ه

وَ مَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

إِلاَّ ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛

وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ

و قسم به این شهر امن [= مکّه‌]،

ثُمَ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ

سپس او را به پایین‌ترین مرحله بازگرداندیم،

أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى

از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند!

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ

سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)!

كَلاَّ لاَ تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ

چنان نیست (که آن طغیانگر می‌پندارد)؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرّب جوی!

إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ

ما آن [= قرآن‌] را در شب قدر نازل کردیم!

وَ مَا أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَ ذٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ

و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و این است آیین مستقیم و پایدار!

جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن می‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد!

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ

پس هر کس هموزن ذرّه‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند!

وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ

و هر کس هموزن ذرّه‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند!

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً

که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً

و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

إِنَ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

وَ إِنَّهُ عَلَى ذٰلِكَ لَشَهِيدٌ

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!

وَ إِنَّهُ لِحُبِ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

و او علاقه شدید به مال دارد!

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

وَ مَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

الَّذِي جَمَعَ مَالاً وَ عَدَّدَهُ

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)!

يَحْسَبُ أَنَ مَالَهُ أَخْلَدَهُ

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد!

فَلْيَعْبُدُوا رَبَ هٰذَا الْبَيْتِ

پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّاباً

پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه‌پذیر است!

مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَ مَا كَسَبَ

هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید!

وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ

و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است،

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است!