تکرارها: ۲۵۳۶ آیات: ۱۸۹۱
۰ ۵۰ ۱۰۰ ۱۵۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۱۰ سال ۲: ۷۱ سال ۳: ۱۰۸ سال ۴: ۱۰۹ سال ۵: ۱۱۶ سال ۶: ۹۶ سال ۷: ۱۱۳ سال ۸: ۱۳۱ سال ۹: ۱۲۳ سال ۱۰: ۱۴۷ سال ۱۱: ۱۱۱ سال ۱۲: ۱۲۹ سال ۱۳: ۱۰۳ سال ۱۴: ۱۲۵ سال ۱۵: ۱۲۱ سال ۱۶: ۱۳۶ سال ۱۷: ۱۳۸ سال ۱۸: ۱۴۳ سال ۱۹: ۱۲۳ سال ۲۰: ۱۱۶ سال ۲۱: ۱۳۸ سال ۲۲: ۱۱۴ سال ۲۳: ۱۵ مشتقات بِهِ (۳۲۹)بِمَا (۳۰۲)بِاللَّهِ (۱۴۰)بِسْمِ (۱۱۵)بِهَا (۷۹)بِالْحَقِ (۷۶)بِآيَاتِنَا (۵۷)بِغَيْرِ (۴۱)بِهِمْ (۳۶)فَبِأَيِ (۳۵)بِآيَاتِ (۳۴)بِكُلِ (۳۳)بِكُمْ (۲۹)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بِالْبَيِّنَاتِ (۲۴)بِإِذْنِ (۲۳)بِالْآخِرَةِ (۲۲)بِالْمَعْرُوفِ (۲۰)بِهٰذَا (۱۴)بِأَنَ (۱۴)بِالْقِسْطِ (۱۴)بِالْغَيْبِ (۱۲)بِالَّذِي (۱۲)بِأَمْرِهِ (۱۲)بِعَذَابٍ (۱۲)بِآيَةٍ (۱۲)بِذَاتِ (۱۲)بِبَعْضٍ (۱۱)بِي (۱۱)بِكَ (۱۰)بِحَمْدِ (۱۰)بِالْبَاطِلِ (۹)بِغَافِلٍ (۹)بِإِذْنِهِ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)بِمَنْ (۹)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)بِرَبِ (۸)بِسُلْطَانٍ (۸)بِالْهُدَى (۷)بِاللَّيْلِ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)بِالْمُؤْمِنِينَ (۷)بِلِقَاءِ (۷)بِمُعْجِزِينَ (۷)بِالَّتِي (۷)بِرَحْمَةٍ (۷)بِمُؤْمِنِينَ (۶)بِكُمُ (۶)بِقُوَّةٍ (۶)بِخَيْرٍ (۶)بِشَيْءٍ (۶)بِمَعْرُوفٍ (۶)بِالْعَدْلِ (۶)فَبِمَا (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)بِالَّذِينَ (۶)بِنِعْمَةِ (۶)بِعِبَادِهِ (۶)بِالْعَذَابِ (۶)بِالْإِثْمِ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)بِالظَّالِمِينَ (۵)بِالْإِيمَانِ (۵)بِمِثْلِ (۵)بِهِمُ (۵)بِالْعِبَادِ (۵)بِيَدِهِ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)بِعَهْدِ (۵)بِالْكِتَابِ (۵)بِظَلاَّمٍ (۵)بِرَبِّكُمْ (۵)بِوَكِيلٍ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)بِالْحَسَنَةِ (۵)بِالسَّيِّئَةِ (۵)بِالْقَوْلِ (۵)بِقَدَرٍ (۵)بِرَبِّكَ (۵)بِيَوْمِ (۵)بِآيَاتِي (۴)بِالصَّبْرِ (۴)بِغَضَبٍ (۴)بِالْوَالِدَيْنِ (۴)بِبَعْضِ (۴)بِالسُّوءِ (۴)بِالْعَشِيِ (۴)بِالْكُفْرِ (۴)بِجَهَالَةٍ (۴)بِفَاحِشَةٍ (۴)بِعِلْمِهِ (۴)بِإِذْنِي (۴)بِضُرٍّ (۴)بِآيَاتِهِ (۴)بِظُلْمٍ (۴)بِالْمُهْتَدِينَ (۴)بِذٰلِكَ (۴)بِسُوءٍ (۴)بِنَا (۴)بِالْأَمْسِ (۴)بِأَعْيُنِنَا (۴)بِعَزِيزٍ (۴)بِمَاءٍ (۴)بِحَمْدِهِ (۴)بِغُلاَمٍ (۴)بِيَمِينِهِ (۴)بِرَبِّي (۴)بِوَالِدَيْهِ (۴)بِاسْمِ (۴)بِالْيَوْمِ (۳)بِالْكَافِرِينَ (۳)بِعَصَاكَ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)بِرُوحِ (۳)بِرَحْمَتِهِ (۳)بِالنَّاسِ (۳)بِهِمَا (۳)بِإِحْسَانٍ (۳)بِأَنْ (۳)بِاللَّغْوِ (۳)بِالْفَحْشَاءِ (۳)بِنَصْرِهِ (۳)بِهِنَ (۳)بِأَمْوَالِكُمْ (۳)بِقَوْمٍ (۳)بِرُسُلٍ (۳)بِكِتَابٍ (۳)بِكَلِمَاتِهِ (۳)بِالْحَيَاةِ (۳)بِسَلاَمٍ (۳)بِأَهْلِكَ (۳)بِتَأْوِيلِهِ (۳)بِذِكْرِ (۳)بِالرَّحْمٰنِ (۳)بِأَحْسَنِ (۳)بِالصَّلاَةِ (۳)بِالْوَادِ (۳)بِعِبَادِي (۳)بِقَلْبٍ (۳)بِمُعَذَّبِينَ (۳)بِقَادِرٍ (۳)بِالْحُسْنَى (۳)بِالنُّذُرِ (۳)بِقَوْلِ (۳)بِالدِّينِ (۳)بِسُورَةٍ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)بِالْبِرِّ (۲)بِتَابِعٍ (۲)بِخَارِجِينَ (۲)بِالْأُنْثَى (۲)بِأَيْدِيكُمْ (۲)بِأَنْفُسِهِنَ (۲)بِالْعُرْوَةِ (۲)بِالْأَسْحَارِ (۲)بِيَدِكَ (۲)بِكَلِمَةٍ (۲)بِأَنَّا (۲)بِالْمُفْسِدِينَ (۲)بِيَدِ (۲)بِعَهْدِهِ (۲)بِالْمُتَّقِينَ (۲)فَبِإِذْنِ (۲)بِنِعْمَةٍ (۲)بِالْبُخْلِ (۲)بِوُجُوهِكُمْ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بِجَهَنَّمَ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)بِالنَّفْسِ (۲)بِعِيسَى (۲)بِشَرٍّ (۲)بِمَبْعُوثِينَ (۲)بِالْبَأْسَاءِ (۲)بِالْغَدَاةِ (۲)بِأَعْلَمَ (۲)بِالنَّهَارِ (۲)بِحَفِيظٍ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)بِعِلْمٍ (۲)بِبَيِّنَةٍ (۲)بِسِحْرٍ (۲)بِبَنِي (۲)بِالْعُدْوَةِ (۲)بِجُنُودٍ (۲)بِرَسُولِهِ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)بِالْخَيْرِ (۲)بِرِيحٍ (۲)بِرَحْمَتِكَ (۲)بِطَارِدِ (۲)بِالْبُشْرَى (۲)بِعِجْلٍ (۲)بِإِسْحَاقَ (۲)بِقِطْعٍ (۲)بِبَعِيدٍ (۲)بِتَأْوِيلِ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِالصَّالِحِينَ (۲)بِخَلْقٍ (۲)فَبِالْبَاطِلِ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)بِالْحِكْمَةِ (۲)بِأَمْوَالٍ (۲)بِالشَّرِّ (۲)بِذُنُوبِ (۲)بِالْقِسْطَاسِ (۲)بِالْبَنِينَ (۲)بِالْآيَاتِ (۲)بِجَانِبِهِ (۲)بِمِثْلِهِ (۲)بِأَمْرِ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)بِلِسَانِكَ (۲)بِيَمِينِكَ (۲)بِرَبِّنَا (۲)بِالْقُرْآنِ (۲)بِآلِهَتِنَا (۲)بِأَمْرِنَا (۲)بِأَرْبَعَةِ (۲)بِأَفْوَاهِكُمْ (۲)بِزِينَةٍ (۲)بِالسَّاعَةِ (۲)فَبِعَذَابِنَا (۲)بِخَبَرٍ (۲)بِنَبَإٍ (۲)بِهَادِي (۲)بِأَهْلِهِ (۲)بِجَانِبِ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)بِأَيِ (۲)بِالْمُجْرِمِينَ (۲)بِالْيَمِينِ (۲)بِالْعَرَاءِ (۲)بِفَاكِهَةٍ (۲)بِالصِّدْقِ (۲)بِأَنَّهُ (۲)بِمَصَابِيحَ (۲)بِآبَائِنَا (۲)بِحُورٍ (۲)بِالْأُفُقِ (۲)بِمَنِ (۲)بِمَسْبُوقِينَ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)بِالْمَوَدَّةِ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)بِمَجْنُونٍ (۲)بِنُورِهِمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)بِحَمْدِكَ (۱)بِأَسْمَاءِ (۱)بِعَهْدِي (۱)بِعَهْدِكُمْ (۱)بِاتِّخَاذِكُمُ (۱)بِبَعْضِهَا (۱)بِالرُّسُلِ (۱)بِمُزَحْزِحِهِ (۱)بِبَابِلَ (۱)بِضَارِّينَ (۱)بِكَلِمَاتٍ (۱)بِالْمَغْفِرَةِ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)بِالْحُرِّ (۱)بِالْعَبْدِ (۱)بِالشَّهْرِ (۱)بِالْعُمْرَةِ (۱)بِرَدِّهِنَ (۱)بِوَلَدِهَا (۱)بِوَلَدِهِ (۱)بِالْمُلْكِ (۱)بِالْجُنُودِ (۱)بِنَهَرٍ (۱)بِجَالُوتَ (۱)بِالطَّاغُوتِ (۱)بِالشَّمْسِ (۱)بِالْمَنِ (۱)بِرَبْوَةٍ (۱)بِآخِذِيهِ (۱)بِحَرْبٍ (۱)بِدَيْنٍ (۱)بِقَبُولٍ (۱)بِيَحْيَى (۱)بِإِبْرَاهِيمَ (۱)بِقِنْطَارٍ (۱)بِدِينَارٍ (۱)بِالتَّوْرَاةِ (۱)بِبَكَّةَ (۱)بِحَبْلِ (۱)بِنِعْمَتِهِ (۱)بِحَبْلٍ (۱)بِغَيْظِكُمْ (۱)بِبَدْرٍ (۱)بِثَلاَثَةِ (۱)بِخَمْسَةِ (۱)بِغَمٍ (۱)بِسَخَطٍ (۱)بِقُرْبَانٍ (۱)بِمَفَازَةٍ (۱)بِالطَّيِّبِ (۱)بِإِيمَانِكُمْ (۱)بِذِي (۱)بِالْجَنْبِ (۱)بِشَهِيدٍ (۱)بِأَعْدَائِكُمْ (۱)بِالْجِبْتِ (۱)بِأَحْسَنَ (۱)بِصَدَقَةٍ (۱)بِأَمَانِيِّكُمْ (۱)بِآخَرِينَ (۱)بِعَذَابِكُمْ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)فَبِظُلْمٍ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)بِالْعُقُودِ (۱)بِالْأَزْلاَمِ (۱)بِرُءُوسِكُمْ (۱)بِرُسُلِي (۱)بِذُنُوبِكُمْ (۱)بِبَاسِطٍ (۱)بِإِثْمِي (۱)بِالْعَيْنِ (۱)بِالْأَنْفِ (۱)بِالْأُذُنِ (۱)بِالسِّنِ (۱)بِالْفَتْحِ (۱)بِالشَّهَادَةِ (۱)بِرَسُولِي (۱)بِأَنَّنَا (۱)بِحَقٍ (۱)بِجَنَاحَيْهِ (۱)بِالشَّاكِرِينَ (۱)بِالْأَمْنِ (۱)بِكَافِرِينَ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)بِالْمُعْتَدِينَ (۱)بِخَارِجٍ (۱)بِعَظْمٍ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)بِغُرُورٍ (۱)بِالسِّنِينَ (۱)بِمُوسَى (۱)بِعَشْرٍ (۱)بِرِسَالاَتِي (۱)بِكَلاَمِي (۱)بِأَحْسَنِهَا (۱)بِرَأْسِ (۱)بِيَ (۱)بِالْحَسَنَاتِ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)بِالْعُرْفِ (۱)بِأَلْفٍ (۱)بِإِخْرَاجِ (۱)بِأَيْدِينَا (۱)بِالْمُنْكَرِ (۱)بِخَلاَقِكُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)بِالْقُعُودِ (۱)بِبَيْعِكُمُ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)بِقُرْآنٍ (۱)بِمِثْلِهَا (۱)بِفَضْلِ (۱)فَبِذٰلِكَ (۱)بِمِصْرَ (۱)بِبَدَنِكَ (۱)بِعَشْرِ (۱)بِعِلْمِ (۱)بِتَارِكِي (۱)بِنَاصِيَتِهَا (۱)بِقَرِيبٍ (۱)بِرَشِيدٍ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)بِمُؤْمِنٍ (۱)بِدَمٍ (۱)بِثَمَنٍ (۱)بِمَكْرِهِنَ (۱)بِعَالِمِينَ (۱)بِكَيْدِهِنَ (۱)بِرَحْمَتِنَا (۱)بِأَخٍ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)بِبِضَاعَةٍ (۱)بِيُوسُفَ (۱)بِقَمِيصِي (۱)بِأَهْلِكُمْ (۱)بِمِقْدَارٍ (۱)بِبَالِغِهِ (۱)بِقَدَرِهَا (۱)بِظَاهِرٍ (۱)بِلِسَانِ (۱)بِأَيَّامِ (۱)بِمَيِّتٍ (۱)بِمُصْرِخِكُمْ (۱)بِمُصْرِخِيَ (۱)بِوَادٍ (۱)بِالْمَلاَئِكَةِ (۱)بِرَازِقِينَ (۱)بِخَازِنِينَ (۱)بِمُخْرَجِينَ (۱)فَبِمَ (۱)لَبِسَبِيلٍ (۱)لَبِإِمَامٍ (۱)بِالرُّوحِ (۱)بِشِقِ (۱)بِالنَّجْمِ (۱)بِرَادِّي (۱)فَبِنِعْمَةِ (۱)بِأَنْعُمِ (۱)بِعَبْدِهِ (۱)بِنَفْسِكَ (۱)بِالْعَهْدِ (۱)بِصَوْتِكَ (۱)بِخَيْلِكَ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)بِصَلاَتِكَ (۱)بِالْوَصِيدِ (۱)بِوَرِقِكُمْ (۱)بِرِزْقٍ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)بِنَخْلٍ (۱)بِثَمَرِهِ (۱)بِالْأَخْسَرِينَ (۱)بِعِبَادَةِ (۱)بِدُعَائِكَ (۱)بِجِذْعِ (۱)بِوَالِدَتِي (۱)بِدُعَاءِ (۱)بِقَبَسٍ (۱)بِالسَّاحِلِ (۱)بِسِحْرِكَ (۱)بِسِحْرِهِمَا (۱)بِطَرِيقَتِكُمُ (۱)بِجُنُودِهِ (۱)بِمَلْكِنَا (۱)بِلِحْيَتِي (۱)بِرَأْسِي (۱)بِالْوَحْيِ (۱)بِسُكَارَى (۱)بِسَبَبٍ (۱)بِإِلْحَادٍ (۱)بِالْحَجِ (۱)بِالْبَيْتِ (۱)بِالدُّهْنِ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)بِالْإِفْكِ (۱)بِالشُّهَدَاءِ (۱)بِأَلْسِنَتِكُمْ (۱)بِخُمُرِهِنَ (۱)بِأَرْجُلِهِنَ (۱)بِقِيعَةٍ (۱)بِالْأَبْصَارِ (۱)بِالرَّسُولِ (۱)بِالْغَمَامِ (۱)بِمَثَلٍ (۱)بِسِحْرِهِ (۱)بِعِزَّةِ (۱)بِأَنْعَامٍ (۱)بِلِسَانٍ (۱)بِشِهَابٍ (۱)بِكِتَابِي (۱)بِهَدِيَّةٍ (۱)بِمَ (۱)بِمَالٍ (۱)بِهَدِيَّتِكُمْ (۱)بِعَرْشِهَا (۱)بِحُكْمِهِ (۱)بِأَخِيكَ (۱)بِكُلٍ (۱)بِضِيَاءٍ (۱)بِلَيْلٍ (۱)بِالْعُصْبَةِ (۱)بِدَارِهِ (۱)بِحَامِلِينَ (۱)بِعَذَابِ (۱)بِذَنْبِهِ (۱)بِنَصْرِ (۱)بِعَوْرَةٍ (۱)بِأَلْسِنَةٍ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)بِوَاحِدَةٍ (۱)بِصَاحِبِكُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)بِشِرْكِكُمْ (۱)بِمُسْمِعٍ (۱)بِالزُّبُرِ (۱)بِالْخَيْرَاتِ (۱)بِمَغْفِرَةٍ (۱)بِثَالِثٍ (۱)بِكَأْسٍ (۱)بِمَيِّتِينَ (۱)بِذِبْحٍ (۱)بِكِتَابِكُمْ (۱)بِفَاتِنِينَ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)بِسُؤَالِ (۱)بِالْحِجَابِ (۱)بِالسُّوقِ (۱)بِنُصْبٍ (۱)بِرِجْلِكَ (۱)بِخَالِصَةٍ (۱)بِالْمَلَإِ (۱)بِيَدَيَ (۱)فَبِعِزَّتِكَ (۱)بِكُفْرِكَ (۱)بِوَجْهِهِ (۱)بِكَافٍ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)بِنُورِ (۱)بِالنَّبِيِّينَ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)بِذُنُوبِنَا (۱)بِآلِ (۱)بِبَالِغِيهِ (۱)بِالْجَنَّةِ (۱)بِالذِّكْرِ (۱)بِأَهْدَى (۱)بِصِحَافٍ (۱)بِدُخَانٍ (۱)بِمُنْشَرِينَ (۱)بِمُسْتَيْقِنِينَ (۱)بِأَنَّكُمُ (۱)بِالْأَحْقَافِ (۱)بِمُعْجِزٍ (۱)بِخَلْقِهِنَ (۱)بِبَطْنِ (۱)بِالْأَلْقَابِ (۱)بِدِينِكُمْ (۱)بِالْخَلْقِ (۱)بِالْوَعِيدِ (۱)بِجَبَّارٍ (۱)بِرُكْنِهِ (۱)بِمَلُومٍ (۱)بِإِيمَانٍ (۱)بِكَاهِنٍ (۱)بِحَدِيثٍ (۱)بِسَحَرٍ (۱)بِالْبَصَرِ (۱)بِحُسْبَانٍ (۱)بِالنَّوَاصِي (۱)بِأَكْوَابٍ (۱)بِمَوَاقِعِ (۱)فَبِهٰذَا (۱)بِسُورٍ (۱)بِرُسُلِنَا (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)بِرُوحٍ (۱)بِإِيمَانِهِنَ (۱)بِعِصَمِ (۱)بِبُهْتَانٍ (۱)بِرَسُولٍ (۱)بِكَلِمَاتِ (۱)بِأَيِّكُمُ (۱)بِنَمِيمٍ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)بِالْقَارِعَةِ (۱)بِالطَّاغِيَةِ (۱)بِالْخَاطِئَةِ (۱)بِشِمَالِهِ (۱)بِبَنِيهِ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)بِرِجَالٍ (۱)بِرَبِّهِ (۱)بِالسَّاقِ (۱)بِالنَّذْرِ (۱)بِآنِيَةٍ (۱)بِشَرَرٍ (۱)بِأَيْدِي (۱)بِالْخُنَّسِ (۱)بِضَنِينٍ (۱)بِغَائِبِينَ (۱)بِالشَّفَقِ (۱)بِالْهَزْلِ (۱)بِعَادٍ (۱)لَبِالْمِرْصَادِ (۱)بِالْمَرْحَمَةِ (۱)بِطَغْوَاهَا (۱)بِأَحْكَمِ (۱)بِالْقَلَمِ (۱)بِالتَّقْوَى (۱)بِالنَّاصِيَةِ (۱)بِأَصْحَابِ (۱)بِحِجَارَةٍ (۱)
آیات (۱۸۹۱) ابراهیم · ۲۲ وَ قَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَ مَا كَانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلاَّ أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ مَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
و شیطان، هنگامی که کار تمام میشود، میگوید: «خداوند به شما وعده حق داد؛ و من به شما وعده (باطل) دادم، و تخلّف کردم! من بر شما تسلّطی نداشتم، جز اینکه دعوتتان کردم و شما دعوت مرا پذیرفتید! بنابر این، مرا سرزنش نکنید؛ خود را سرزنش کنید! نه من فریادرس شما هستم، و نه شما فریادرس من! من نسبت به شرک شما درباره خود، که از قبل داشتید، (و اطاعت مرا همردیف اطاعت خدا قرار دادید) بیزار و کافرم!» مسلّماً ستمکاران عذاب دردناکی دارند!
ابراهیم · ۲۳ وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ
و کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، به باغهای بهشت وارد میکنند؛ باغهایی که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ به اذن پروردگارشان، جاودانه در آن میمانند؛ و تحیّت آنها در آن، «سلام» است.
ابراهیم · ۲۵ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
هر زمان میوه خود را به اذن پروردگارش میدهد. و خداوند برای مردم مثلها میزند، شاید متذکّر شوند (و پند گیرند)!
ابراهیم · ۲۷ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ
خداوند کسانی را که ایمان آوردند، به خاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان، استوار میدارد؛ هم در این جهان، و هم در سرای دیگر! و ستمگران را گمراه میسازد، (و لطف خود را از آنها برمیگیرد)؛ خداوند هر کار را بخواهد (و مصلحت بداند) انجام میدهد!
ابراهیم · ۳۲ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهَارَ
خداوند همان کسی است که آسمانها و زمین را آفرید؛ و از آسمان، آبی نازل کرد؛ و با آن، میوهها (ی مختلف) را برای روزی شما (از زمین) بیرون آورد؛ و کشتیها را مسخّر شما گردانید، تا بر صفحه دریا به فرمان او حرکت کنند؛ و نهرها را (نیز) مسخّر شما نمود؛
ابراهیم · ۳۷ رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلاَةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
پروردگارا! من بعضی از فرزندانم را در سرزمین بیآب و علفی، در کنار خانهای که حرم توست، ساکن ساختم تا نماز را برپا دارند؛ تو دلهای گروهی از مردم را متوجّه آنها ساز؛ و از ثمرات به آنها روزی ده؛ شاید آنان شکر تو را بجای آورند!
ابراهیم · ۴۵ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَ ضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ
(آری شما بودید که) در منازل (و کاخهای) کسانی که به خویشتن ستم کردند، ساکن شدید؛ و برای شما آشکار شد چگونه با آنان رفتار کردیم؛ و برای شما، مثلها (از سرگذشت پیشینیان) زدیم (باز هم بیدار نشدید)!
ابراهیم · ۵۲ هٰذَا بَلاَغٌ لِلنَّاسِ وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّمَا هُوَ إِلٰهٌ وَاحِدٌ وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبَابِ
این (قرآن،) پیام (و ابلاغی) برای (عموم) مردم است؛ تا همه به وسیله آن انذار شوند، و بدانند او خدا یکتاست؛ و تا صاحبان مغز (و اندیشه) پند گیرند!
حجر · ۷ لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلاَئِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
اگر راست میگویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمیزوری؟!»
حجر · ۸ مَا نُنَزِّلُ الْمَلاَئِكَةَ إِلاَّ بِالْحَقِ وَ مَا كَانُوا إِذاً مُنْظَرِينَ
(امّا اینها باید بدانند) ما فرشتگان را، جز بحق، نازل نمیکنیم،؛ و هرگاه نازل شوند، دیگر به اینها مهلت داده نمیشود (؛ و در صورت انکار، به عذاب الهی نابود میگردند)!
حجر · ۱۱ وَ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
هیچ پیامبری به سراغ آنها نمیآمد مگر اینکه او را مسخره میکردند.
حجر · ۱۳ لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ قَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ
(اما با این حال،) آنها به آن ایمان نمیآورند؛ روش اقوام پیشین نیز چنین بود!
حجر · ۲۰ وَ جَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ
و برای شما انواع وسایل زندگی در آن قرار دادیم؛ همچنین برای کسانی که شما نمیتوانید به آنها روزی دهید!
حجر · ۲۱ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَ مَا نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
و خزائن همه چیز، تنها نزد ماست؛ ولی ما جز به اندازه معیّن آن را نازل نمیکنیم!
حجر · ۲۲ وَ أَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَ مَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ
ما بادها را برای بارور ساختن (ابرها و گیاهان) فرستادیم؛ و از آسمان آبی نازل کردیم، و شما را با آن سیراب ساختیم؛ در حالی که شما توانایی حفظ و نگهداری آن را نداشتید!
حجر · ۳۹ قَالَ رَبِ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
گفت: «پروردگارا! چون مرا گمراه ساختی، من (نعمتهای مادّی را) در زمین در نظر آنها زینت میدهم، و همگی را گمراه خواهم ساخت،
حجر · ۴۶ ادْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِينَ
(فرشتگان به آنها میگویند:) داخل این باغها شوید با سلامت و امنیّت!
