تکرارها: ۳۸۹۶ آیات: ۲۱۰۵
۰ ۱۰۰ ۲۰۰ ۳۰۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۵ سال ۲: ۴۰ سال ۳: ۱۸۵ سال ۴: ۲۱۰ سال ۵: ۲۵۳ سال ۶: ۱۶۲ سال ۷: ۲۰۷ سال ۸: ۱۷۰ سال ۹: ۱۵۴ سال ۱۰: ۲۲۰ سال ۱۱: ۱۲۷ سال ۱۲: ۱۵۷ سال ۱۳: ۲۵۱ سال ۱۴: ۱۷۵ سال ۱۵: ۱۹۸ سال ۱۶: ۲۸۰ سال ۱۷: ۱۷۳ سال ۱۸: ۱۷۸ سال ۱۹: ۲۴۵ سال ۲۰: ۲۲۷ سال ۲۱: ۱۴۳ سال ۲۲: ۱۲۴ سال ۲۳: ۱۲ مشتقات لَهُمْ (۳۶۷)هُمْ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ (۱۸۴)مِنْهُمْ (۱۷۰)رَبِّهِمْ (۸۰)هُمُ (۸۰)إِنَّهُمْ (۷۳)عَنْهُمْ (۶۷)بَيْنَهُمْ (۶۰)لَهُمُ (۵۰)أَنَّهُمْ (۴۶)لَعَلَّهُمْ (۴۴)فَهُمْ (۴۱)قُلُوبِهِمْ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ (۳۷)إِلَيْهِمْ (۳۷)بِهِمْ (۳۶)قَبْلِهِمْ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ (۳۵)عَلَيْهِمُ (۳۱)جَاءَهُمْ (۳۱)أَيْدِيهِمْ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ (۲۶)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بَعْضُهُمْ (۲۳)قُلُوبُهُمْ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ (۱۷)بَعْدِهِمْ (۱۷)رَبَّهُمْ (۱۷)فِيهِمْ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ (۱۵)قَبْلَهُمْ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ (۱۳)جَاءَهُمُ (۱۳)جَاءَتْهُمْ (۱۳)مَعَهُمْ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ (۱۲)رَبُّهُمْ (۱۲)كَأَنَّهُمْ (۱۱)فَمِنْهُمْ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ (۱۱)رُسُلُهُمْ (۱۱)بَعْضَهُمْ (۱۰)فَإِنَّهُمْ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ (۱۰)دِيَارِهِمْ (۹)أَعْمَالُهُمْ (۹)مِنْهُمُ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)عَنْهُمُ (۸)آتَيْنَاهُمُ (۸)أَيْمَانِهِمْ (۸)مَأْوَاهُمْ (۸)أَيْدِيَهُمْ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ (۸)أَخَاهُمْ (۸)آذَانِهِمْ (۷)جَاءَتْهُمُ (۷)خَلْفَهُمْ (۷)فَأَخَذَهُمُ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)لَدَيْهِمْ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ (۷)تَأْتِيهِمْ (۷)يَأْتِيهِمْ (۷)سَأَلْتَهُمْ (۷)جَعَلْنَاهُمْ (۷)فَلَهُمْ (۶)أَجْرُهُمْ (۶)لَعَنَهُمُ (۶)فَوْقَهُمْ (۶)أَيُّهُمْ (۶)وُجُوهُهُمْ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)أَمْوَالِهِمْ (۶)دِينَهُمْ (۶)آثَارِهِمْ (۶)فَوْقِهِمْ (۶)فَذَرْهُمْ (۶)أَجَلُهُمْ (۶)أَبْصَارُهُمْ (۶)عِنْدَهُمْ (۶)أَجْرَهُمْ (۶)آبَاءَهُمْ (۶)طُغْيَانِهِمْ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)قُلُوبِهِمُ (۵)ظُهُورِهِمْ (۵)قَوْلِهِمْ (۵)يُزَكِّيهِمْ (۵)بِهِمُ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)أَمْوَالُهُمْ (۵)أَوْلاَدُهُمْ (۵)جَزَاؤُهُمْ (۵)آتَاهُمُ (۵)خَلْفِهِمْ (۵)تُصِبْهُمْ (۵)قَوْمَهُمْ (۵)يَزِيدُهُمْ (۵)قُلُوبَهُمْ (۵)أَتَاهُمْ (۵)صَلاَتِهِمْ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)يَحْشُرُهُمْ (۵)تَأْتِيَهُمُ (۵)صُدُورِهِمْ (۵)أَمْرَهُمْ (۵)أَزْوَاجِهِمْ (۵)وُجُوهِهِمْ (۵)رَأَيْتَهُمْ (۵)أَبْصَارِهِمْ (۴)يَنْفَعُهُمْ (۴)أَبْنَاءَهُمْ (۴)آبَاؤُهُمْ (۴)أُجُورَهُمْ (۴)أَفْوَاهِهِمْ (۴)صُدُورُهُمْ (۴)عِنْدَهُمُ (۴)مِيثَاقَهُمْ (۴)يَهْدِيهِمْ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ (۴)خَلَقَهُمْ (۴)مَرْجِعُهُمْ (۴)دَعْوَاهُمْ (۴)دَارِهِمْ (۴)يَأْتِيَهُمْ (۴)لِرَبِّهِمْ (۴)تَدْعُوهُمْ (۴)أَيْمَانَهُمْ (۴)قَوْلُهُمْ (۴)آتَاهُمْ (۴)نَعِدُهُمْ (۴)كُلُّهُمْ (۴)تَسْأَلُهُمْ (۴)تَأْتِيَهُمْ (۴)أَيْمَانُهُمْ (۴)مِثْلَهُمْ (۴)كَلْبُهُمْ (۴)أَمْرِهِمْ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ (۴)زَادَهُمْ (۴)أَخُوهُمْ (۴)يُنَادِيهِمْ (۴)مَثَلُهُمْ (۳)أَبْصَارَهُمْ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)أَحَدُهُمْ (۳)يَضُرُّهُمْ (۳)يُعَلِّمُهُمُ (۳)بُطُونِهِمْ (۳)اقْتُلُوهُمْ (۳)قَاتِلُوهُمْ (۳)يَأْتِيَهُمُ (۳)نِسَائِهِمْ (۳)فَبَشِّرْهُمْ (۳)إِيمَانِهِمْ (۳)أَصَابَهُمْ (۳)مَأْوَاهُمُ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ (۳)جُلُودُهُمْ (۳)نَجْوَاهُمْ (۳)أَرْجُلُهُمْ (۳)يَتَوَلَّهُمْ (۳)مَكَّنَّاهُمْ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ (۳)نَحْشُرُهُمْ (۳)يَبْعَثُهُمُ (۳)أَخَذْنَاهُمْ (۳)غَرَّتْهُمُ (۳)آبَائِهِمْ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ (۳)إِلَيْهِمُ (۳)تَحْتِهِمُ (۳)أَشْيَاءَهُمْ (۳)نِسَاءَهُمْ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ (۳)يَأْتِهِمْ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ (۳)تَرَاهُمْ (۳)وُجُوهَهُمْ (۳)أَدْبَارَهُمْ (۳)دُونِهِمْ (۳)يَعْلَمُهُمْ (۳)عَهْدِهِمْ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ (۳)أَعْيُنُهُمْ (۳)تَحِيَّتُهُمْ (۳)تَرْهَقُهُمْ (۳)قَوْمِهِمْ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ (۳)أَعْنَاقِهِمْ (۳)مَكْرُهُمْ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ (۳)رُءُوسِهِمْ (۳)زِدْنَاهُمْ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ (۳)مَسَاكِنِهِمْ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ (۳)وَرَائِهِمْ (۳)خَلَقْنَاهُمْ (۳)أَهْلِيهِمْ (۳)يَوْمَهُمُ (۳)نُورُهُمْ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ (۲)تُنْذِرْهُمْ (۲)سَمْعِهِمْ (۲)أَصَابِعَهُمْ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)مَشْرَبَهُمْ (۲)تَخْشَوْهُمْ (۲)أَصَابَتْهُمْ (۲)يَلْعَنُهُمُ (۲)يُكَلِّمُهُمُ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ (۲)أَخْرِجُوهُمْ (۲)مَعَهُمُ (۲)نَبِيُّهُمْ (۲)يُخْرِجُهُمْ (۲)هُدَاهُمْ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ (۲)أَحَدِهِمْ (۲)أَكْثَرُهُمُ (۲)ظَلَمَهُمُ (۲)تَسُؤْهُمْ (۲)كَيْدُهُمْ (۲)يُعَذِّبَهُمْ (۲)أَصَابَهُمُ (۲)أَحَدَهُمُ (۲)نَصِيبَهُمْ (۲)رَزَقَهُمُ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ (۲)فَخُذُوهُمْ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ (۲)يَعِدُهُمُ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)نَقْضِهِمْ (۲)بَيْنَهُمُ (۲)يُصِيبَهُمْ (۲)أَكْلِهِمُ (۲)أَرْجُلِهِمْ (۲)أَعْيُنَهُمْ (۲)جِئْتَهُمْ (۲)تُعَذِّبْهُمْ (۲)تَحْتِهِمْ (۲)أَوْزَارَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمُ (۲)حِسَابِهِمْ (۲)مَوْلاَهُمُ (۲)ذَرْهُمْ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)شُرَكَائِهِمْ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ (۲)سَيَجْزِيهِمْ (۲)جَزَيْنَاهُمْ (۲)أَمْرُهُمْ (۲)يُنَبِّئُهُمْ (۲)بَلَوْنَاهُمْ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ (۲)تَأْتِهِمْ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ (۲)أَعْيُنِهِمْ (۲)عَهْدَهُمْ (۲)يُعَذِّبْهُمُ (۲)قَاتَلَهُمُ (۲)جُنُوبُهُمْ (۲)حَسْبُهُمْ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)سِرَّهُمْ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ (۲)فَزَادَتْهُمْ (۲)مَسَّتْهُمْ (۲)فَجَاءُوهُمْ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ (۲)ثِيَابَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمْ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ (۲)جَهَّزَهُمْ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِضَاعَتَهُمْ (۲)أَهْلِهِمْ (۲)أَمَرَهُمْ (۲)أَبُوهُمْ (۲)كَبِيرُهُمْ (۲)أَخَذْتُهُمْ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ (۲)وُجُوهَهُمُ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ (۲)نَبِّئْهُمْ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ (۲)فَأَصَابَهُمْ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ (۲)يَأْخُذَهُمْ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)سَعْيُهُمْ (۲)أَدْبَارِهِمْ (۲)رُءُوسَهُمْ (۲)رَبِّهِمُ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ (۲)لِآبَائِهِمْ (۲)بَعَثْنَاهُمْ (۲)كَهْفِهِمْ (۲)تَحْسَبُهُمْ (۲)رَابِعُهُمْ (۲)سَادِسُهُمْ (۲)فَدَعَوْهُمْ (۲)وَرَاءَهُمْ (۲)بَيْنِهِمْ (۲)أَنْذِرْهُمْ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)غَشِيَهُمْ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ (۲)حِسَابُهُمْ (۲)فَهُمُ (۲)فَجَعَلَهُمْ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ (۲)لِبَاسُهُمْ (۲)رَزَقَهُمْ (۲)لِفُرُوجِهِمْ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ (۲)أَتَيْنَاهُمْ (۲)أَزْوَاجَهُمْ (۲)دِينَهُمُ (۲)فُرُوجَهُمْ (۲)آتُوهُمْ (۲)يَزِيدَهُمْ (۲)تُصِيبَهُمْ (۲)فَأَخَذَهُمْ (۲)فَصَدَّهُمْ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ (۲)نَجْعَلَهُمْ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ (۲)مَسَاكِنُهُمْ (۲)نَجَّاهُمْ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ (۲)إِيمَانُهُمْ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ (۲)كُفْرُهُمْ (۲)شَفَاعَتُهُمْ (۲)أَزْوَاجُهُمْ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ (۲)فَأَتَاهُمُ (۲)سَمْعُهُمْ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ (۲)لِبُيُوتِهِمْ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ (۲)وَقَاهُمْ (۲)بَالَهُمْ (۲)أَمْثَالَهُمْ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)فَأَنْسَاهُمْ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)دَعَوْتُهُمْ (۲)فَزَادَهُمُ (۱)شَيَاطِينِهِمْ (۱)يَمُدُّهُمْ (۱)تِجَارَتُهُمْ (۱)بِنُورِهِمْ (۱)تَرَكَهُمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)عَرَضَهُمْ (۱)أَنْبِئْهُمْ (۱)أَنْبَأَهُمْ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ (۱)تُفَادُوهُمْ (۱)إِخْرَاجُهُمْ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ (۱)أَمَانِيُّهُمْ (۱)مِلَّتَهُمْ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ (۱)وَلاَّهُمْ (۱)قِبْلَتِهِمُ (۱)قِبْلَتَهُمْ (۱)يُحِبُّونَهُمْ (۱)يُرِيهِمُ (۱)أَصْبَرَهُمْ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ (۱)مَسَّتْهُمُ (۱)تُخَالِطُوهُمْ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ (۱)أَحْيَاهُمْ (۱)فَهَزَمُوهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ (۱)أَمْوَالَهُمُ (۱)يَحْسَبُهُمُ (۱)يَرَوْنَهُمْ (۱)مِثْلَيْهِمْ (۱)غَرَّهُمْ (۱)دِينِهِمْ (۱)جَمَعْنَاهُمْ (۱)أَقْلاَمَهُمْ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ (۱)تَوْبَتُهُمْ (۱)تُحِبُّونَهُمْ (۱)فَوْرِهِمْ (۱)يَكْبِتَهُمْ (۱)لِذُنُوبِهِمْ (۱)قَوْلَهُمْ (۱)فَآتَاهُمُ (۱)تَحُسُّونَهُمْ (۱)أَهَمَّتْهُمْ (۱)مَضَاجِعِهِمْ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ (۱)شَاوِرْهُمْ (۱)فَاخْشَوْهُمْ (۱)فَزَادَهُمْ (۱)يَمْسَسْهُمْ (۱)تَخَافُوهُمْ (۱)قَتْلَهُمُ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ (۱)جُنُوبِهِمْ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ (۱)ارْزُقُوهُمْ (۱)اكْسُوهُمْ (۱)فَارْزُقُوهُمْ (۱)فَآتُوهُمْ (۱)نَلْعَنَهُمْ (۱)نُصْلِيهِمْ (۱)نُدْخِلُهُمْ (۱)يُضِلَّهُمْ (۱)عِظْهُمْ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ (۱)أَرْكَسَهُمْ (۱)لَسَلَّطَهُمْ (۱)تَوَفَّاهُمُ (۱)حِذْرَهُمْ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ (۱)يَعِدُهُمْ (۱)يُمَنِّيهِمْ (۱)مِثْلُهُمْ (۱)خَادِعُهُمْ (۱)يُؤْتِيهِمْ (۱)فَوْقَهُمُ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)كُفْرِهِمْ (۱)قَتْلِهِمُ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)أَخْذِهِمُ (۱)أَكْلِهِمْ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ (۱)قَصَصْنَاهُمْ (۱)نَقْصُصْهُمْ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ (۱)لَعَنَّاهُمْ (۱)يُنَبِّئُهُمُ (۱)احْذَرْهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمْ (۱)يُحِبُّهُمْ (۱)يَنْهَاهُمُ (۱)قَوْلِهِمُ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ (۱)اتَّخَذُوهُمْ (۱)أَقْرَبَهُمْ (۱)فَأَثَابَهُمُ (۱)كِسْوَتُهُمْ (۱)صِدْقُهُمْ (۱)أَبْنَاءَهُمُ (۱)فِتْنَتُهُمْ (۱)إِعْرَاضُهُمْ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ (۱)لَجَمَعَهُمْ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ (۱)إِيمَانَهُمْ (۱)إِخْوَانِهِمْ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ (۱)هَدَيْنَاهُمْ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)خَوْضِهِمْ (۱)عَمَلَهُمْ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ (۱)نَذَرُهُمْ (۱)كَلَّمَهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ (۱)وَلِيُّهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ (۱)أَوْلاَدِهِمْ (۱)لِيُرْدُوهُمْ (۱)وَصْفَهُمْ (۱)أَوْلاَدَهُمْ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)إِيَّاهُمْ (۱)دِرَاسَتِهِمْ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ (۱)شَمَائِلِهِمْ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ (۱)يَنَالُهُمْ (۱)نَصِيبُهُمْ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ (۱)أُخْرَاهُمْ (۱)لِأُولاَهُمْ (۱)فَآتِهِمْ (۱)أُولاَهُمْ (۱)لِأُخْرَاهُمْ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ (۱)يَنَالُهُمُ (۱)نَنْسَاهُمْ (۱)يَوْمِهِمْ (۱)جِئْنَاهُمْ (۱)أَصَبْنَاهُمْ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ (۱)طَائِرُهُمْ (۱)حُلِيِّهِمْ (۱)يُكَلِّمُهُمْ (۱)سَيَنَالُهُمْ (۱)أَخَذَتْهُمُ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ (۱)يَأْمُرُهُمْ (۱)يَنْهَاهُمْ (۱)إِصْرَهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ (۱)اسْأَلْهُمْ (۱)حِيتَانُهُمْ (۱)سَبْتِهِمْ (۱)نَبْلُوهُمْ (۱)مُهْلِكُهُمْ (۱)مُعَذِّبُهُمْ (۱)يَسُومُهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدَهُمْ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)يَذَرُهُمْ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ (۱)فَادْعُوهُمْ (۱)مَسَّهُمْ (۱)إِخْوَانُهُمْ (۱)يَمُدُّونَهُمْ (۱)زَادَتْهُمْ (۱)تُوَلُّوهُمُ (۱)يُوَلِّهِمْ (۱)تَقْتُلُوهُمْ (۱)قَتَلَهُمْ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ (۱)أَسْمَعَهُمْ (۱)مُعَذِّبَهُمْ (۱)يُعَذِّبَهُمُ (۱)صَلاَتُهُمْ (۱)يُرِيكَهُمُ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ (۱)دِينُهُمْ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ (۱)وَلاَيَتِهِمْ (۱)مُدَّتِهِمْ (۱)خُذُوهُمْ (۱)احْصُرُوهُمْ (۱)سَبِيلَهُمْ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ (۱)يُخْزِهِمْ (۱)يُبَشِّرُهُمْ (۱)عَامِهِمْ (۱)أَحْبَارَهُمْ (۱)رُهْبَانَهُمْ (۱)جِبَاهُهُمْ (۱)ظُهُورُهُمْ (۱)أَعْمَالِهِمْ (۱)رَيْبِهِمْ (۱)انْبِعَاثَهُمْ (۱)فَثَبَّطَهُمْ (۱)مَنَعَهُمْ (۱)نَفَقَاتُهُمْ (۱)لٰكِنَّهُمْ (۱)تُنَبِّئُهُمْ (۱)فَنَسِيَهُمْ (۱)أَتَتْهُمْ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ (۱)إِسْلاَمِهِمْ (۱)أَغْنَاهُمُ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ (۱)جُهْدَهُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ (۱)اتَّبَعُوهُمْ (۱)تَعْلَمُهُمْ (۱)نَعْلَمُهُمْ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ (۱)تُطَهِّرُهُمْ (۱)تُزَكِّيهِمْ (۱)يُعَذِّبُهُمْ (۱)بُنْيَانُهُمُ (۱)هَدَاهُمْ (۱)حَوْلَهُمْ (۱)يُصِيبُهُمْ (۱)رِجْسِهِمْ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ (۱)أَنْجَاهُمْ (۱)رَسُولُهُمْ (۱)نُذِيقُهُمُ (۱)مَلَئِهِمْ (۱)يَفْتِنَهُمْ (۱)صُدُورَهُمْ (۱)طَرَدْتُهُمْ (۱)يُؤْتِيَهُمُ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ (۱)نَكِرَهُمْ (۱)آتِيهِمْ (۱)مَوْعِدَهُمُ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ (۱)آلِهَتُهُمُ (۱)زَادُوهُمْ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ (۱)رَأَيْتُهُمْ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)أَبَاهُمْ (۱)وَارِدَهُمْ (۱)فَعَرَفَهُمْ (۱)رِحَالِهِمْ (۱)أَبِيهِمْ (۱)مَتَاعَهُمْ (۱)مَوْثِقَهُمْ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)قَصَصِهِمْ (۱)قَبْلِهِمُ (۱)ظُلْمِهِمْ (۱)ظِلاَلُهُمْ (۱)لِرَبِّهِمُ (۱)تُصِيبُهُمْ (۱)سَمُّوهُمْ (۱)ذَكِّرْهُمْ (۱)لِرُسُلِهِمْ (۱)ارْزُقْهُمْ (۱)طَرْفُهُمْ (۱)يَأْتِيهِمُ (۱)مَكْرَهُمْ (۱)سَرَابِيلُهُمْ (۱)يُلْهِهِمُ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ (۱)سَكْرَتِهِمْ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ (۱)يُضِلُّونَهُمْ (۱)بُنْيَانَهُمْ (۱)أَتَاهُمُ (۱)يُخْزِيهِمْ (۱)تَقَلُّبِهِمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ (۱)وَلِيُّهُمُ (۱)رِزْقِهِمْ (۱)شُرَكَاءَهُمْ (۱)يَهْدِيهِمُ (۱)فَعَلَيْهِمْ (۱)جَادِلْهُمْ (۱)نَرْزُقُهُمْ (۱)قَتْلَهُمْ (۱)تَسْبِيحَهُمْ (۱)نُخَوِّفُهُمْ (۱)شَارِكْهُمْ (۱)عِدْهُمْ (۱)حَمَلْنَاهُمْ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)كِتَابَهُمْ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ (۱)نَبَأَهُمْ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ (۱)تَقْرِضُهُمْ (۱)نُقَلِّبُهُمْ (۱)مِلَّتِهِمْ (۱)ثَامِنُهُمْ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)حَشَرْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ (۱)تَدْعُهُمْ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ (۱)اعْتَزَلَهُمْ (۱)رِزْقُهُمْ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ (۱)تَؤُزُّهُمْ (۱)أَحْصَاهُمْ (۱)عَدَّهُمْ (۱)حِبَالُهُمْ (۱)عِصِيُّهُمْ (۱)سِحْرِهِمْ (۱)فَغَشِيَهُمْ (۱)أَضَلَّهُمُ (۱)أَمْثَلُهُمْ (۱)صَدَقْنَاهُمُ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ (۱)وُجُوهِهِمُ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ (۱)تَمْنَعُهُمْ (۱)يَذْكُرُهُمْ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ (۱)لِحُكْمِهِمْ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ (۱)يَحْزُنُهُمُ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ (۱)رُءُوسِهِمُ (۱)تَفَثَهُمْ (۱)نُذُورَهُمْ (۱)نَصْرِهِمْ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ (۱)يَسْلُبْهُمُ (۱)صَلَوَاتِهِمْ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ (۱)غَمْرَتِهِمْ (۱)نُمِدُّهُمْ (۱)مُتْرَفِيهِمْ (۱)آبَاءَهُمُ (۱)رَسُولَهُمْ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)ذِكْرِهِمْ (۱)لَتَدْعُوهُمْ (۱)رَحِمْنَاهُمْ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ (۱)جَزَيْتُهُمُ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ (۱)يُوَفِّيهِمُ (۱)يُغْنِهِمُ (۱)يُغْنِيَهُمُ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ (۱)تُلْهِيهِمْ (۱)أَمَرْتَهُمْ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ (۱)خَوْفِهِمْ (۱)شَأْنِهِمْ (۱)رَأَتْهُمْ (۱)مَتَّعْتَهُمْ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ (۱)جَاهِدْهُمْ (۱)خَاطَبَهُمُ (۱)أَعْنَاقُهُمْ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ (۱)حِبَالَهُمْ (۱)عِصِيَّهُمْ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ (۱)يَتَّبِعُهُمُ (۱)تَمْلِكُهُمْ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ (۱)مَكْرِهِمْ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ (۱)بُيُوتُهُمْ (۱)عِلْمُهُمْ (۱)تُكَلِّمُهُمْ (۱)نَجْعَلَهُمُ (۱)دُونِهِمُ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمُ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ (۱)خَطَايَاهُمْ (۱)أَثْقَالَهُمْ (۱)أَثْقَالِهِمْ (۱)يَكْفِهِمْ (۱)لَجَاءَهُمُ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ (۱)يَغْشَاهُمُ (۱)حَوْلِهِمْ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ (۱)غَلَبِهِمْ (۱)تَخَافُونَهُمْ (۱)أَذَاقَهُمْ (۱)لِيُذِيقَهُمْ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ (۱)يَدْعُوهُمْ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ (۱)نُمَتِّعُهُمْ (۱)نَضْطَرُّهُمْ (۱)فَمَأْوَاهُمُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)ادْعُوهُمْ (۱)صِدْقِهِمْ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)ظَاهَرُوهُمْ (۱)صَيَاصِيهِمْ (۱)أَرْضَهُمْ (۱)دِيَارَهُمْ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ (۱)أَذَاهُمْ (۱)آتِهِمْ (۱)الْعَنْهُمْ (۱)دَلَّهُمْ (۱)مَسْكَنِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)أَكْثَرِهِمْ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ (۱)آثَارَهُمْ (۱)نُغْرِقْهُمْ (۱)تَأْخُذُهُمْ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ (۱)مَكَانَتِهِمْ (۱)رَكُوبُهُمْ (۱)نَصْرَهُمْ (۱)فَاهْدُوهُمْ (۱)قِفُوهُمْ (۱)مَرْجِعَهُمْ (۱)آلِهَتِهِمْ (۱)نَصَرْنَاهُمْ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ (۱)إِفْكِهِمْ (۱)أَبْصِرْهُمْ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ (۱)نَعُدُّهُمْ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ (۱)نَعْبُدُهُمْ (۱)هَدَاهُمُ (۱)فَأَذَاقَهُمُ (۱)يَجْزِيَهُمْ (۱)سَيُصِيبُهُمْ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)تَقَلُّبُهُمْ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ (۱)قِهِمْ (۱)أَدْخِلْهُمْ (۱)وَعَدْتَهُمْ (۱)قِهِمُ (۱)لِنُذِيقَهُمْ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ (۱)لِجُلُودِهِمْ (۱)سَنُرِيهِمْ (۱)لَجَعَلَهُمْ (۱)حُجَّتُهُمْ (۱)جَمْعِهِمْ (۱)يُزَوِّجُهُمْ (۱)خَلْقَهُمْ (۱)شَهَادَتُهُمْ (۱)عَبَدْنَاهُمْ (۱)مَعِيشَتَهُمْ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ (۱)وَعَدْنَاهُمْ (۱)نُرِيهِمْ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ (۱)مِيقَاتُهُمْ (۱)مَحْيَاهُمْ (۱)مَمَاتُهُمْ (۱)حُجَّتَهُمْ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ (۱)دُعَائِهِمْ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ (۱)نَصَرَهُمُ (۱)إِفْكُهُمْ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ (۱)سَيَهْدِيهِمْ (۱)يُدْخِلُهُمُ (۱)أَمْعَاءَهُمْ (۱)تَقْوَاهُمْ (۱)ذِكْرَاهُمْ (۱)فَأَصَمَّهُمْ (۱)إِسْرَارَهُمْ (۱)تَوَفَّتْهُمُ (۱)أَضْغَانَهُمْ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ (۱)لَعَنَهُمْ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ (۱)أَثَابَهُمْ (۱)تَعْلَمُوهُمْ (۱)تَطَئُوهُمْ (۱)أَلْزَمَهُمْ (۱)سِيمَاهُمْ (۱)أَصْوَاتَهُمْ (۱)أَصْحَابِهِمْ (۱)يَوْمِهِمُ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ (۱)أَلَتْنَاهُمْ (۱)عَمَلِهِمْ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ (۱)تَأْمُرُهُمْ (۱)أَحْلاَمُهُمْ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ (۱)مَبْلَغُهُمْ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ (۱)صَاحِبَهُمْ (۱)أَنْذَرَهُمْ (۱)صَبَّحَهُمْ (۱)مَوْعِدُهُمْ (۱)نُزُلُهُمْ (۱)يُنَادُونَهُمْ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ (۱)وَلَدْنَهُمْ (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)إِخْوَانَهُمْ (۱)عَشِيرَتَهُمْ (۱)أَيَّدَهُمْ (۱)يُدْخِلُهُمْ (۱)مَانِعَتُهُمْ (۱)حُصُونُهُمْ (۱)بُيُوتَهُمْ (۱)لَعَذَّبَهُمْ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ (۱)نَصَرُوهُمْ (۱)بَأْسُهُمْ (۱)لِقَوْمِهِمْ (۱)تَبَرُّوهُمْ (۱)تَوَلَّوْهُمْ (۱)عَدُوِّهِمْ (۱)أَجْسَامُهُمْ (۱)لِقَوْلِهِمْ (۱)فَاحْذَرْهُمْ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ (۱)سَأَلَهُمْ (۱)أَوْسَطُهُمْ (۱)سَلْهُمْ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)يَزِدْهُمْ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ (۱)تَذَرْهُمْ (۱)فَزَادُوهُمْ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ (۱)اهْجُرْهُمْ (۱)مَهِّلْهُمْ (۱)عِدَّتَهُمْ (۱)تَنْفَعُهُمْ (۱)فَوَقَاهُمُ (۱)لَقَّاهُمْ (۱)جَزَاهُمْ (۱)حَسِبْتَهُمْ (۱)عَالِيَهُمْ (۱)سَقَاهُمْ (۱)أَسْرَهُمْ (۱)نُتْبِعُهُمُ (۱)كَالُوهُمْ (۱)وَزَنُوهُمْ (۱)أَهْلِهِمُ (۱)رَأَوْهُمْ (۱)أَمْهِلْهُمْ (۱)إِيَابَهُمْ (۱)حِسَابَهُمْ (۱)كَيْدَهُمْ (۱)تَرْمِيهِمْ (۱)إِيلاَفِهِمْ (۱)أَطْعَمَهُمْ (۱)آمَنَهُمْ (۱)
آیات (۲۱۰۵) اسراء · ۹۴ وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَن قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا
تنها چیزی که بعد از آمدن هدایت مانع شد مردم ایمان بیاورند، این بود (که از روی نادانی و بیخبری) گفتند: «آیا خداوند بشری را بعنوان رسول فرستاده است؟!»
اسراء · ۹۵ قُل لَّوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَّسُولًا
بگو: «(حتی) اگر در روی زمین فرشتگانی (زندگی میکردند، و) با آرامش گام برمیداشتند، ما فرشتهای را به عنوان رسول، بر آنها میفرستادیم!» (چرا که رهنمای هر گروهی باید از جنس خودشان باشد).
اسراء · ۹۷ وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِهِ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا
هر کس را خدا هدایت کند، هدایت یافته واقعی اوست؛ و هر کس را (بخاطر اعمالش) گمراه سازد، هادیان و سرپرستانی غیر خدا برای او نخواهی یافت؛ و روز قیامت، آنها را بر صورتهایشان محشور میکنیم، در حالی که نابینا و گنگ و کرند؛ جایگاهشان دوزخ است؛ هر زمان آتش آن فرونشیند، شعله تازهای بر آنان میافزاییم!
اسراء · ۹۸ ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا وَقَالُوا أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا وَرُفَاتًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا
این کیفر آنهاست، بخاطر اینکه نسبت به آیات ما کافر شدند و گفتند: «آیا هنگامی که ما استخوانهای پوسیده و خاکهای پراکندهای شدیم، بار دیگر آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!»
اسراء · ۹۹ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُورًا
آیا نمیدانند خدایی که آسمانها و زمین را آفریده، قادر است مثل آنان را بیافریند (و به زندگی جدید بازشان گرداند)؟! و برای آنان سرآمدی قطعی -که شکّی در آن نیست- قرار داده؛ امّا ظالمان، جز کفر و انکار را پذیرا نیستند!
اسراء · ۱۰۱ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ فَاسْأَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِذْ جَاءَهُمْ فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا مُوسَىٰ مَسْحُورًا
ما به موسی نه معجزه روشن دادیم؛ پس از بنی اسرائیل سؤال کن آن زمان که این (معجزات نه گانه) به سراغ آنها آمد (چگونه بودند)؟! فرعون به او گفت: «ای موسی! گمان میکنم تو دیوانه (یا ساحری)!»
اسراء · ۱۰۳ فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِّنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ جَمِيعًا
پس (فرعون) تصمیم گرفت آنان را از آن سرزمین ریشه کن سازد؛ ولی ما، او و تمام کسانی را که با او بودند، غرق کردیم.
اسراء · ۱۰۷ قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِن قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا
بگو: «خواه به آن ایمان بیاورید، و خواه ایمان نیاورید، کسانی که پیش از آن به آنها دانش داده شده، هنگامی که (این آیات) بر آنان خوانده میشود، سجدهکنان به خاک میافتند...
اسراء · ۱۰۹ وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا
آنها (بیاختیار) به زمین میافتند و گریه میکنند؛ و (تلاوت این آیات، همواره) بر خشوعشان میافزاید.
کهف · ۲ قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا
در حالی که ثابت و مستقیم و نگاهبان کتابهای (آسمانی) دیگر است؛ تا (بدکاران را) از عذاب شدید او بترساند؛ و مؤمنانی را که کارهای شایسته انجام میدهند، بشارت دهد که پاداش نیکویی برای آنهاست...
کهف · ۵ مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا
نه آنها (هرگز) به این سخن یقین دارند، و نه پدرانشان! سخن بزرگی از دهانشان خارج میشود! آنها فقط دروغ میگویند!
کهف · ۶ فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا
] گویی میخواهی بخاطر اعمال آنان، خود را از غم و اندوه هلاک کنی اگر به این گفتار ایمان نیاورند!
کهف · ۷ إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
ما آنچه را روی زمین است زینت آن قرار دادیم، تا آنها را بیازماییم که کدامینشان بهتر عمل میکنند!
کهف · ۱۱ فَضَرَبْنَا عَلَىٰ آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا
ما (پرده خواب را) در غار بر گوششان زدیم، و سالها در خواب فرو رفتند.
کهف · ۱۲ ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا
سپس آنان را برانگیختیم تا بدانیم (و این امر آشکار گردد که) کدام یک از آن دو گروه، مدّت خواب خود را بهتر حساب کردهاند.
کهف · ۱۳ نَّحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى
ما داستان آنان را بحق برای تو بازگو میکنیم؛ آنها جوانانی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند، و ما بر هدایتشان افزودیم.
کهف · ۱۴ وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَٰهًا لَّقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا
و دلهایشان را محکم ساختیم در آن موقع که قیام کردند و گفتند: «پروردگار ما، پروردگار آسمانها و زمین است؛ هرگز غیر او معبودی را نمیخوانیم؛ که اگر چنین کنیم، سخنی بگزاف گفتهایم.
کهف · ۱۵ هَٰؤُلَاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ آلِهَةً لَّوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا
این قوم ما هستند که معبودهایی جز خدا انتخاب کردهاند؛ چرا دلیل آشکاری (بر این کار) نمیآورند؟! و چه کسی ظالمتر است از آن کس که بر خدا دروغ ببندد؟!»
