تکرارها: ۲۳۵ آیات: ۱۹۲
۰ ۱۰ ۲۰ ۳۰ ۴۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰ سال ۲: ۲ سال ۳: ۲۷ سال ۴: ۱۱ سال ۵: ۲۰ سال ۶: ۱۹ سال ۷: ۲۴ سال ۸: ۱۸ سال ۹: ۱۲ سال ۱۰: ۱۵ سال ۱۱: ۳۲ سال ۱۲: ۱۲ سال ۱۳: ۵ سال ۱۴: ۱۰ سال ۱۵: ۵ سال ۱۶: ۱ سال ۱۷: ۳ سال ۱۸: ۲ سال ۱۹: ۰ سال ۲۰: ۴ سال ۲۱: ۵ سال ۲۲: ۶ سال ۲۳: ۲ مشتقات أَطِيعُونِ (۱۱)مِنِّي (۱۰)لَيْتَنِي (۸)إِنَّنِي (۷)عَنِّي (۶)ائْتُونِي (۵)نَجِّنِي (۵)فَاتَّقُونِ (۴)مَسَّنِيَ (۴)جَعَلَنِي (۴)فَطَرَنِي (۳)اجْعَلْنِي (۳)سَتَجِدُنِي (۳)جَاءَنِي (۳)انْصُرْنِي (۳)كَذَّبُونِ (۳)سَيَهْدِينِ (۳)تَدْعُونَنِي (۳)فَارْهَبُونِ (۲)أَرِنِي (۲)فَاتَّبِعُونِي (۲)يَمْسَسْنِي (۲)اخْشَوْنِ (۲)هَدَانِي (۲)خَلَقْتَنِي (۲)أَغْوَيْتَنِي (۲)تَرَانِي (۲)تَجْعَلْنِي (۲)يَنْصُرُنِي (۲)تُخَاطِبْنِي (۲)أَرَانِي (۲)أَفْتُونِي (۲)أْتُونِي (۲)أَلْحِقْنِي (۲)فَأَنْظِرْنِي (۲)أَدْخِلْنِي (۲)آتُونِي (۲)أَوْزِعْنِي (۲)أَرُونِي (۲)اتَّبِعُونِ (۲)ذَرْنِي (۲)أَنْبِئُونِي (۱)اخْشَوْنِي (۱)فَاذْكُرُونِي (۱)دَعَانِ (۱)اتَّبَعَنِ (۱)بَلَغَنِيَ (۱)لِتَقْتُلَنِي (۱)اتَّخِذُونِي (۱)أَمَرْتَنِي (۱)تَوَفَّيْتَنِي (۱)يَهْدِنِي (۱)تُحَاجُّونِّي (۱)هَدَانِ (۱)نَبِّئُونِي (۱)أَنْظِرْنِي (۱)تُجَادِلُونَنِي (۱)اخْلُفْنِي (۱)خَلَفْتُمُونِي (۱)اسْتَضْعَفُونِي (۱)يَقْتُلُونَنِي (۱)تَفْتِنِّي (۱)يَعْصِمُنِي (۱)تَسْأَلْنِ (۱)تَرْحَمْنِي (۱)فَكِيدُونِي (۱)تَزِيدُونَنِي (۱)رَزَقَنِي (۱)لَيَحْزُنُنِي (۱)رَاوَدَتْنِي (۱)لُمْتُنَّنِي (۱)يَدْعُونَنِي (۱)عَلَّمَنِي (۱)اذْكُرْنِي (۱)تَأْتُونِي (۱)يَأْتِيَنِي (۱)أَخْرَجَنِي (۱)آتَيْتَنِي (۱)عَلَّمْتَنِي (۱)تَوَفَّنِي (۱)اتَّبَعَنِي (۱)تَلُومُونِي (۱)اجْنُبْنِي (۱)تَبِعَنِي (۱)بَشَّرْتُمُونِي (۱)رَبَّيَانِي (۱)أَخَّرْتَنِ (۱)أَخْرِجْنِي (۱)يَهْدِيَنِ (۱)يُؤْتِيَنِ (۱)أَنْسَانِيهُ (۱)تُعَلِّمَنِ (۱)اتَّبَعْتَنِي (۱)تَسْأَلْنِي (۱)تُؤَاخِذْنِي (۱)تُرْهِقْنِي (۱)تُصَاحِبْنِي (۱)لَدُنِّي (۱)مَكَّنِّي (۱)فَأَعِينُونِي (۱)يَرِثُنِي (۱)أَوْصَانِي (۱)يَجْعَلْنِي (۱)فَاتَّبِعْنِي (۱)اهْجُرْنِي (۱)فَاعْبُدْنِي (۱)تَتَّبِعَنِ (۱)زِدْنِي (۱)حَشَرْتَنِي (۱)تَذَرْنِي (۱)أَنْزِلْنِي (۱)تُرِيَنِّي (۱)يَعْبُدُونَنِي (۱)أَضَلَّنِي (۱)خَلَقَنِي (۱)يَهْدِينِ (۱)يُطْعِمُنِي (۱)يَسْقِينِ (۱)يَشْفِينِ (۱)يُمِيتُنِي (۱)يُحْيِينِ (۱)تُخْزِنِي (۱)تُمِدُّونَنِ (۱)يَأْتِينِي (۱)يَأْتُونِي (۱)لِيَبْلُوَنِي (۱)تَقْتُلَنِي (۱)يَهْدِيَنِي (۱)تَأْجُرَنِي (۱)يُصَدِّقُنِي (۱)فَأَرُونِي (۱)أَرُونِيَ (۱)يُرِدْنِ (۱)اعْبُدُونِي (۱)لَتُرْدِينِ (۱)أَكْفِلْنِيهَا (۱)عَزَّنِي (۱)أَرَادَنِيَ (۱)أَرَادَنِي (۱)تَأْمُرُونِّي (۱)ذَرُونِي (۱)ادْعُونِي (۱)تَعِدَانِنِي (۱)تُؤْذُونَنِي (۱)أَخَّرْتَنِي (۱)نَبَّأَنِيَ (۱)أَهْلَكَنِيَ (۱)ن (۱)فَذَرْنِي (۱)عَصَوْنِي (۱)يُجِيرَنِي (۱)فَكِيدُونِ (۱)أَكْرَمَنِ (۱)أَهَانَنِ (۱)
آیات (۱۹۲) صافات · ۱۰۲ فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَا ذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح میکنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»
ص · ۲۳ إِنَ هٰذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً وَ لِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَ عَزَّنِي فِي الْخِطَابِ
این برادر من است؛ و او نود و نه میش دارد و من یکی بیش ندارم امّا او اصرار میکند که: این یکی را هم به من واگذار؛ و در سخن بر من غلبه کرده است!»
ص · ۴۱ وَ اذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَ عَذَابٍ
و به خاطر بیاور بنده ما ایّوب را، هنگامی که پروردگارش را خواند (و گفت: پروردگارا!) شیطان مرا به رنج و عذاب افکنده است.
ص · ۷۶ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ
گفت: «من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدهای و او را از گل!»
ص · ۷۹ قَالَ رَبِ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
گفت: «پروردگارا! مرا تا روزی که انسانها برانگیخته میشوند مهلت ده!»
زمر · ۱۶ لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ
برای آنان از بالای سرشان سایبانهایی از آتش، و در زیر پایشان نیز سایبانهایی از آتش است؛ این چیزی است که خداوند با آن بندگانش را میترساند! ای بندگان من! از نافرمانی من بپرهیزید!
زمر · ۳۸ وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَ اللَّهُ قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
و اگر از آنها بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفریده؟» حتماً میگویند: «خدا!» بگو: «آیا هیچ درباره معبودانی که غیر از خدا میخوانید اندیشه میکنید که اگر خدا زیانی برای من بخواهد، آیا آنها میتوانند گزند او را برطرف سازند؟! و یا اگر رحمتی برای من بخواهد، آیا آنها میتوانند جلو رحمت او را بگیرند؟!» بگو: «خدا مرا کافی است؛ و همه متوکّلان تنها بر او توکّل میکنند!»
زمر · ۵۷ أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت میکرد، از پرهیزگاران بودم!»
زمر · ۶۴ قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ
بگو: «آیا به من دستور میدهید که غیر خدا را بپرستم ای جاهلان؟!»
