تکرارها: ۳۸۹۶ آیات: ۲۱۰۵
۰ ۱۰۰ ۲۰۰ ۳۰۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۵ سال ۲: ۴۰ سال ۳: ۱۸۵ سال ۴: ۲۱۰ سال ۵: ۲۵۳ سال ۶: ۱۶۲ سال ۷: ۲۰۷ سال ۸: ۱۷۰ سال ۹: ۱۵۴ سال ۱۰: ۲۲۰ سال ۱۱: ۱۲۷ سال ۱۲: ۱۵۷ سال ۱۳: ۲۵۱ سال ۱۴: ۱۷۵ سال ۱۵: ۱۹۸ سال ۱۶: ۲۸۰ سال ۱۷: ۱۷۳ سال ۱۸: ۱۷۸ سال ۱۹: ۲۴۵ سال ۲۰: ۲۲۷ سال ۲۱: ۱۴۳ سال ۲۲: ۱۲۴ سال ۲۳: ۱۲ مشتقات لَهُمْ (۳۶۷)هُمْ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ (۱۸۴)مِنْهُمْ (۱۷۰)رَبِّهِمْ (۸۰)هُمُ (۸۰)إِنَّهُمْ (۷۳)عَنْهُمْ (۶۷)بَيْنَهُمْ (۶۰)لَهُمُ (۵۰)أَنَّهُمْ (۴۶)لَعَلَّهُمْ (۴۴)فَهُمْ (۴۱)قُلُوبِهِمْ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ (۳۷)إِلَيْهِمْ (۳۷)بِهِمْ (۳۶)قَبْلِهِمْ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ (۳۵)عَلَيْهِمُ (۳۱)جَاءَهُمْ (۳۱)أَيْدِيهِمْ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ (۲۶)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بَعْضُهُمْ (۲۳)قُلُوبُهُمْ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ (۱۷)بَعْدِهِمْ (۱۷)رَبَّهُمْ (۱۷)فِيهِمْ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ (۱۵)قَبْلَهُمْ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ (۱۳)جَاءَهُمُ (۱۳)جَاءَتْهُمْ (۱۳)مَعَهُمْ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ (۱۲)رَبُّهُمْ (۱۲)كَأَنَّهُمْ (۱۱)فَمِنْهُمْ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ (۱۱)رُسُلُهُمْ (۱۱)بَعْضَهُمْ (۱۰)فَإِنَّهُمْ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ (۱۰)دِيَارِهِمْ (۹)أَعْمَالُهُمْ (۹)مِنْهُمُ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)عَنْهُمُ (۸)آتَيْنَاهُمُ (۸)أَيْمَانِهِمْ (۸)مَأْوَاهُمْ (۸)أَيْدِيَهُمْ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ (۸)أَخَاهُمْ (۸)آذَانِهِمْ (۷)جَاءَتْهُمُ (۷)خَلْفَهُمْ (۷)فَأَخَذَهُمُ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)لَدَيْهِمْ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ (۷)تَأْتِيهِمْ (۷)يَأْتِيهِمْ (۷)سَأَلْتَهُمْ (۷)جَعَلْنَاهُمْ (۷)فَلَهُمْ (۶)أَجْرُهُمْ (۶)لَعَنَهُمُ (۶)فَوْقَهُمْ (۶)أَيُّهُمْ (۶)وُجُوهُهُمْ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)أَمْوَالِهِمْ (۶)دِينَهُمْ (۶)آثَارِهِمْ (۶)فَوْقِهِمْ (۶)فَذَرْهُمْ (۶)أَجَلُهُمْ (۶)أَبْصَارُهُمْ (۶)عِنْدَهُمْ (۶)أَجْرَهُمْ (۶)آبَاءَهُمْ (۶)طُغْيَانِهِمْ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)قُلُوبِهِمُ (۵)ظُهُورِهِمْ (۵)قَوْلِهِمْ (۵)يُزَكِّيهِمْ (۵)بِهِمُ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)أَمْوَالُهُمْ (۵)أَوْلاَدُهُمْ (۵)جَزَاؤُهُمْ (۵)آتَاهُمُ (۵)خَلْفِهِمْ (۵)تُصِبْهُمْ (۵)قَوْمَهُمْ (۵)يَزِيدُهُمْ (۵)قُلُوبَهُمْ (۵)أَتَاهُمْ (۵)صَلاَتِهِمْ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)يَحْشُرُهُمْ (۵)تَأْتِيَهُمُ (۵)صُدُورِهِمْ (۵)أَمْرَهُمْ (۵)أَزْوَاجِهِمْ (۵)وُجُوهِهِمْ (۵)رَأَيْتَهُمْ (۵)أَبْصَارِهِمْ (۴)يَنْفَعُهُمْ (۴)أَبْنَاءَهُمْ (۴)آبَاؤُهُمْ (۴)أُجُورَهُمْ (۴)أَفْوَاهِهِمْ (۴)صُدُورُهُمْ (۴)عِنْدَهُمُ (۴)مِيثَاقَهُمْ (۴)يَهْدِيهِمْ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ (۴)خَلَقَهُمْ (۴)مَرْجِعُهُمْ (۴)دَعْوَاهُمْ (۴)دَارِهِمْ (۴)يَأْتِيَهُمْ (۴)لِرَبِّهِمْ (۴)تَدْعُوهُمْ (۴)أَيْمَانَهُمْ (۴)قَوْلُهُمْ (۴)آتَاهُمْ (۴)نَعِدُهُمْ (۴)كُلُّهُمْ (۴)تَسْأَلُهُمْ (۴)تَأْتِيَهُمْ (۴)أَيْمَانُهُمْ (۴)مِثْلَهُمْ (۴)كَلْبُهُمْ (۴)أَمْرِهِمْ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ (۴)زَادَهُمْ (۴)أَخُوهُمْ (۴)يُنَادِيهِمْ (۴)مَثَلُهُمْ (۳)أَبْصَارَهُمْ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)أَحَدُهُمْ (۳)يَضُرُّهُمْ (۳)يُعَلِّمُهُمُ (۳)بُطُونِهِمْ (۳)اقْتُلُوهُمْ (۳)قَاتِلُوهُمْ (۳)يَأْتِيَهُمُ (۳)نِسَائِهِمْ (۳)فَبَشِّرْهُمْ (۳)إِيمَانِهِمْ (۳)أَصَابَهُمْ (۳)مَأْوَاهُمُ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ (۳)جُلُودُهُمْ (۳)نَجْوَاهُمْ (۳)أَرْجُلُهُمْ (۳)يَتَوَلَّهُمْ (۳)مَكَّنَّاهُمْ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ (۳)نَحْشُرُهُمْ (۳)يَبْعَثُهُمُ (۳)أَخَذْنَاهُمْ (۳)غَرَّتْهُمُ (۳)آبَائِهِمْ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ (۳)إِلَيْهِمُ (۳)تَحْتِهِمُ (۳)أَشْيَاءَهُمْ (۳)نِسَاءَهُمْ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ (۳)يَأْتِهِمْ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ (۳)تَرَاهُمْ (۳)وُجُوهَهُمْ (۳)أَدْبَارَهُمْ (۳)دُونِهِمْ (۳)يَعْلَمُهُمْ (۳)عَهْدِهِمْ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ (۳)أَعْيُنُهُمْ (۳)تَحِيَّتُهُمْ (۳)تَرْهَقُهُمْ (۳)قَوْمِهِمْ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ (۳)أَعْنَاقِهِمْ (۳)مَكْرُهُمْ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ (۳)رُءُوسِهِمْ (۳)زِدْنَاهُمْ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ (۳)مَسَاكِنِهِمْ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ (۳)وَرَائِهِمْ (۳)خَلَقْنَاهُمْ (۳)أَهْلِيهِمْ (۳)يَوْمَهُمُ (۳)نُورُهُمْ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ (۲)تُنْذِرْهُمْ (۲)سَمْعِهِمْ (۲)أَصَابِعَهُمْ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)مَشْرَبَهُمْ (۲)تَخْشَوْهُمْ (۲)أَصَابَتْهُمْ (۲)يَلْعَنُهُمُ (۲)يُكَلِّمُهُمُ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ (۲)أَخْرِجُوهُمْ (۲)مَعَهُمُ (۲)نَبِيُّهُمْ (۲)يُخْرِجُهُمْ (۲)هُدَاهُمْ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ (۲)أَحَدِهِمْ (۲)أَكْثَرُهُمُ (۲)ظَلَمَهُمُ (۲)تَسُؤْهُمْ (۲)كَيْدُهُمْ (۲)يُعَذِّبَهُمْ (۲)أَصَابَهُمُ (۲)أَحَدَهُمُ (۲)نَصِيبَهُمْ (۲)رَزَقَهُمُ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ (۲)فَخُذُوهُمْ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ (۲)يَعِدُهُمُ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)نَقْضِهِمْ (۲)بَيْنَهُمُ (۲)يُصِيبَهُمْ (۲)أَكْلِهِمُ (۲)أَرْجُلِهِمْ (۲)أَعْيُنَهُمْ (۲)جِئْتَهُمْ (۲)تُعَذِّبْهُمْ (۲)تَحْتِهِمْ (۲)أَوْزَارَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمُ (۲)حِسَابِهِمْ (۲)مَوْلاَهُمُ (۲)ذَرْهُمْ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)شُرَكَائِهِمْ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ (۲)سَيَجْزِيهِمْ (۲)جَزَيْنَاهُمْ (۲)أَمْرُهُمْ (۲)يُنَبِّئُهُمْ (۲)بَلَوْنَاهُمْ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ (۲)تَأْتِهِمْ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ (۲)أَعْيُنِهِمْ (۲)عَهْدَهُمْ (۲)يُعَذِّبْهُمُ (۲)قَاتَلَهُمُ (۲)جُنُوبُهُمْ (۲)حَسْبُهُمْ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)سِرَّهُمْ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ (۲)فَزَادَتْهُمْ (۲)مَسَّتْهُمْ (۲)فَجَاءُوهُمْ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ (۲)ثِيَابَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمْ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ (۲)جَهَّزَهُمْ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِضَاعَتَهُمْ (۲)أَهْلِهِمْ (۲)أَمَرَهُمْ (۲)أَبُوهُمْ (۲)كَبِيرُهُمْ (۲)أَخَذْتُهُمْ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ (۲)وُجُوهَهُمُ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ (۲)نَبِّئْهُمْ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ (۲)فَأَصَابَهُمْ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ (۲)يَأْخُذَهُمْ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)سَعْيُهُمْ (۲)أَدْبَارِهِمْ (۲)رُءُوسَهُمْ (۲)رَبِّهِمُ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ (۲)لِآبَائِهِمْ (۲)بَعَثْنَاهُمْ (۲)كَهْفِهِمْ (۲)تَحْسَبُهُمْ (۲)رَابِعُهُمْ (۲)سَادِسُهُمْ (۲)فَدَعَوْهُمْ (۲)وَرَاءَهُمْ (۲)بَيْنِهِمْ (۲)أَنْذِرْهُمْ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)غَشِيَهُمْ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ (۲)حِسَابُهُمْ (۲)فَهُمُ (۲)فَجَعَلَهُمْ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ (۲)لِبَاسُهُمْ (۲)رَزَقَهُمْ (۲)لِفُرُوجِهِمْ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ (۲)أَتَيْنَاهُمْ (۲)أَزْوَاجَهُمْ (۲)دِينَهُمُ (۲)فُرُوجَهُمْ (۲)آتُوهُمْ (۲)يَزِيدَهُمْ (۲)تُصِيبَهُمْ (۲)فَأَخَذَهُمْ (۲)فَصَدَّهُمْ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ (۲)نَجْعَلَهُمْ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ (۲)مَسَاكِنُهُمْ (۲)نَجَّاهُمْ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ (۲)إِيمَانُهُمْ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ (۲)كُفْرُهُمْ (۲)شَفَاعَتُهُمْ (۲)أَزْوَاجُهُمْ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ (۲)فَأَتَاهُمُ (۲)سَمْعُهُمْ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ (۲)لِبُيُوتِهِمْ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ (۲)وَقَاهُمْ (۲)بَالَهُمْ (۲)أَمْثَالَهُمْ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)فَأَنْسَاهُمْ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)دَعَوْتُهُمْ (۲)فَزَادَهُمُ (۱)شَيَاطِينِهِمْ (۱)يَمُدُّهُمْ (۱)تِجَارَتُهُمْ (۱)بِنُورِهِمْ (۱)تَرَكَهُمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)عَرَضَهُمْ (۱)أَنْبِئْهُمْ (۱)أَنْبَأَهُمْ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ (۱)تُفَادُوهُمْ (۱)إِخْرَاجُهُمْ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ (۱)أَمَانِيُّهُمْ (۱)مِلَّتَهُمْ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ (۱)وَلاَّهُمْ (۱)قِبْلَتِهِمُ (۱)قِبْلَتَهُمْ (۱)يُحِبُّونَهُمْ (۱)يُرِيهِمُ (۱)أَصْبَرَهُمْ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ (۱)مَسَّتْهُمُ (۱)تُخَالِطُوهُمْ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ (۱)أَحْيَاهُمْ (۱)فَهَزَمُوهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ (۱)أَمْوَالَهُمُ (۱)يَحْسَبُهُمُ (۱)يَرَوْنَهُمْ (۱)مِثْلَيْهِمْ (۱)غَرَّهُمْ (۱)دِينِهِمْ (۱)جَمَعْنَاهُمْ (۱)أَقْلاَمَهُمْ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ (۱)تَوْبَتُهُمْ (۱)تُحِبُّونَهُمْ (۱)فَوْرِهِمْ (۱)يَكْبِتَهُمْ (۱)لِذُنُوبِهِمْ (۱)قَوْلَهُمْ (۱)فَآتَاهُمُ (۱)تَحُسُّونَهُمْ (۱)أَهَمَّتْهُمْ (۱)مَضَاجِعِهِمْ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ (۱)شَاوِرْهُمْ (۱)فَاخْشَوْهُمْ (۱)فَزَادَهُمْ (۱)يَمْسَسْهُمْ (۱)تَخَافُوهُمْ (۱)قَتْلَهُمُ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ (۱)جُنُوبِهِمْ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ (۱)ارْزُقُوهُمْ (۱)اكْسُوهُمْ (۱)فَارْزُقُوهُمْ (۱)فَآتُوهُمْ (۱)نَلْعَنَهُمْ (۱)نُصْلِيهِمْ (۱)نُدْخِلُهُمْ (۱)يُضِلَّهُمْ (۱)عِظْهُمْ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ (۱)أَرْكَسَهُمْ (۱)لَسَلَّطَهُمْ (۱)تَوَفَّاهُمُ (۱)حِذْرَهُمْ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ (۱)يَعِدُهُمْ (۱)يُمَنِّيهِمْ (۱)مِثْلُهُمْ (۱)خَادِعُهُمْ (۱)يُؤْتِيهِمْ (۱)فَوْقَهُمُ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)كُفْرِهِمْ (۱)قَتْلِهِمُ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)أَخْذِهِمُ (۱)أَكْلِهِمْ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ (۱)قَصَصْنَاهُمْ (۱)نَقْصُصْهُمْ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ (۱)لَعَنَّاهُمْ (۱)يُنَبِّئُهُمُ (۱)احْذَرْهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمْ (۱)يُحِبُّهُمْ (۱)يَنْهَاهُمُ (۱)قَوْلِهِمُ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ (۱)اتَّخَذُوهُمْ (۱)أَقْرَبَهُمْ (۱)فَأَثَابَهُمُ (۱)كِسْوَتُهُمْ (۱)صِدْقُهُمْ (۱)أَبْنَاءَهُمُ (۱)فِتْنَتُهُمْ (۱)إِعْرَاضُهُمْ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ (۱)لَجَمَعَهُمْ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ (۱)إِيمَانَهُمْ (۱)إِخْوَانِهِمْ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ (۱)هَدَيْنَاهُمْ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)خَوْضِهِمْ (۱)عَمَلَهُمْ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ (۱)نَذَرُهُمْ (۱)كَلَّمَهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ (۱)وَلِيُّهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ (۱)أَوْلاَدِهِمْ (۱)لِيُرْدُوهُمْ (۱)وَصْفَهُمْ (۱)أَوْلاَدَهُمْ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)إِيَّاهُمْ (۱)دِرَاسَتِهِمْ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ (۱)شَمَائِلِهِمْ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ (۱)يَنَالُهُمْ (۱)نَصِيبُهُمْ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ (۱)أُخْرَاهُمْ (۱)لِأُولاَهُمْ (۱)فَآتِهِمْ (۱)أُولاَهُمْ (۱)لِأُخْرَاهُمْ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ (۱)يَنَالُهُمُ (۱)نَنْسَاهُمْ (۱)يَوْمِهِمْ (۱)جِئْنَاهُمْ (۱)أَصَبْنَاهُمْ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ (۱)طَائِرُهُمْ (۱)حُلِيِّهِمْ (۱)يُكَلِّمُهُمْ (۱)سَيَنَالُهُمْ (۱)أَخَذَتْهُمُ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ (۱)يَأْمُرُهُمْ (۱)يَنْهَاهُمْ (۱)إِصْرَهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ (۱)اسْأَلْهُمْ (۱)حِيتَانُهُمْ (۱)سَبْتِهِمْ (۱)نَبْلُوهُمْ (۱)مُهْلِكُهُمْ (۱)مُعَذِّبُهُمْ (۱)يَسُومُهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدَهُمْ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)يَذَرُهُمْ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ (۱)فَادْعُوهُمْ (۱)مَسَّهُمْ (۱)إِخْوَانُهُمْ (۱)يَمُدُّونَهُمْ (۱)زَادَتْهُمْ (۱)تُوَلُّوهُمُ (۱)يُوَلِّهِمْ (۱)تَقْتُلُوهُمْ (۱)قَتَلَهُمْ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ (۱)أَسْمَعَهُمْ (۱)مُعَذِّبَهُمْ (۱)يُعَذِّبَهُمُ (۱)صَلاَتُهُمْ (۱)يُرِيكَهُمُ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ (۱)دِينُهُمْ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ (۱)وَلاَيَتِهِمْ (۱)مُدَّتِهِمْ (۱)خُذُوهُمْ (۱)احْصُرُوهُمْ (۱)سَبِيلَهُمْ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ (۱)يُخْزِهِمْ (۱)يُبَشِّرُهُمْ (۱)عَامِهِمْ (۱)أَحْبَارَهُمْ (۱)رُهْبَانَهُمْ (۱)جِبَاهُهُمْ (۱)ظُهُورُهُمْ (۱)أَعْمَالِهِمْ (۱)رَيْبِهِمْ (۱)انْبِعَاثَهُمْ (۱)فَثَبَّطَهُمْ (۱)مَنَعَهُمْ (۱)نَفَقَاتُهُمْ (۱)لٰكِنَّهُمْ (۱)تُنَبِّئُهُمْ (۱)فَنَسِيَهُمْ (۱)أَتَتْهُمْ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ (۱)إِسْلاَمِهِمْ (۱)أَغْنَاهُمُ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ (۱)جُهْدَهُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ (۱)اتَّبَعُوهُمْ (۱)تَعْلَمُهُمْ (۱)نَعْلَمُهُمْ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ (۱)تُطَهِّرُهُمْ (۱)تُزَكِّيهِمْ (۱)يُعَذِّبُهُمْ (۱)بُنْيَانُهُمُ (۱)هَدَاهُمْ (۱)حَوْلَهُمْ (۱)يُصِيبُهُمْ (۱)رِجْسِهِمْ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ (۱)أَنْجَاهُمْ (۱)رَسُولُهُمْ (۱)نُذِيقُهُمُ (۱)مَلَئِهِمْ (۱)يَفْتِنَهُمْ (۱)صُدُورَهُمْ (۱)طَرَدْتُهُمْ (۱)يُؤْتِيَهُمُ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ (۱)نَكِرَهُمْ (۱)آتِيهِمْ (۱)مَوْعِدَهُمُ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ (۱)آلِهَتُهُمُ (۱)زَادُوهُمْ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ (۱)رَأَيْتُهُمْ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)أَبَاهُمْ (۱)وَارِدَهُمْ (۱)فَعَرَفَهُمْ (۱)رِحَالِهِمْ (۱)أَبِيهِمْ (۱)مَتَاعَهُمْ (۱)مَوْثِقَهُمْ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)قَصَصِهِمْ (۱)قَبْلِهِمُ (۱)ظُلْمِهِمْ (۱)ظِلاَلُهُمْ (۱)لِرَبِّهِمُ (۱)تُصِيبُهُمْ (۱)سَمُّوهُمْ (۱)ذَكِّرْهُمْ (۱)لِرُسُلِهِمْ (۱)ارْزُقْهُمْ (۱)طَرْفُهُمْ (۱)يَأْتِيهِمُ (۱)مَكْرَهُمْ (۱)سَرَابِيلُهُمْ (۱)يُلْهِهِمُ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ (۱)سَكْرَتِهِمْ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ (۱)يُضِلُّونَهُمْ (۱)بُنْيَانَهُمْ (۱)أَتَاهُمُ (۱)يُخْزِيهِمْ (۱)تَقَلُّبِهِمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ (۱)وَلِيُّهُمُ (۱)رِزْقِهِمْ (۱)شُرَكَاءَهُمْ (۱)يَهْدِيهِمُ (۱)فَعَلَيْهِمْ (۱)جَادِلْهُمْ (۱)نَرْزُقُهُمْ (۱)قَتْلَهُمْ (۱)تَسْبِيحَهُمْ (۱)نُخَوِّفُهُمْ (۱)شَارِكْهُمْ (۱)عِدْهُمْ (۱)حَمَلْنَاهُمْ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)كِتَابَهُمْ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ (۱)نَبَأَهُمْ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ (۱)تَقْرِضُهُمْ (۱)نُقَلِّبُهُمْ (۱)مِلَّتِهِمْ (۱)ثَامِنُهُمْ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)حَشَرْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ (۱)تَدْعُهُمْ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ (۱)اعْتَزَلَهُمْ (۱)رِزْقُهُمْ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ (۱)تَؤُزُّهُمْ (۱)أَحْصَاهُمْ (۱)عَدَّهُمْ (۱)حِبَالُهُمْ (۱)عِصِيُّهُمْ (۱)سِحْرِهِمْ (۱)فَغَشِيَهُمْ (۱)أَضَلَّهُمُ (۱)أَمْثَلُهُمْ (۱)صَدَقْنَاهُمُ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ (۱)وُجُوهِهِمُ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ (۱)تَمْنَعُهُمْ (۱)يَذْكُرُهُمْ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ (۱)لِحُكْمِهِمْ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ (۱)يَحْزُنُهُمُ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ (۱)رُءُوسِهِمُ (۱)تَفَثَهُمْ (۱)نُذُورَهُمْ (۱)نَصْرِهِمْ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ (۱)يَسْلُبْهُمُ (۱)صَلَوَاتِهِمْ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ (۱)غَمْرَتِهِمْ (۱)نُمِدُّهُمْ (۱)مُتْرَفِيهِمْ (۱)آبَاءَهُمُ (۱)رَسُولَهُمْ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)ذِكْرِهِمْ (۱)لَتَدْعُوهُمْ (۱)رَحِمْنَاهُمْ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ (۱)جَزَيْتُهُمُ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ (۱)يُوَفِّيهِمُ (۱)يُغْنِهِمُ (۱)يُغْنِيَهُمُ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ (۱)تُلْهِيهِمْ (۱)أَمَرْتَهُمْ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ (۱)خَوْفِهِمْ (۱)شَأْنِهِمْ (۱)رَأَتْهُمْ (۱)مَتَّعْتَهُمْ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ (۱)جَاهِدْهُمْ (۱)خَاطَبَهُمُ (۱)أَعْنَاقُهُمْ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ (۱)حِبَالَهُمْ (۱)عِصِيَّهُمْ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ (۱)يَتَّبِعُهُمُ (۱)تَمْلِكُهُمْ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ (۱)مَكْرِهِمْ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ (۱)بُيُوتُهُمْ (۱)عِلْمُهُمْ (۱)تُكَلِّمُهُمْ (۱)نَجْعَلَهُمُ (۱)دُونِهِمُ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمُ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ (۱)خَطَايَاهُمْ (۱)أَثْقَالَهُمْ (۱)أَثْقَالِهِمْ (۱)يَكْفِهِمْ (۱)لَجَاءَهُمُ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ (۱)يَغْشَاهُمُ (۱)حَوْلِهِمْ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ (۱)غَلَبِهِمْ (۱)تَخَافُونَهُمْ (۱)أَذَاقَهُمْ (۱)لِيُذِيقَهُمْ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ (۱)يَدْعُوهُمْ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ (۱)نُمَتِّعُهُمْ (۱)نَضْطَرُّهُمْ (۱)فَمَأْوَاهُمُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)ادْعُوهُمْ (۱)صِدْقِهِمْ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)ظَاهَرُوهُمْ (۱)صَيَاصِيهِمْ (۱)أَرْضَهُمْ (۱)دِيَارَهُمْ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ (۱)أَذَاهُمْ (۱)آتِهِمْ (۱)الْعَنْهُمْ (۱)دَلَّهُمْ (۱)مَسْكَنِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)أَكْثَرِهِمْ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ (۱)آثَارَهُمْ (۱)نُغْرِقْهُمْ (۱)تَأْخُذُهُمْ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ (۱)مَكَانَتِهِمْ (۱)رَكُوبُهُمْ (۱)نَصْرَهُمْ (۱)فَاهْدُوهُمْ (۱)قِفُوهُمْ (۱)مَرْجِعَهُمْ (۱)آلِهَتِهِمْ (۱)نَصَرْنَاهُمْ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ (۱)إِفْكِهِمْ (۱)أَبْصِرْهُمْ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ (۱)نَعُدُّهُمْ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ (۱)نَعْبُدُهُمْ (۱)هَدَاهُمُ (۱)فَأَذَاقَهُمُ (۱)يَجْزِيَهُمْ (۱)سَيُصِيبُهُمْ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)تَقَلُّبُهُمْ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ (۱)قِهِمْ (۱)أَدْخِلْهُمْ (۱)وَعَدْتَهُمْ (۱)قِهِمُ (۱)لِنُذِيقَهُمْ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ (۱)لِجُلُودِهِمْ (۱)سَنُرِيهِمْ (۱)لَجَعَلَهُمْ (۱)حُجَّتُهُمْ (۱)جَمْعِهِمْ (۱)يُزَوِّجُهُمْ (۱)خَلْقَهُمْ (۱)شَهَادَتُهُمْ (۱)عَبَدْنَاهُمْ (۱)مَعِيشَتَهُمْ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ (۱)وَعَدْنَاهُمْ (۱)نُرِيهِمْ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ (۱)مِيقَاتُهُمْ (۱)مَحْيَاهُمْ (۱)مَمَاتُهُمْ (۱)حُجَّتَهُمْ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ (۱)دُعَائِهِمْ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ (۱)نَصَرَهُمُ (۱)إِفْكُهُمْ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ (۱)سَيَهْدِيهِمْ (۱)يُدْخِلُهُمُ (۱)أَمْعَاءَهُمْ (۱)تَقْوَاهُمْ (۱)ذِكْرَاهُمْ (۱)فَأَصَمَّهُمْ (۱)إِسْرَارَهُمْ (۱)تَوَفَّتْهُمُ (۱)أَضْغَانَهُمْ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ (۱)لَعَنَهُمْ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ (۱)أَثَابَهُمْ (۱)تَعْلَمُوهُمْ (۱)تَطَئُوهُمْ (۱)أَلْزَمَهُمْ (۱)سِيمَاهُمْ (۱)أَصْوَاتَهُمْ (۱)أَصْحَابِهِمْ (۱)يَوْمِهِمُ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ (۱)أَلَتْنَاهُمْ (۱)عَمَلِهِمْ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ (۱)تَأْمُرُهُمْ (۱)أَحْلاَمُهُمْ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ (۱)مَبْلَغُهُمْ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ (۱)صَاحِبَهُمْ (۱)أَنْذَرَهُمْ (۱)صَبَّحَهُمْ (۱)مَوْعِدُهُمْ (۱)نُزُلُهُمْ (۱)يُنَادُونَهُمْ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ (۱)وَلَدْنَهُمْ (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)إِخْوَانَهُمْ (۱)عَشِيرَتَهُمْ (۱)أَيَّدَهُمْ (۱)يُدْخِلُهُمْ (۱)مَانِعَتُهُمْ (۱)حُصُونُهُمْ (۱)بُيُوتَهُمْ (۱)لَعَذَّبَهُمْ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ (۱)نَصَرُوهُمْ (۱)بَأْسُهُمْ (۱)لِقَوْمِهِمْ (۱)تَبَرُّوهُمْ (۱)تَوَلَّوْهُمْ (۱)عَدُوِّهِمْ (۱)أَجْسَامُهُمْ (۱)لِقَوْلِهِمْ (۱)فَاحْذَرْهُمْ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ (۱)سَأَلَهُمْ (۱)أَوْسَطُهُمْ (۱)سَلْهُمْ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)يَزِدْهُمْ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ (۱)تَذَرْهُمْ (۱)فَزَادُوهُمْ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ (۱)اهْجُرْهُمْ (۱)مَهِّلْهُمْ (۱)عِدَّتَهُمْ (۱)تَنْفَعُهُمْ (۱)فَوَقَاهُمُ (۱)لَقَّاهُمْ (۱)جَزَاهُمْ (۱)حَسِبْتَهُمْ (۱)عَالِيَهُمْ (۱)سَقَاهُمْ (۱)أَسْرَهُمْ (۱)نُتْبِعُهُمُ (۱)كَالُوهُمْ (۱)وَزَنُوهُمْ (۱)أَهْلِهِمُ (۱)رَأَوْهُمْ (۱)أَمْهِلْهُمْ (۱)إِيَابَهُمْ (۱)حِسَابَهُمْ (۱)كَيْدَهُمْ (۱)تَرْمِيهِمْ (۱)إِيلاَفِهِمْ (۱)أَطْعَمَهُمْ (۱)آمَنَهُمْ (۱)
آیات (۲۱۰۵) محمد · ۲۷ فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ
حال آنها چگونه خواهد بود هنگامی که فرشتگان (مرگ) بر صورت و پشت آنان میزنند و جانشان را میگیرند؟!
محمد · ۲۸ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ
این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم میآورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو (خداوند) اعمالشان را نابود کرد!
محمد · ۲۹ أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَن لَّن يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ
آیا کسانی که در دلهایشان بیماری است گمان کردند خدا کینههایشان را آشکار نمیکند؟!
محمد · ۳۰ وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُم بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ
و اگر ما بخواهیم آنها را به تو نشان میدهیم تا آنان را با قیافههایشان بشناسی، هر چند میتوانی آنها را از طرز سخنانشان بشناسی؛ و خداوند اعمال شما را میداند!
محمد · ۳۲ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَىٰ لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ
آنان که کافر شدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند و بعد از روشنشدن هدایت برای آنان (باز) به مخالفت با رسول (خدا) برخاستند، هرگز زیانی به خدا نمیرسانند و (خداوند) بزودی اعمالشان را نابود میکند!
محمد · ۳۴ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
کسانی که کافر شدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند سپس در حال کفر از دنیا رفتند، خدا هرگز آنها را نخواهد بخشید.
فتح · ۴ هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
او کسی است که آرامش را در دلهای مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند؛ لشکریان آسمانها و زمین از آن خداست، و خداوند دانا و حکیم است.
فتح · ۵ لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَكَانَ ذَٰلِكَ عِندَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًا
هدف (دیگر از آن فتح مبین) این بود که مردان و زنان با ایمان را در باغهایی (از بهشت) وارد کند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است، در حالی که جاودانه در آن میمانند، و گناهانشان را میبخشد، و این نزد خدا رستگاری بزرگی است!