کهف · ۱۶ وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًا
و (به آنها گفتیم:) هنگامی که از آنان و آنچه جز خدا میپرستند کنارهگیری کردید، به غار پناه برید؛ که پروردگارتان (سایه) رحمتش را بر شما میگستراند؛ و در این امر، آرامشی برای شما فراهم میسازد!
کهف · ۱۷ وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا
و (اگر در آنجا بودی) خورشید را میدیدی که به هنگام طلوع، به سمت راست غارشان متمایل میگردد؛ و به هنگام غروب، به سمت چپ؛ و آنها در محل وسیعی از آن (غار) قرار داشتند؛ این از آیات خداست! هر کس را خدا هدایت کند، هدایت یافته واقعی اوست؛ و هر کس را گمراه نماید، هرگز ولیّ و راهنمایی برای او نخواهی یافت!
کهف · ۱۸ وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
و (اگر به آنها نگاه میکردی) میپنداشتی بیدارند؛ در حالی که در خواب فرو رفته بودند! و ما آنها را به سمت راست و چپ میگرداندیم (تا بدنشان سالم بماند). و سگ آنها دستهای خود را بر دهانه غار گشوده بود (و نگهبانی میکرد). اگر نگاهشان میکردی، از آنان میگریختی؛ و سر تا پای تو از ترس و وحشت پر میشد!
کهف · ۱۹ وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَا أَزْكَىٰ طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا
اینگونه آنها را (از خواب) برانگیختیم تا از یکدیگر سؤال کنند؛ یکی از آنها گفت: «چه مدّت خوابیدید؟!» گفتند: «یک روز، یا بخشی از یک روز!» (و چون نتوانستند مدّت خوابشان را دقیقاً بدانند) گفتند: «پروردگارتان از مدّت خوابتان آگاهتر است! اکنون یک نفر از خودتان را با این سکّهای که دارید به شهر بفرستید، تا بنگرد کدام یک از آنها غذای پاکیزهتری دارند، و مقداری از آن برای روزی شما بیاورد. امّا باید دقّت کند، و هیچ کس را از وضع شما آگاه نسازد...
کهف · ۲۰ إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا
چرا که اگر آنان از وضع شما آگاه شوند، سنگسارتان میکنند؛ یا شما را به آیین خویش بازمیگردانند؛ و در آن صورت، هرگز روی رستگاری را نخواهید دید!»
کهف · ۲۱ وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِم بُنْيَانًا رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا
و اینچنین مردم را متوّجه حال آنها کردیم، تا بدانند که وعده خداوند (در مورد رستاخیز) حقّ است؛ و در پایان جهان و قیام قیامت شکّی نیست! در آن هنگام که میان خود درباره کار خویش نزاع داشتند، گروهی میگفتند: «بنایی بر آنان بسازید (تا برای همیشه از نظر پنهان شوند! و از آنها سخن نگویید که) پروردگارشان از وضع آنها آگاهتر است!» ولی آنها که از رازشان آگاهی یافتند (و آن را دلیلی بر رستاخیز دیدند) گفتند: «ما مسجدی در کنار (مدفن) آنها میسازیم (تا خاطره آنان فراموش نشود.)»
کهف · ۲۲ سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا
گروهی خواهند گفت: «آنها سه نفر بودند، که چهارمین آنها سگشان بود!» و گروهی میگویند: «پنچ نفر بودند، که ششمین آنها سگشان بود.» -همه اینها سخنانی بیدلیل است- و گروهی میگویند: «آنها هفت نفر بودند، و هشتمین آنها سگشان بود.» بگو: «پروردگار من از تعدادشان آگاهتر است!» جز گروه کمی، تعداد آنها را نمیدانند. پس درباره آنان جز با دلیل سخن مگو؛ و از هیچ کس درباره آنها سؤال مکن!
کهف · ۲۵ وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا
آنها در غارشان سیصد سال درنگ کردند، و نه سال (نیز) بر آن افزودند.
کهف · ۲۶ قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ مَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا
بگو: «خداوند از مدّت توقفشان آگاهتر است؛ غیب آسمانها و زمین از آن اوست! راستی چه بینا و شنواست! آنها هیچ ولیّ و سرپرستی جز او ندارند! و او هیچ کس را در حکم خود شرکت نمیدهد!»
کهف · ۲۸ وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا
با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر میخوانند، و تنها رضای او را میطلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان افراطی است.
کهف · ۲۹ وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَاءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاءَ فَلْيَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا
بگو: «این حقّ است از سوی پروردگارتان! هر کس میخواهد ایمان بیاورد (و این حقیقت را پذیرا شود)، و هر کس میخواهد کافر گردد!» ما برای ستمگران آتشی آماده کردیم که سراپردهاش آنان را از هر سو احاطه کرده است! و اگر تقاضای آب کنند، آبی برای آنان میاورند که همچون فلز گداخته صورتها را بریان میکند! چه بد نوشیدنی، و چه بد محل اجتماعی است!
کهف · ۳۱ أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا
آنها کسانی هستند که بهشت جاودان برای آنان است؛ باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختان و قصرهایش جاری است؛ در آنجا با دستبندهایی از طلا آراسته میشوند؛ و لباسهایی (فاخر) به رنگ سبز، از حریر نازک و ضخیم، دربر میکنند؛ در حالی که بر تختها تکیه کردهاند. چه پاداش خوبی، و چه جمع نیکویی!
کهف · ۳۲ وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا
(ای پیامبر!) برای آنان مثالی بزن: آن دو مرد، که برای یکی از آنها دو باغ از انواع انگورها قرار دادیم؛ و گرداگرد آن دو (باغ) را با درختان نخل پوشاندیم؛ و در میانشان زراعت پر برکتی قراردادیم.
کهف · ۴۵ وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
(ای پیامبر!) زندگی دنیا را برای آنان به آبی تشبیه کن که از آسمان فرو میفرستیم؛ و بوسیله آن، گیاهان زمین (سرسبز میشود و) در هم فرومیرود. امّا بعد از مدتی میخشکد؛ و بادها آن را به هر سو پراکنده میکند؛ و خداوند بر همه چیز تواناست!
