إِن

تکرارها: ۱۲۲۲

=== قاموس قرآن === (بکسر الف) بر چهار وجه باشد: 1- حرف شرط که دو (شرط و جزاء) را جزم دهد، مثل «اِنْ یَنْتَهُوا یُغْفَرْلَهُمْ». 2- مخفف از ثقیله و اکثراً در جوابش لام مفتوح می‏باشد. مثل «اِنْ کانَ وَعْدُ رَبَّنا لَمَفْعُولا». 3- حرف نفی و بیشتر در جوابش الّا می‏یاید مثل «اِنِ الْکافِرُونَ الّا فی غُرور- اِنْ اَرَدْنا اِلّا الْحُسنی» در قاموس گوید: اینکه گفته‏اند در جوابش همیشه الّا و یا لمّا می‏آید مثل «اِنْ کُلُّ نَفْسٍ لَمّا عَلَیْها حافِظٌ» مردود است زیر در قرآن مجید آمده [یونس:68] «اِنْ اَدْری اَقَریبٌ ما تُوعَدُون». 4- تأکید نفی مثل: «ما اِن یخرجِ زید». (به فتح و کسر) هر دو حرف تأکید اند و برای تأکید مطلب ذکر می‏شود مثل «اَنّ اللّه عَلی کُلِّ شَیئی قَدیر» فرق مشهور میان این دو حرف آنست که ما بعد اِنَّ (به کسر اوّل) جمله می‏باشد و ما بعد اَنَّ (به فتح اوّل در حکم مفرد است.
۰۲۰۴۰۶۰۸۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۷سال ۲: ۲۸سال ۳: ۷۵سال ۴: ۵۸سال ۵: ۴۸سال ۶: ۳۴سال ۷: ۴۶سال ۸: ۵۸سال ۹: ۶۱سال ۱۰: ۷۵سال ۱۱: ۵۵سال ۱۲: ۶۱سال ۱۳: ۷۲سال ۱۴: ۷۹سال ۱۵: ۶۹سال ۱۶: ۵۲سال ۱۷: ۴۸سال ۱۸: ۷۰سال ۱۹: ۴۵سال ۲۰: ۶۵سال ۲۱: ۵۵سال ۲۲: ۴۸سال ۲۳: ۱۳
فاطر · ۳۸

إِنَ اللَّهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

خداوند از غیب آسمانها و زمین آگاه است، و آنچه را در درون دلهاست می‌داند!

فاطر · ۴۰

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكَاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَا ذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَاباً فَهُمْ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلاَّ غُرُوراً

بگو: «این معبودانی را که جز خدا می‌خوانید به من نشان دهید چه چیزی از زمین را آفریده‌اند، یا اینکه شرکتی در (آفرینش و مالکیّت) آسمانها دارند؟! یا به آنان کتابی (آسمانی) داده‌ایم و دلیلی از آن برای (شرک) خود دارند؟!» نه هیچ یک از اینها نیست، ظالمان فقط وعده‌های دروغین به یکدیگر می‌دهند!

فاطر · ۴۱

إِنَ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولاَ وَ لَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كَانَ حَلِيماً غَفُوراً

خداوند آسمانها و زمین را نگاه می‌دارد تا از نظام خود منحرف نشوند؛ و هرگاه منحرف گردند، کسی جز او نمی‌تواند آنها را نگاه دارد، او بردبار و غفور است!

یس · ۱۵

قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنَا وَ مَا أَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ

امّا آنان (در جواب) گفتند: «شما جز بشری همانند ما نیستید، و خداوند رحمان چیزی نازل نکرده، شما فقط دروغ می‌گویید!»

یس · ۱۹

قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَ إِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ

(رسولان) گفتند: «شومی شما از خودتان است اگر درست بیندیشید، بلکه شما گروهی اسرافکارید!»

یس · ۲۳

أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لاَ تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً وَ لاَ يُنْقِذُونِ

آیا غیر از او معبودانی را انتخاب کنم که اگر خداوند رحمان بخواهد زیانی به من برساند، شفاعت آنها کمترین فایده‌ای برای من ندارد و مرا (از مجازات او) نجات نخواهند داد!

یس · ۲۹

إِنْ كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ

(بلکه) فقط یک صیحه آسمانی بود، ناگهان همگی خاموش شدند!

یس · ۳۲

وَ إِنْ كُلٌ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ

و همه آنان (روز قیامت) نزد ما احضار می‌شوند!