غافر · ۲۶ وَ قَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسَى وَ لْيَدْعُ رَبَّهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسَادَ
و فرعون گفت: «بگذارید موسی را بکشم، و او پروردگارش را بخواند (تا نجاتش دهد)! زیرا من میترسم که آیین شما را دگرگون سازد، و یا در این سرزمین فساد بر پا کند!»
غافر · ۳۸ وَ قَالَ الَّذِي آمَنَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ
کسی که (از قوم فرعون) ایمان آورده بود گفت: «ای قوم من! از من پیروی کنید تا شما را به راه درست هدایت کنم.
غافر · ۴۱ وَ يَا قَوْمِ مَا لِي أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجَاةِ وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ
ای قوم من! چرا من شما را به سوی نجات دعوت میکنم، امّا شما مرا بسوی آتش فرا میخوانید؟!
غافر · ۴۲ تَدْعُونَنِي لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ أُشْرِكَ بِهِ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ أَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ
مرا دعوت میکنید که به خداوند یگانه کافر شوم و همتایی که به آن علم ندارم برای او قرار دهم، در حالی که من شما را بسوی خداوند عزیز غفّار دعوت میکنم!
غافر · ۴۳ لاَ جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِي إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيَا وَ لاَ فِي الْآخِرَةِ وَ أَنَ مَرَدَّنَا إِلَى اللَّهِ وَ أَنَ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ
قطعاً آنچه مرا بسوی آن میخوانید، نه دعوت (و حاکمیّتی) در دنیا دارد و نه در آخرت؛ و تنها بازگشت ما در قیامت بسوی خداست؛ و مسرفان اهل آتشند!
غافر · ۶۰ وَ قَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ
پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم! کسانی که از عبادت من تکبّر میورزند به زودی با ذلّت وارد دوزخ میشوند!»
غافر · ۶۶ قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَمَّا جَاءَنِي الْبَيِّنَاتُ مِنْ رَبِّي وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِ الْعَالَمِينَ
بگو: «من نهی شدهام از اینکه معبودهایی را که شما غیر از خدا میخوانید بپرستم، چون دلایل روشن از جانب پروردگارم برای من آمده است؛ و مأمورم که تنها در برابر پروردگار عالمیان تسلیم باشم!»
فصلت · ۳۳ وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صَالِحاً وَ قَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
چه کسی خوش گفتارتر است از آن کس که دعوت به سوی خدا میکند و عمل صالح انجام میدهد و میگوید: «من از مسلمانانم»؟!
زخرف · ۲۶ وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ
و به خاطر بیاور هنگامی را که ابراهیم به پدرش [= عمویش آزر] و قومش گفت: «من از آنچه شما میپرستید بیزارم.
زخرف · ۲۷ إِلاَّ الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ
مگر آن کسی که مرا آفریده، که او هدایتم خواهد کرد!»
احقاف · ۴ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَا ذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ ائْتُونِي بِكِتَابٍ مِنْ قَبْلِ هٰذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
به آنان بگو: «این معبودهایی را که غیر از خدا پرستش میکنید به من نشان دهید چه چیزی از زمین را آفریدهاند، یا شرکتی در آفرینش آسمانها دارند؟ کتابی آسمانی پیش از این، یا اثر علمی از گذشتگان برای من بیاورید (که دلیل صدق گفتار شما باشد) اگر راست میگویید!»
احقاف · ۱۵ وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلاَثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَ وَ عَلَى وَالِدَيَ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل میکند و با ناراحتی بر زمین میگذارد؛ و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سی ماه است؛ تا زمانی که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی بالغ گردد میگوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی بجا آورم و کار شایستهای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو بازمیگردم و توبه میکنم، و من از مسلمانانم!»
احقاف · ۱۷ وَ الَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍ لَكُمَا أَ تَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَ هُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ فَيَقُولُ مَا هٰذَا إِلاَّ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
و کسی که به پدر و مادرش میگوید: «اف بر شما! آیا به من وعده میدهید که من روز قیامت مبعوث میشوم؟! در حالی که پیش از من اقوام زیادی بودند (و هرگز مبعوث نشدند)! و آن دو پیوسته فریاد میکشند و خدا را به یاری میطلبند که: وای بر تو، ایمان بیاور که وعده خدا حق است امّا او پیوسته میگوید:» اینها چیزی جز افسانههای پیشینیان نیست!