کهف · ۴۷ وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا
و روزی را به خاطر بیاور که کوهها را به حرکت درآوریم؛ و زمین را آشکار (و مسطح) میبینی؛ و همه آنان [= انسانها] را برمیانگیزیم، و احدی از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!
کهف · ۵۰ وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا
به یاد آرید زمانی را که به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده کنید!» آنها همگی سجده کردند جز ابلیس -که از جن بود- و از فرمان پروردگارش بیرون شد آیا (با این حال،) او و فرزندانش را به جای من اولیای خود انتخاب میکنید، در حالی که آنها دشمن شما هستند؟! (فرمانبرداری از شیطان و فرزندانش به جای اطاعت خدا،) چه جایگزینی بدی است برای ستمکاران!
کهف · ۵۱ مَّا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا
من هرگز آنها [= ابلیس و فرزندانش] را به هنگام آفرینش آسمانها و زمین، و نه به هنگام آفرینش خودشان، حاضر نساختم! و من هیچ گاه گمراهکنندگان را دستیار خود قرار نمیدهم!
کهف · ۵۲ وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا
به خاطر بیاورید روزی را که (خداوند) میگوید: «همتایانی را که برای من میپنداشتید، بخوانید (تا به کمک شما بشتابند!)» ولی هر چه آنها را میخوانند، جوابشان نمیدهند؛ و در میان این دو گروه، کانون هلاکتی قراردادهایم!
کهف · ۵۳ وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا عَنْهَا مَصْرِفًا
و گنهکاران، آتش (دوزخ) را میبینند؛ و یقین میکنند که با آن درمیآمیزند، و هیچ گونه راه گریزی از آن نخواهند یافت.
کهف · ۵۵ وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا
و چیزی مردم را بازنداشت از اینکه -وقتی هدایت به سراغشان آمد- ایمان بیاورند و از پروردگارشان طلب آمرزش کنند، جز اینکه (خیرهسری کردند؛ گویی میخواستند) سرنوشت پیشینیان برای آنان بیاید، یا عذاب (الهی) در برابرشان قرار گیرد!
کهف · ۵۷ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا
چه کسی ستمکارتر است از آن کس که آیات پروردگارش به او تذکّر داده شده، و از آن روی گرداند، و آنچه را با دستهای خود پیش فرستاد فراموش کرد؟! ما بر دلهای اینها پردههایی افکندهایم تا نفهمند؛ و در گوشهایشان سنگینی قرار دادهایم (تا صدای حق را نشنوند)! و از این رو اگر آنها را به سوی هدایت بخوانی، هرگز هدایت نمیشوند!
کهف · ۵۸ وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌ لَّن يَجِدُوا مِن دُونِهِ مَوْئِلًا
و پروردگارت، آمرزنده و صاحب رحمت است؛ اگر میخواست آنان را به خاطر اعمالشان مجازات کند، عذاب را هر چه زودتر برای آنها میفرستاد؛ ولی برای آنان موعدی است که هرگز از آن راه فراری نخواهند داشت!
کهف · ۵۹ وَتِلْكَ الْقُرَىٰ أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًا
این شهرها و آبادیهایی است که ما آنها را هنگامی که ستم کردند هلاک نمودیم؛ و برای هلاکتشان موعدی قرار دادیم! (آنها ویرانههایش را با چشم میبینند، و عبرت نمیگیرند!)
کهف · ۷۹ أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا
اما آن کشتی مال گروهی از مستمندان بود که با آن در دریا کار میکردند؛ و من خواستم آن را معیوب کنم؛ (چرا که) پشت سرشان پادشاهی (ستمگر) بود که هر کشتی (سالمی) را بزور میگرفت!
کهف · ۸۶ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا
تا به غروبگاه آفتاب رسید؛ (در آن جا) احساس کرد (و در نظرش مجسّم شد) که خورشید در چشمه تیره و گلآلودی فرو میرود؛ و در آن جا قومی را یافت؛ گفتیم: «ای ذو القرنین! آیا میخواهی (آنان) را مجازات کنی، و یا روش نیکویی در مورد آنها انتخاب نمایی؟»
کهف · ۹۰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا
تا به خاستگاه خورشید رسید؛ (در آن جا) دید خورشید بر جمعیّتی طلوع میکند که در برابر (تابش) آفتاب، پوششی برای آنها قرار نداده بودیم (و هیچ گونه سایبانی نداشتند).
کهف · ۹۴ قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَىٰ أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
(آن گروه به او) گفتند: «ای ذو القرنین یأجوج و مأجوج در این سرزمین فساد میکنند؛ آیا ممکن است ما هزینهای برای تو قرار دهیم، که میان ما و آنها سدّی ایجاد کنی؟!»
کهف · ۹۵ قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا
(ذو القرنین) گفت: «آنچه پروردگارم در اختیار من گذارده، بهتر است (از آنچه شما پیشنهاد میکنید)! مرا با نیرویی یاری دهید، تا میان شما و آنها سدّ محکمی قرار دهم!
کهف · ۹۹ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا
و در آن روز (که جهان پایان میگیرد)، ما آنان را چنان رها میکنیم که درهم موج میزنند؛ و در صور [= شیپور] دمیده میشود؛ و ما همه را جمع میکنیم!
کهف · ۱۰۱ الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَن ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا
همانها که پردهای چشمانشان را از یاد من پوشانده بود، و قدرت شنوایی نداشتند!
کهف · ۱۰۴ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا
آنها که تلاشهایشان در زندگی دنیا گم (و نابود) شده؛ با این حال، میپندارند کار نیک انجام میدهند!»
کهف · ۱۰۵ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا
آنها کسانی هستند که به آیات پروردگارشان و لقای او کافر شدند؛ به همین جهت، اعمالشان حبط و نابود شد! از این رو روز قیامت، میزانی برای آنها برپا نخواهیم کرد!