وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ
و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟!
تکرارها: ۹۵۹۱
وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ
و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟!
إِلاَّ مَنْ تَوَلَّى وَ كَفَرَ
مگر کسی که پشت کند و کافر شود،
وَ الْفَجْرِ
به سپیده دم سوگند،
وَ لَيَالٍ عَشْرٍ
و به شبهای دهگانه،
وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ
و به زوج و فرد،
وَ اللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت میکند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!
وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
و قوم «ثمود» که صخرههای عظیم را از (کنار) درّه میبریدند (و از آن خانه و کاخ میساختند)!
وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
و فرعونی که قدرتمند و شکنجهگر بود،
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاَهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام میکند و نعمت میبخشد (مغرور میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»
وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاَهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ میگیرد (مأیوس میشود و) میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»
وَ لاَ تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمیکنید،
وَ تَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلاً لَمّاً
و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده میخورید،
وَ تُحِبُّونَ الْمَالَ حُبّاً جَمّاً
و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب میشوید)!
وَ جَاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفّاً صَفّاً
و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،
وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
و در آن روز جهنم را حاضر میکنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر میشود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!
وَ لاَ يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمیکشد!
وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
و در بهشتم وارد شو!
وَ أَنْتَ حِلٌ بِهٰذَا الْبَلَدِ
شهری که تو در آن ساکنی،
وَ وَالِدٍ وَ مَا وَلَدَ
و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح]،
وَ لِسَاناً وَ شَفَتَيْنِ
و یک زبان و دو لب؟!
وَ هَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ
و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم!
وَ مَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ
و تو نمیدانی آن گردنه چیست!
ثُمَ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ
سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه میکنند!
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ
و کسانی که آیات ما را انکار کردهاند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده میشود).
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحَاهَا
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
وَ الْقَمَرِ إِذَا تَلاَهَا
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
وَ النَّهَارِ إِذَا جَلاَّهَا
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
وَ اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
وَ السَّمَاءِ وَ مَا بَنَاهَا
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
وَ الْأَرْضِ وَ مَا طَحَاهَا
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
وَ نَفْسٍ وَ مَا سَوَّاهَا
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقْوَاهَا
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،
وَ قَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَ سُقْيَاهَا
و فرستاده الهی [= صالح] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
وَ لاَ يَخَافُ عُقْبَاهَا
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران] بیم ندارد!
وَ اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى
قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند،
وَ النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى
و قسم به روز هنگامی که تجلّی کند،
وَ مَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثَى
و قسم به آن کس که جنس مذکّر و مؤنّث را آفرید،
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَ اتَّقَى
امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،
وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنَى
و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند،
وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنَى
امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بینیازی طلبد،
وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنَى
و پاداش نیک (الهی) را انکار کند،
وَ مَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى
و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط میکند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!
وَ إِنَ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولَى
و آخرت و دنیا از آن ماست،
الَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود!
وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى
و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته میشود،
وَ مَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى
و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،
وَ لَسَوْفَ يَرْضَى
و بزودی راضی و خشنود میشود!
وَ الضُّحَى
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،
وَ اللَّيْلِ إِذَا سَجَى
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،