فتح · ۶ وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا
و (نیز) مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را که به خدا گمان بد میبرند مجازات کند؛ (آری) حوادث ناگواری (که برای مؤمنان انتظار میکشند) تنها بر خودشان نازل میشود! خداوند بر آنان غضب کرده و از رحمت خود دورشان ساخته و جهنم را برای آنان آماده کرده؛ و چه بد سرانجامی است!
فتح · ۱۰ إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَىٰ نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
کسانی که با تو بیعت میکنند (در حقیّقت) تنها با خدا بیعت مینمایند، و دست خدا بالای دست آنهاست؛ پس هر کس پیمانشکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است؛ و آن کس که نسبت به عهدی که با خدا بسته وفا کند، بزودی پاداش عظیمی به او خواهد داد.
فتح · ۱۱ سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
بزودی متخلّفان از اعراب بادیهنشین (عذرتراشی کرده) میگویند: «(حفظ) اموال و خانوادههای ما، ما را به خود مشغول داشت (و نتوانستیم در سفر حدیبیّه تو را همراهی کنیم)، برای ما طلب آمرزش کن!» آنها به زبان خود چیزی میگویند که در دل ندارند! بگو: «چه کسی میتواند در برابر خداوند از شما دفاع کند هرگاه زیانی برای شما بخواهد، و یا اگر نفعی اراده کند (مانع گردد)؟! و خداوند به همه کارهایی که انجام میدهید آگاه است!»
فتح · ۱۲ بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا
ولی شما گمان کردید پیامبر و مؤمنان هرگز به خانوادههای خود بازنخواهند گشت؛ و این (پندار غلط) در دلهای شما زینت یافته بود و گمان بد کردید؛ و سرانجام (در دام شیطان افتادید و) هلاک شدید!
فتح · ۱۶ قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
به متخلّفان از اعراب بگو: «بزودی از شما دعوت میشود که بسوی قومی نیرومند و جنگجو بروید و با آنها پیکار کنید تا اسلام بیاورند؛ اگر اطاعت کنید، خداوند پاداش نیکی به شما میدهد؛ و اگر سرپیچی نمایید -همان گونه که در گذشته نیز سرپیچی کردید- شما را با عذاب دردناکی کیفر میدهد!»
فتح · ۱۸ لَّقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا
خداوند از مؤمنان -هنگامی که در زیر آن درخت با تو بیعت کردند- راضی و خشنود شد؛ خدا آنچه را در درون دلهایشان (از ایمان و صداقت) نهفته بود میدانست؛ از این رو آرامش را بر دلهایشان نازل کرد و پیروزی نزدیکی بعنوان پاداش نصیب آنها فرمود؛
فتح · ۲۴ وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِن بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا
او کسی است که دست آنها را از شما، و دست شما را از آنان در دل مکّه کوتاه کرد، بعد از آنکه شما را بر آنها پیروز ساخت؛ و خداوند به آنچه انجام میدهید بیناست!
فتح · ۲۵ هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِّيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
آنها کسانی هستند که کافر شدند و شما را از (زیارت) مسجد الحرام و رسیدن قربانیهایتان به محل قربانگاه بازداشتند؛ و هرگاه مردان و زنان با ایمانی در این میان بدون آگاهی شما، زیر دست و پا، از بین نمیرفتند که از این راه عیب و عاری ناآگاهانه به شما میرسید، (خداوند هرگز مانع این جنگ نمیشد)! هدف این بود که خدا هر کس را میخواهد در رحمت خود وارد کند؛ و اگر مؤمنان و کفّار (در مکه) از هم جدا میشدند، کافران را عذاب دردناکی میکردیم!
فتح · ۲۶ إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَىٰ وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا
(به خاطر بیاورید) هنگامی را که کافران در دلهای خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند؛ و (در مقابل،) خداوند آرامش و سکینه خود را بر فرستاده خویش و مؤمنان نازل فرمود و آنها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت، و آنان از هر کس شایستهتر و اهل آن بودند؛ و خداوند به همه چیز دانا است.
فتح · ۲۹ مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا
محمّد (ص) فرستاده خداست؛ و کسانی که با او هستند در برابر کفّار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند؛ پیوسته آنها را در حال رکوع و سجود میبینی در حالی که همواره فضل خدا و رضای او را میطلبند؛ نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است؛ این توصیف آنان در تورات و توصیف آنان در انجیل است، همانند زراعتی که جوانههای خود را خارج ساخته، سپس به تقویت آن پرداخته تا محکم شده و بر پای خود ایستاده است و بقدری نموّ و رشد کرده که زارعان را به شگفتی وامیدارد؛ این برای آن است که کافران را به خشم آورد (ولی) کسانی از آنها را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظیمی داده است.
حجرات · ۳ إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَىٰ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ
آنها که صدای خود را نزد رسول خدا کوتاه میکنند همان کسانی هستند که خداوند دلهایشان را برای تقوا خالص نموده، و برای آنان آمرزش و پاداش عظیمی است!
حجرات · ۴ إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
(ولی) کسانی که تو را از پشت حجرهها بلند صدا میزنند، بیشترشان نمیفهمند!
حجرات · ۵ وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّىٰ تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
اگر آنها صبر میکردند تا خود به سراغشان آیی، برای آنان بهتر بود؛ و خداوند آمرزنده و رحیم است!
