من

تکرارها: ۴۰۶۱آیات: ۲۵۵۸

۰۱۰۰۲۰۰۳۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۸سال ۲: ۷۱سال ۳: ۱۵۲سال ۴: ۱۶۲سال ۵: ۱۸۹سال ۶: ۲۰۰سال ۷: ۲۰۱سال ۸: ۱۸۰سال ۹: ۲۱۴سال ۱۰: ۱۸۹سال ۱۱: ۲۰۳سال ۱۲: ۲۲۱سال ۱۳: ۲۰۷سال ۱۴: ۲۳۳سال ۱۵: ۲۱۷سال ۱۶: ۱۷۹سال ۱۷: ۲۰۷سال ۱۸: ۱۸۸سال ۱۹: ۱۹۴سال ۲۰: ۲۲۶سال ۲۱: ۲۰۱سال ۲۲: ۱۹۲سال ۲۳: ۲۷
مشتقات
مِنْ‌ (۱۷۳۷)مِنَ‌ (۷۳۱)مَنْ‌ (۶۰۸)مِنْهُمْ‌ (۱۷۰)مِمَّا (۱۲۲)مِنْكُمْ‌ (۱۱۱)مِنْهَا (۹۴)مِنْهُ‌ (۸۹)فَمَنْ‌ (۸۲)لِمَنْ‌ (۵۸)مِنَّا (۳۵)لَمِنَ‌ (۲۷)مَنِ‌ (۲۷)مِمَّنْ‌ (۲۶)فَمَنِ‌ (۱۶)فَمِنْهُمْ‌ (۱۱)أَمَّنْ‌ (۱۱)مِنِّي‌ (۱۰)مِنْهُمَا (۱۰)مِمَّنِ‌ (۱۰)مِنْهُمُ‌ (۹)كَمَنْ‌ (۹)بِمَنْ‌ (۹)مِنْهُنَ‌ (۷)مِنْكَ‌ (۷)لِمَنِ‌ (۶)لَمَنْ‌ (۵)فَمِنْ‌ (۴)مِنْكُنَ‌ (۴)فَمِنَ‌ (۳)لَمَنِ‌ (۲)مِنْكُمُ‌ (۲)فَمِنْكُمْ‌ (۲)بِمَنِ‌ (۲)لَمِنْكُمْ‌ (۱)فَمِنْهُ‌ (۱)فَمِنْهَا (۱)لَمِنْ‌ (۱)مِمَ‌ (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: (به فتح ميم) به چند معنى آيد: 1- شرطيه كه به دو فعل جزم مى‏دهد مثل [نساء:123]. 2- استفهام. نحو [يس:52]. كى ما را از قبرهايمان برانگيخت؟ [طه:49]. گفت: اى موسى پروردگار شما كيست؟ 3- اسم موصول و اكثر در اولواالعقل بكار مى‏رود مثل [حج:18]. در قرآن مجيد در غير اولى العقل نيز بكار رفته است مثل [نور:45]. «مَنْ يَمْشى عَلى بَطْنِهِ» خزندگان و «مَنْ يَمْشى عَلى اَرْبَعٍ» چهارپايان است. بقيه مطلب در كتب لغت ديده مى‏شود. (به كسر ميم) حرف جر است و براى آن پانزده معنى ذكر كرده‏اند از جمله : 1- ابتداء غايت. به قول جماعتى معناى اصلى آن همين است و معانى ديگر به آن راجع اند و آن در مكان و زمان هر دو آيد مثل [اسراء:1]. و مثل «صُمْتُ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ». 2- تبعيض. مثل [بقره:253]. [عنكبوت:40]. علامتش آن است كه لفظ «بعض» در جاى آن قرار گيرد. 3- بيان. و بيشتر بعد از لفظ «ما» و «مَهْما» آيد نحو [فاطر:2]. [اعراف:132]. و در آيه [حج:30]. خالى از «ما مَهْما» است. باقى معانى در كتب لغت ديده شود.