حجر · ۴۸ لاَ يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَ مَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ
هیچ خستگی و تعبی در آنجا به آنها نمیرسد، و هیچ گاه از آن اخراج نمیگردند!
حجر · ۵۳ قَالُوا لاَ تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلاَمٍ عَلِيمٍ
گفتند: «نترس، ما تو را به پسری دانا بشارت میدهیم!»
حجر · ۵۴ قَالَ أَ بَشَّرْتُمُونِي عَلَى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
گفت: «آیا به من (چنین) بشارت میدهید با اینکه پیر شدهام؟! به چه چیز بشارت میدهید؟!»
حجر · ۵۵ قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِ فَلاَ تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ
گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم؛ از مأیوسان مباش!»
حجر · ۶۳ قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ
گفتند: «ما همان چیزی را برای تو آوردهایم که آنها [= کافران] در آن تردید داشتند (آری، ما مأمور عذابیم)!
حجر · ۶۴ وَ أَتَيْنَاكَ بِالْحَقِ وَ إِنَّا لَصَادِقُونَ
ما واقعیّت مسلّمی را برای تو آوردهایم؛ و راست میگوییم!
حجر · ۶۵ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَ اتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَ لاَ يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَ امْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ
پس، خانوادهات را در اواخر شب با خود بردار، و از اینجا ببر؛ و خودت به دنبال آنها حرکت کن؛ و کسی از شما به پشت سر خویش ننگرد؛ به همانجا که مأمور هستید بروید!»
حجر · ۷۶ وَ إِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
و ویرانههای سرزمین آنها، بر سر راه (کاروانها)، همواره ثابت و برقرار است؛
حجر · ۷۹ فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَ إِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ
ما از آنها انتقام گرفتیم؛ و (شهرهای ویران شده) این دو [= قوم لوط و اصحاب الأیکه] بر سر راه (شما در سفرهای شام)، آشکار است!
حجر · ۸۵ وَ مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِ وَ إِنَ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
ما آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، جز بحق نیافریدیم؛ و ساعت موعود [= قیامت] قطعاً فرا خواهد رسید (و جزای هر کس به او میرسد)! پس، از آنها به طرز شایستهای صرفنظر کن (و آنها را بر نادانیهایشان ملامت ننما)!
حجر · ۸۸ لاَ تَمُدَّنَ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِنْهُمْ وَ لاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
(بنابر این،) هرگز چشم خود را به نعمتهای (مادّی)، که به گروههایی از آنها [= کفّار] دادیم، میفکن! و بخاطر آنچه آنها دارند، غمگین مباش! و بال (عطوفت) خود را برای مؤمنین فرود آر!
حجر · ۹۴ فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
آنچه را مأموریت داری، آشکارا بیان کن! و از مشرکان روی گردان (و به آنها اعتنا نکن)!
حجر · ۹۷ وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ
ما میدانیم سینهات از آنچه آنها میگویند تنگ میشود (و تو را سخت ناراحت میکنند).
حجر · ۹۸ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ كُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ
(برای دفع ناراحتی آنان) پروردگارت را تسبیح و حمد گو! و از سجدهکنندگان باش!
نحل · ۲ يُنَزِّلُ الْمَلاَئِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنَا فَاتَّقُونِ
فرشتگان را با روح (الهی) بفرمانش بر هر کس از بندگانش بخواهد نازل میکند؛ (و به آنها دستور میدهد) که مردم را انذار کنید؛ (و بگویید:) معبودی جز من نیست؛ از (مخالفت دستور) من، بپرهیزید!
نحل · ۳ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ
آسمانها و زمین را بحق آفرید؛ او برتر است از اینکه همتایی برای او قرار میدهند!
نحل · ۷ وَ تَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بَالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِ الْأَنْفُسِ إِنَ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ
آنها بارهای سنگین شما را به شهری حمل میکنند که جز با مشقّت زیاد، به آن نمیرسیدید؛ پروردگارتان رؤوف و رحیم است (که این وسایل حیات را در اختیارتان قرار داده)!
نحل · ۱۱ يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَ الزَّيْتُونَ وَ النَّخِيلَ وَ الْأَعْنَابَ وَ مِنْ كُلِ الثَّمَرَاتِ إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
خداوند با آن (آب باران)، برای شما زراعت و زیتون و نخل و انگور، و از همه میوهها میرویاند؛ مسلماً در این، نشانه روشنی برای اندیشمندان است.