یس · ۴۳

وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلاَ صَرِيخَ لَهُمْ وَ لاَ هُمْ يُنْقَذُونَ

و اگر بخواهیم آنها را غرق می‌کنیم بطوری که نه فریادرسی داشته باشند و نه نجات داده شوند!

یس · ۴۷

وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ فِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ

و هنگامی که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزی کرده انفاق کنید!»، کافران به مؤمنان می‌گویند: «آیا ما کسی را اطعام کنیم که اگر خدا می‌خواست او را اطعام می‌کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد)، شما فقط در گمراهی آشکارید»!

یس · ۴۸

وَ يَقُولُونَ مَتَى هٰذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

آنها می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، این وعده (قیامت) کی خواهد بود؟!

یس · ۵۳

إِنْ كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ

صیحه واحدی بیش نیست، (فریادی عظیم برمی‌خیزد) ناگهان همگی نزد ما احضار می‌شوند!

یس · ۵۵

إِنَ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ

بهشتیان، امروز به نعمتهای خدا مشغول و مسرورند.

یس · ۶۹

وَ مَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَ مَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ

ما هرگز شعر به او [= پیامبر] نیاموختیم، و شایسته او نیست (شاعر باشد)؛ این (کتاب آسمانی) فقط ذکر و قرآن مبین است!

صافات · ۴

إِنَ إِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ

که معبود شما یگانه است؛

صافات · ۱۵

وَ قَالُوا إِنْ هٰذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُبِينٌ

و می‌گویند: «این فقط سحری آشکار است!

صافات · ۵۶

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

می‌گوید: «به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی!

صافات · ۶۰

إِنَ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

راستی این همان پیروزی بزرگ است!

صافات · ۶۷

ثُمَ إِنَ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ

سپس روی آن آب داغ متعفّنی می‌نوشند!

صافات · ۶۸

ثُمَ إِنَ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ

سپس بازگشت آنها به سوی جهنّم است!

صافات · ۸۳

وَ إِنَ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ

و از پیروان او ابراهیم بود؛

صافات · ۱۰۲

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَا ذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»

صافات · ۱۰۶

إِنَ هٰذَا لَهُوَ الْبَلاَءُ الْمُبِينُ

این مسلّماً همان امتحان آشکار است!

صافات · ۱۲۳

وَ إِنَ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

و الیاس از رسولان (ما) بود!

صافات · ۱۳۳

وَ إِنَ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

و لوط از رسولان (ما) است!

صافات · ۱۳۹

وَ إِنَ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

و یونس از رسولان (ما) است!

صافات · ۱۵۷

فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

کتابتان را بیاورید اگر راست می‌گویید!

صافات · ۱۶۷

وَ إِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ

آنها پیوسته می‌گفتند:

صافات · ۱۷۳

وَ إِنَ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ

و لشکر ما پیروزند!

ص · ۵

أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلٰهاً وَاحِداً إِنَ هٰذَا لَشَيْ‌ءٌ عُجَابٌ

آیا او بجای اینهمه خدایان، خدای واحدی قرار داده؟! این براستی چیز عجیبی است!»

ص · ۶

وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلَى آلِهَتِكُمْ إِنَ هٰذَا لَشَيْ‌ءٌ يُرَادُ

سرکردگان آنها بیرون آمدند و گفتند: «بروید و خدایانتان را محکم بچسبید، این چیزی است که خواسته‌اند (شما را گمراه کنند)!

ص · ۷

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هٰذَا إِلاَّ اخْتِلاَقٌ

ما هرگز چنین چیزی در آیین دیگری نشنیده‌ایم؛ این تنها یک آئین ساختگی است!

ص · ۱۴

إِنْ كُلٌ إِلاَّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَ عِقَابِ

هر یک (از این گروه‌ها) رسولان را تکذیب کردند، و عذاب الهی درباره آنان تحقق یافت!

ص · ۲۳

إِنَ هٰذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً وَ لِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَ عَزَّنِي فِي الْخِطَابِ

این برادر من است؛ و او نود و نه میش دارد و من یکی بیش ندارم امّا او اصرار می‌کند که: این یکی را هم به من واگذار؛ و در سخن بر من غلبه کرده است!»

ص · ۲۴

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَ إِنَ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ قَلِيلٌ مَا هُمْ وَ ظَنَ دَاوُدُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ رَاكِعاً وَ أَنَابَ

(داوود) گفت: «مسلّماً او با درخواست یک میش تو برای افزودن آن به میشهایش، بر تو ستم نموده؛ و بسیاری از شریکان (و دوستان) به یکدیگر ستم می‌کنند، مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند؛ امّا عدّه آنان کم است!» داوود دانست که ما او را (با این ماجرا) آزموده‌ایم، از این رو از پروردگارش طلب آمرزش نمود و به سجده افتاد و توبه کرد.