آیات (۲۵۵۸)

نازعات · ۴۰

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد،

نازعات · ۴۳

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا

تو را با یادآوری این سخن چه کار؟!

نازعات · ۴۵

إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا

کار تو فقط بیم‌دادن کسانی است که از آن می‌ترسند!

عبس · ۵

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ

امّا آن کس که توانگر است،

عبس · ۸

وَأَمَّا مَن جَاءَكَ يَسْعَىٰ

امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند،

عبس · ۱۲

فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ

و هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد!

عبس · ۱۸

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!

عبس · ۱۹

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازه‌گیری کرد و موزون ساخت،

عبس · ۳۴

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد،

عبس · ۳۷

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!

تکویر · ۲۸

لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

برای کسی از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد!

مطففین · ۲۵

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

آنها از شراب (طهور) زلال دست‌نخورده و سربسته‌ای سیراب می‌شوند!

مطففین · ۲۷

وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،

مطففین · ۲۹

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند،

مطففین · ۳۴

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند،

انشقاق · ۷

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ

پس کسی که نامه اعمالش به دست راستش داده شود،

انشقاق · ۱۰

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ

و امّا کسی که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود،

بروج · ۸

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ

آنها هیچ ایرادی بر مؤمنان نداشتند جز اینکه به خداوند عزیز و حمید ایمان آورده بودند؛

بروج · ۱۱

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ

و برای کسانی که ایمان آوردند و اعمال شایسته انجام دادند، باغهایی از بهشت است که نهرها زیر درختانش جاری است؛ و این نجات و پیروزی بزرگ است!

بروج · ۲۰

وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِيطٌ

و خداوند به همه آنها احاطه دارد!

طارق · ۵

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

طارق · ۶

خُلِقَ مِن مَّاءٍ دَافِقٍ

از یک آب جهنده آفریده شده است،

طارق · ۷

يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود!

طارق · ۱۰

فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

اعلی · ۱۰

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ

و بزودی کسی که از خدا می‌ترسد متذکّر می‌شود.

اعلی · ۱۴

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد.

غاشیه · ۵

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ

از چشمه‌ای بسیار داغ به آنان می‌نوشانند؛

غاشیه · ۶

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ

غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛

غاشیه · ۷

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ

غذایی که نه آنها را فربه می‌کند و نه از گرسنگی می‌رهاند!

غاشیه · ۲۳

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

مگر کسی که پشت کند و کافر شود،

بلد · ۱۷

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند!

شمس · ۹

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛

شمس · ۱۰

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!

لیل · ۵

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ

امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،

لیل · ۸

وَأَمَّا مَن بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ

امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بی‌نیازی طلبد،

لیل · ۱۹

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰ

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

ضحی · ۴

وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

علق · ۲

خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ

همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد!

قدر · ۳

لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ

شب قدر بهتر از هزار ماه است!

قدر · ۴

تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ

فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان برای (تقدیر) هر کاری نازل می‌شوند.

بینه · ۱

لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ

کافران از اهل کتاب و مشرکان (می‌گفتند:) دست از آیین خود برنمی‌دارند تا دلیل روشنی برای آنها بیاید،

بینه · ۲

رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَةً

پیامبری از سوی خدا (بیاید) که صحیفه‌های پاکی را (بر آنها) بخواند،

بینه · ۴

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ

اهل کتاب (نیز در دین خدا) اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دلیل روشن برای آنان آمد!

بینه · ۶

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أُولَٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ

کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن می‌مانند؛ آنها بدترین مخلوقاتند!

بینه · ۸

جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن می‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد!

زلزله · ۷

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ

پس هر کس هموزن ذرّه‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند!

زلزله · ۸

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

و هر کس هموزن ذرّه‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند!

قارعه · ۶

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

قارعه · ۸

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فیل · ۴

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ

که با سنگهای کوچکی آنان را هدف قرارمی‌دادند؛