صف · ۵ وَ إِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
(به یاد آورید) هنگامی را که موسی به قومش گفت: «ای قوم من! چرا مرا آزار میدهید با اینکه میدانید من فرستاده خدا به سوی شما هستم؟!» هنگامی که آنها از حق منحرف شدند، خداوند قلوبشان را منحرف ساخت؛ و خدا فاسقان را هدایت نمیکند!
منافقون · ۱۰ وَ أَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِ لَوْ لاَ أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ
از آنچه به شما روزی دادهایم انفاق کنید، پیش از آنکه مرگ یکی از شما فرا رسد و بگوید: «پروردگارا! چرا (مرگ) مرا مدت کمی به تأخیر نینداختی تا (در راه خدا) صدقه دهم و از صالحان باشم؟!»
تحریم · ۳ وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هٰذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ
(به خاطر بیاورید) هنگامی را که پیامبر یکی از رازهای خود را به بعضی از همسرانش گفت، ولی هنگامی که وی آن را افشا کرد و خداوند پیامبرش را از آن آگاه ساخت، قسمتی از آن را برای او بازگو کرد و از قسمت دیگر خودداری نمود؛ هنگامی که پیامبر همسرش را از آن خبر داد، گفت: «چه کسی تو را از این راز آگاه ساخت؟» فرمود: «خداوند عالم و آگاه مرا باخبر ساخت!»
تحریم · ۱۱ وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و خداوند برای مؤمنان، به همسر فرعون مثَل زده است، در آن هنگام که گفت: «پروردگارا! خانهای برای من نزد خودت در بهشت بساز، و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش!»
ملک · ۲۸ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ
بگو: «به من خبر دهید اگر خداوند مرا و تمام کسانی را که با من هستند هلاک کند، یا مورد ترحّم قرار دهد، چه کسی کافران را از عذاب دردناک پناه میدهد؟!»
قلم · ۱ ن وَ الْقَلَمِ وَ مَا يَسْطُرُونَ
ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند،
قلم · ۴۴ فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ
اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب میکنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمیدانند به تدریج به سوی عذاب پیش میبریم.
حاقه · ۲۵ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ
امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند میگوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمیدادند.
حاقه · ۲۸ مَا أَغْنَى عَنِّي مَالِيَهْ
مال و ثروتم هرگز مرا بینیاز نکرد،
حاقه · ۲۹ هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ
قدرت من نیز از دست رفت!»
نوح · ۳ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطِيعُونِ
که خدا را پرستش کنید و از مخالفت او بپرهیزید و مرا اطاعت نمایید!
نوح · ۲۱ قَالَ نُوحٌ رَبِ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلاَّ خَسَاراً
نوح (بعد از نومیدی از هدایت آنان) گفت: «پروردگارا! آنها نافرمانی من کردند و از کسانی پیروی نمودند که اموال و فرزندانشان چیزی جز زیانکاری بر آنها نیفزوده است!
جن · ۲۲ قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً
بگو: «(اگر من نیز بر خلاف فرمانش رفتار کنم) هیچ کس مرا در برابر او حمایت نمیکند و پناهگاهی جز او نمییابم؛
مزمل · ۱۱ وَ ذَرْنِي وَ الْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَ مَهِّلْهُمْ قَلِيلاً
و مرا با تکذیبکنندگان صاحب نعمت واگذار، و آنها را کمی مهلت ده،
مدثر · ۱۱ ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً
مرا با کسی که او را خود به تنهایی آفریدهام واگذار!
مرسلات · ۳۹ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ
اگر چارهای در برابر من (برای فرار از چنگال مجازات) دارید انجام دهید!
نبأ · ۴۰ إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَاباً
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمیشدم)!»
فجر · ۱۵ فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاَهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام میکند و نعمت میبخشد (مغرور میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»
فجر · ۱۶ وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ میگیرد (مأیوس میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
فجر · ۲۴ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
میگوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»