ص · ۲۵

فَغَفَرْنَا لَهُ ذٰلِكَ وَ إِنَ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَ حُسْنَ مَآبٍ

ما این عمل را بر او بخشیدیم؛ و او نزد ما دارای مقامی والا و سرانجامی نیکوست!

ص · ۲۶

يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِ وَ لاَ تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ

ای داوود! ما تو را خلیفه و (نماینده خود) در زمین قرار دادیم؛ پس در میان مردم بحق داوری کن، و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا منحرف سازد؛ کسانی که از راه خدا گمراه شوند، عذاب شدیدی بخاطر فراموش کردن روز حساب دارند!

ص · ۴۰

وَ إِنَ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَ حُسْنَ مَآبٍ

و برای او [= سلیمان‌] نزد ما مقامی ارجمند و سرانجامی نیکوست!

ص · ۴۹

هٰذَا ذِكْرٌ وَ إِنَ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ

این یک یادآوری است، و برای پرهیزکاران فرجام نیکویی است:

ص · ۵۴

إِنَ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ

این روزی ما است که هرگز آن را پایانی نیست!

ص · ۵۵

هٰذَا وَ إِنَ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ

این (پاداش پرهیزگاران است)، و برای طغیانگران بدترین محل بازگشت است:

ص · ۶۴

إِنَ ذٰلِكَ لَحَقٌ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ

این یک واقعیت است گفتگوهای خصمانه دوزخیان!

ص · ۷۰

إِنْ يُوحَى إِلَيَ إِلاَّ أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ

تنها چیزی که به من وحی می‌شود این است که من انذارکننده آشکاری هستم!»

ص · ۷۸

وَ إِنَ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ

و مسلّماً لعنت من بر تو تا روز قیامت خواهد بود!

ص · ۸۷

إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

این (قرآن) تذکّری برای همه جهانیان است؛

زمر · ۳

أَلاَ لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَ اللَّهَ لاَ يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ

آگاه باشید که دین خالص از آن خداست، و آنها که غیر خدا را اولیای خود قرار دادند و دلیلشان این بود که: «اینها را نمی‌پرستیم مگر بخاطر اینکه ما را به خداوند نزدیک کنند»، خداوند روز قیامت میان آنان در آنچه اختلاف داشتند داوری می‌کند؛ خداوند آن کس را که دروغگو و کفران‌کننده است هرگز هدایت نمی‌کند!

زمر · ۷

إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَ اللَّهَ غَنِيٌ عَنْكُمْ وَ لاَ يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَ لاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

اگر کفران کنید، خداوند از شما بی‌نیاز است و هرگز کفران را برای بندگانش نمی پسندد؛ و اگر شکر او را بجا آورید آن را برای شما می‌پسندد! و هیچ گنهکاری گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد! سپس بازگشت همه شما به سوی پروردگارتان است، و شما را از آنچه انجام می‌دادید آگاه می‌سازد؛ چرا که او به آنچه در سینه‌هاست آگاه است!

زمر · ۱۳

قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

بگو: «من اگر نافرمانی پروردگارم کنم، از عذاب روز بزرگ (قیامت) می‌ترسم!»

زمر · ۱۵

فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلاَ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ

شما هر چه را جز او می‌خواهید بپرستید!» بگو: «زیانکاران واقعی آنانند که سرمایه وجود خویش و بستگانشان را در روز قیامت از دست داده‌اند! آگاه باشید زیان آشکار همین است!»

زمر · ۲۱

أَ لَمْ تَرَ أَنَ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوَانُهُ ثُمَ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرّاً ثُمَ يَجْعَلُهُ حُطَاماً إِنَ فِي ذٰلِكَ لَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ

آیا ندیدی که خداوند از آسمان آبی فرستاد و آن را بصورت چشمه‌هایی در زمین وارد نمود، سپس با آن زراعتی را خارج می‌سازد که رنگهای مختلف دارد؛ بعد آن گیاه خشک می‌شود، بگونه‌ای که آن را زرد و بی‌روح می‌بینی؛ سپس آن را در هم می‌شکند و خرد می‌کند؛ در این مثال تذکّری است برای خردمندان (از ناپایداری دنیا)!