حجرات · ۷ وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَٰئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
و بدانید رسول خدا در میان شماست؛ هرگاه در بسیاری از کارها از شما اطاعت کند، به مشقّت خواهید افتاد؛ ولی خداوند ایمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دلهایتان زینت بخشیده، و (به عکس) کفر و فسق و گناه را منفورتان قرار داده است؛ کسانی که دارای این صفاتند هدایت یافتگانند!
حجرات · ۱۱ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
ای کسانی که ایمان آوردهاید! نباید گروهی از مردان شما گروه دیگر را مسخره کنند، شاید آنها از اینها بهتر باشند؛ و نه زنانی زنان دیگر را، شاید آنان بهتر از اینان باشند؛ و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویی قرار ندهید و با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید، بسیار بد است که بر کسی پس از ایمان نام کفرآمیز بگذارید؛ و آنها که توبه نکنند، ظالم و ستمگرند!
حجرات · ۱۵ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
مؤمنان واقعی تنها کسانی هستند که به خدا و رسولش ایمان آوردهاند، سپس هرگز شکّ و تردیدی به خود راه نداده و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کردهاند؛ آنها راستگویانند.
ق · ۲ بَلْ عَجِبُوا أَن جَاءَهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكَافِرُونَ هَٰذَا شَيْءٌ عَجِيبٌ
آنها تعجّب کردند که پیامبری انذارگر از میان خودشان آمده؛ و کافران گفتند: «این چیز عجیبی است!
ق · ۴ قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَعِندَنَا كِتَابٌ حَفِيظٌ
ولی ما میدانیم آنچه را زمین از بدن آنها میکاهد؛ و نزد ما کتابی است که همه چیز در آن محفوظ است!
ق · ۵ بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَّرِيجٍ
آنها حقّ را هنگامی که به سراغشان آمد تکذیب کردند؛ از این رو پیوسته در کار پراکنده خود متحیّرند!
ق · ۶ أَفَلَمْ يَنظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا وَزَيَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ
آیا آنان به آسمان بالای سرشان نگاه نکردند که چگونه ما آن را بنا کردهایم، و چگونه آن را (بوسیله ستارگان) زینت بخشیدهایم و هیچ شکاف و شکستی در آن نیست؟!
ق · ۱۲ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ
پیش از آنان قوم نوح و «اصحاب الرسّ» [= قومی که در یمامه زندگی میکردند و پیامبری به نام حنظله داشتند] و قوم ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند،
ق · ۱۵ أَفَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ
آیا ما از آفرینش نخستین عاجز ماندیم (که قادر بر آفرینش رستاخیز نباشیم)؟! ولی آنها (با این همه دلایل روشن) باز در آفرینش جدید تردید دارند!
ق · ۳۵ لَهُم مَّا يَشَاءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ
هر چه بخواهند در آنجا برای آنها هست، و نزد ما نعمتهای بیشتری است (که به فکر هیچ کس نمیرسد)!
ق · ۳۶ وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِن مَّحِيصٍ
چه بسیار اقوامی را که پیش از آنها هلاک کردیم، اقوامی که از آنان قویتر بودند و شهرها (و کشورها) را گشودند؛ آیا راه فراری (از عذاب الهی) وجود دارد!
ق · ۴۴ يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ
روزی که زمین به سرعت از روی آنها شکافته میشود و (از قبرها) خارج میگردند؛ و این جمع کردن برای ما آسان است!
ق · ۴۵ نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ
ما به آنچه آنها میگویند آگاهتریم، و تو مأمور به اجبار آنها (به ایمان) نیستی؛ پس بوسیله قرآن، کسانی را که از عذاب من میترسند متذکّر ساز (وظیفه تو همین است)!
ذاریات · ۱۱ الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ
همانها که در جهل و غفلت فرو رفتهاند،
ذاریات · ۱۳ يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
(آری) همان روزی است که آنها را بر آتش میسوزانند!
ذاریات · ۱۶ آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ
و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت میدارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند!
ذاریات · ۱۸ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
و در سحرگاهان استغفار میکردند،
ذاریات · ۱۹ وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ
و در اموال آنها حقّی برای سائل و محروم بود!
ذاریات · ۲۷ فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجّب دید دست بسوی غذا نمیبرند) گفت: «آیا شما غذا نمیخورید؟!»
ذاریات · ۲۸ فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ
و از آنها احساس وحشت کرد، گفتند: «نترس (ما رسولان و فرشتگان پروردگار توایم)!» و او را بشارت به تولّد پسری دانا دادند.
ذاریات · ۳۳ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ
تا بارانی از «سنگ - گِل» بر آنها بفرستیم؛
ذاریات · ۴۰ فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ
از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش بود!
ذاریات · ۴۱ وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ
و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بیباران بر آنها فرستادیم،
ذاریات · ۴۳ وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ
و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدّتی کوتاه بهرهمند باشید (و سپس منتظر عذاب)!»
ذاریات · ۴۴ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ
آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه میکردند (بیآنکه قدرت دفاع داشته باشند)!
ذاریات · ۴۶ وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ
همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند!
ذاریات · ۵۲ كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: «او ساحر است یا دیوانه!»
ذاریات · ۵۳ أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ
آیا یکدیگر را به آن سفارش میکردند (که همه چنین تهمتی بزنند)؟! نه، بلکه آنها قومی طغیانگرند.
ذاریات · ۵۴ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ
حال که چنین است از آنها روی بگردان که هرگز در خور ملامت نخواهی بود؛