ها

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلاَدِ

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

تو ای روح آرام‌یافته!

وَ الشَّمْسِ وَ ضُحَاهَا

به خورشید و گسترش نور آن سوگند،

وَ الْقَمَرِ إِذَا تَلاَهَا

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،

وَ النَّهَارِ إِذَا جَلاَّهَا

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،

وَ اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،

وَ السَّمَاءِ وَ مَا بَنَاهَا

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،

وَ الْأَرْضِ وَ مَا طَحَاهَا

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،

وَ نَفْسٍ وَ مَا سَوَّاهَا

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقْوَاهَا

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛

وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَ سُقْيَاهَا

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!

وَ لاَ يَخَافُ عُقْبَاهَا

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!

لاَ يَصْلاَهَا إِلاَّ الْأَشْقَى

کسی جز بدبخت‌ترین مردم وارد آن نمی‌شود؛

وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى

و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته می‌شود،

تَنَزَّلُ الْمَلاَئِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِ أَمْرٍ

فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان برای (تقدیر) هر کاری نازل می‌شوند.

فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ

و در آن نوشته‌های صحیح و پرارزشی باشد! (ولی هنگامی که آمد ایمان نیاوردند، مانند اهل کتاب).

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أُولٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ

کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن می‌مانند؛ آنها بدترین مخلوقاتند!

جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن می‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد!

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

هنگامی که زمین شدیداً به لرزه درآید،

وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد!

وَ قَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا

و انسان می‌گوید: «زمین را چه می‌شود (که این گونه می‌لرزد)؟!»

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛

بِأَنَ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا

چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!

ثُمَ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید.

إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ

این آتش بر آنها فروبسته شده،

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

بگو: ای کافران!

فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!