بدیها اخبار (انبیا و امّتهای پیشین) به آنان رسیده است!

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَ قَالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ

پیش از آنها قوم نوح تکذیب کردند، (آری) بنده ما (نوح) را تکذیب کرده و گفتند: «او دیوانه است!» و (با انواع آزارها از ادامه رسالتش) بازداشته شد.

وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ

و زمین را شکافتیم و چشمه‌های زیادی بیرون فرستادیم؛ و این دو آب به اندازه مقدّر با هم درآمیختند (و دریای وحشتناکی شد)!

وَ حَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَ دُسُرٍ

و او را بر مرکبی از الواح و میخهایی ساخته شده سوار کردیم؛

وَ لَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما این ماجرا را بعنوان نشانه‌ای در میان امّتها باقی گذاردیم؛ آیا کسی هست که پند گیرد؟!

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَ نُذُرِ

(اکنون بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما قرآن را برای تذکّر آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَ نُذُرِ

قوم عاد (نیز پیامبر خود را) تکذیب کردند؛ پس (ببینید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَ نُذُرِ

پس (ببینید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما قرآن را برای تذکّر آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود!

فَقَالُوا أَ بَشَراً مِنَّا وَاحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلاَلٍ وَ سُعُرٍ

و گفتند: «آیا ما از بشری از جنس خود پیروی کنیم؟! اگر چنین کنیم در گمراهی و جنون خواهیم بود!

إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ

ما «ناقه» را برای آزمایش آنها می‌فرستیم؛ در انتظار پایان کار آنان باش و صبر کن!

وَ نَبِّئْهُمْ أَنَ الْمَاءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ

و به آنها خبر ده که آب (قریه) باید در میانشان تقسیم شود، (یک روز سهم ناقه، و یک روز برای آنها) و هر یک در نوبت خود باید حاضر شوند!

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَ نُذُرِ

پس (بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

او آنها را از مجازات ما بیم داد، ولی بر آنها اصرار بر مجادله و القای شکّ داشتند!

وَ لَقَدْ رَاوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَ نُذُرِ

آنها از لوط خواستند میهمانانش را در اختیارشان بگذارد؛ ولی ما چشمانشان را نابینا و محو کردیم (و گفتیم:) بچشید عذاب و انذارهای مرا!

وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُسْتَقِرٌّ

سرانجام صبحگاهان و در اول روز عذابی پایدار و ثابت به سراغشان آمد!

فَذُوقُوا عَذَابِي وَ نُذُرِ

(و گفتیم:) پس بچشید عذاب و انذارهای مرا!

وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

وَ لَقَدْ جَاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ

و (همچنین) انذارها و هشدارها (یکی پس از دیگری) به سراغ آل فرعون آمد،

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ

(ولی بدانند) که بزودی جمعشان شکست می‌خورد و پا به فرارمی‌گذارند!

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَ السَّاعَةُ أَدْهَى وَ أَمَرُّ

(علاوه بر این) رستاخیز موعد آنهاست، و مجازات قیامت هولناکتر و تلختر است!

إِنَ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلاَلٍ وَ سُعُرٍ

مجرمان در گمراهی و شعله‌های آتشند،

وَ مَا أَمْرُنَا إِلاَّ وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ

و فرمان ما یک امر بیش نیست، همچون یک چشم بر هم زدن!

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

ما کسانی را که در گذشته شبیه شما بودند هلاک کردیم؛ آیا کسی هست که پند گیرد؟!

وَ كُلُ شَيْ‌ءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ

و هر کاری را انجام دادند در نامه‌های اعمالشان ثبت است،

وَ كُلُ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ

و هر کار کوچک و بزرگی نوشته شده است.

إِنَ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ

یقیناً پرهیزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند،

الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ

خورشید و ماه با حساب منظّمی می‌گردند،

وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدَانِ

و گیاه و درخت برای او سجده می‌کنند!

وَ السَّمَاءَ رَفَعَهَا وَ وَضَعَ الْمِيزَانَ

و آسمان را برافراشت، و میزان و قانون (در آن) گذاشت،

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لاَ تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ

و وزن را بر اساس عدل برپا دارید و میزان را کم نگذارید!

وَ الْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ

زمین را برای خلایق آفرید،

فِيهَا فَاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ

که در آن میوه‌ها و نخلهای پرشکوفه است،

وَ الْحَبُ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحَانُ

و دانه‌هایی که همراه با ساقه و برگی است که بصورت کاه درمی‌آید، و گیاهان خوشبو!

وَ خَلَقَ الْجَانَ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ

و جنّ را از شعله‌های مختلط و متحرّک آتش خلق کرد!

رَبُ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُ الْمَغْرِبَيْنِ

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است!

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجَانُ

از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج می‌شود.