نحل · ۱۲ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
او شب و روز و خورشید و ماه را مسخّر شما ساخت؛ و ستارگان نیز به فرمان او مسخّر شمایند؛ در این، نشانههایی است (از عظمت خدا،) برای گروهی که عقل خود را به کار میگیرند!
نحل · ۱۵ وَ أَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهَاراً وَ سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
و در زمین، کوههای ثابت و محکمی افکند تا لرزش آن را نسبت به شما بگیرد؛ و نهرها و راههایی ایجاد کرد، تا هدایت شوید.
نحل · ۱۶ وَ عَلاَمَاتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ
و (نیز) علاماتی قرار داد؛ و (شب هنگام) به وسیله ستارگان هدایت میشوند.
نحل · ۲۲ إِلٰهُكُمْ إِلٰهٌ وَاحِدٌ فَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ
معبود شما خداوند یگانه است؛ امّا کسانی که به آخرت ایمان نمیآورند، دلهایشان (حق را) انکار میکند و مستکبرند.
نحل · ۲۵ لِيَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلاَ سَاءَ مَا يَزِرُونَ
آنها باید روز قیامت، (هم) بار گناهان خود را بطور کامل بر دوش کشند؛ و هم سهمی از گناهان کسانی که بخاطر جهل، گمراهشان میسازند! بدانید آنها بار سنگین بدی بر دوش میکشند!
نحل · ۲۸ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلاَئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوءٍ بَلَى إِنَ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
همانها که فرشتگان (مرگ) روحشان را میگیرند در حالی که به خود ظلم کرده بودند! در این موقع آنها تسلیم میشوند (و بدروغ میگویند:) ما کار بدی انجام نمیدادیم! آری، خداوند به آنچه انجام میدادید عالم است!
نحل · ۳۲ الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلاَئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
همانها که فرشتگان (مرگ) روحشان را میگیرند در حالی که پاک و پاکیزهاند؛ به آنها میگویند: «سلام بر شما! وارد بهشت شوید به خاطر اعمالی که انجام میدادید!»
نحل · ۳۴ فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَ حَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
و سرانجام بدیهای اعمالشان به آنها رسید؛ و آنچه را (از وعدههای عذاب) استهزا میکردند، بر آنان وارد شد.
نحل · ۳۸ وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لاَ يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ بَلَى وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً وَ لٰكِنَ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ
آنها سوگندهای شدید به خدا یاد کردند که: «هرگز خداوند کسی را که میمیرد، برنمیانگیزد!» آری، این وعده قطعی خداست (که همه مردگان را برای جزا بازمیگرداند)؛ ولی بیشتر مردم نمیدانند!
نحل · ۴۴ بِالْبَيِّنَاتِ وَ الزُّبُرِ وَ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
(از آنها بپرسید که) از دلایل روشن و کتب (پیامبران پیشین آگاهند!) و ما این ذکر [= قرآن] را بر تو نازل کردیم، تا آنچه به سوی مردم نازل شده است برای آنها روشن سازی؛ و شاید اندیشه کنند!
نحل · ۴۵ أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَشْعُرُونَ
آیا توطئهگران از این ایمن گشتند که ممکن است خدا آنها را در زمین فروبرد، و یا مجازات (الهی)، از آن جا که انتظارش را ندارند، به سراغشان آید؟!...
نحل · ۴۶ أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ
یا به هنگامی (که برای کسب مال و ثروت افزونتر) در رفت و آمدند، دامانشان را بگیرد در حالی که قادر به فرار نیستند؟!...
نحل · ۵۳ وَ مَا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ثُمَ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ
آنچه از نعمتها دارید، همه از سوی خداست! و هنگامی که ناراحتی به شما رسد، فقط او را میخوانید!
نحل · ۵۴ ثُمَ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ
(امّا) هنگامی که ناراحتی و رنج را از شما برطرف میسازد، ناگاه گروهی از شما برای پروردگارشان همتا قائل میشوند.
نحل · ۵۵ لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
(بگذار) تا نعمتهایی را که به آنها دادهایم کفران کنند! (اکنون) چند روزی (از متاع دنیا) بهره گیرید، امّا بزودی خواهید دانست (سرانجام کارتان به کجا خواهد کشید)!