تکرارها: ۳۸۹۶ آیات: ۲۱۰۵
۰ ۱۰۰ ۲۰۰ ۳۰۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۵ سال ۲: ۴۰ سال ۳: ۱۸۵ سال ۴: ۲۱۰ سال ۵: ۲۵۳ سال ۶: ۱۶۲ سال ۷: ۲۰۷ سال ۸: ۱۷۰ سال ۹: ۱۵۴ سال ۱۰: ۲۲۰ سال ۱۱: ۱۲۷ سال ۱۲: ۱۵۷ سال ۱۳: ۲۵۱ سال ۱۴: ۱۷۵ سال ۱۵: ۱۹۸ سال ۱۶: ۲۸۰ سال ۱۷: ۱۷۳ سال ۱۸: ۱۷۸ سال ۱۹: ۲۴۵ سال ۲۰: ۲۲۷ سال ۲۱: ۱۴۳ سال ۲۲: ۱۲۴ سال ۲۳: ۱۲ مشتقات لَهُمْ (۳۶۷)هُمْ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ (۱۸۴)مِنْهُمْ (۱۷۰)رَبِّهِمْ (۸۰)هُمُ (۸۰)إِنَّهُمْ (۷۳)عَنْهُمْ (۶۷)بَيْنَهُمْ (۶۰)لَهُمُ (۵۰)أَنَّهُمْ (۴۶)لَعَلَّهُمْ (۴۴)فَهُمْ (۴۱)قُلُوبِهِمْ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ (۳۷)إِلَيْهِمْ (۳۷)بِهِمْ (۳۶)قَبْلِهِمْ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ (۳۵)عَلَيْهِمُ (۳۱)جَاءَهُمْ (۳۱)أَيْدِيهِمْ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ (۲۶)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بَعْضُهُمْ (۲۳)قُلُوبُهُمْ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ (۱۷)بَعْدِهِمْ (۱۷)رَبَّهُمْ (۱۷)فِيهِمْ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ (۱۵)قَبْلَهُمْ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ (۱۳)جَاءَهُمُ (۱۳)جَاءَتْهُمْ (۱۳)مَعَهُمْ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ (۱۲)رَبُّهُمْ (۱۲)كَأَنَّهُمْ (۱۱)فَمِنْهُمْ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ (۱۱)رُسُلُهُمْ (۱۱)بَعْضَهُمْ (۱۰)فَإِنَّهُمْ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ (۱۰)دِيَارِهِمْ (۹)أَعْمَالُهُمْ (۹)مِنْهُمُ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)عَنْهُمُ (۸)آتَيْنَاهُمُ (۸)أَيْمَانِهِمْ (۸)مَأْوَاهُمْ (۸)أَيْدِيَهُمْ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ (۸)أَخَاهُمْ (۸)آذَانِهِمْ (۷)جَاءَتْهُمُ (۷)خَلْفَهُمْ (۷)فَأَخَذَهُمُ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)لَدَيْهِمْ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ (۷)تَأْتِيهِمْ (۷)يَأْتِيهِمْ (۷)سَأَلْتَهُمْ (۷)جَعَلْنَاهُمْ (۷)فَلَهُمْ (۶)أَجْرُهُمْ (۶)لَعَنَهُمُ (۶)فَوْقَهُمْ (۶)أَيُّهُمْ (۶)وُجُوهُهُمْ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)أَمْوَالِهِمْ (۶)دِينَهُمْ (۶)آثَارِهِمْ (۶)فَوْقِهِمْ (۶)فَذَرْهُمْ (۶)أَجَلُهُمْ (۶)أَبْصَارُهُمْ (۶)عِنْدَهُمْ (۶)أَجْرَهُمْ (۶)آبَاءَهُمْ (۶)طُغْيَانِهِمْ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)قُلُوبِهِمُ (۵)ظُهُورِهِمْ (۵)قَوْلِهِمْ (۵)يُزَكِّيهِمْ (۵)بِهِمُ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)أَمْوَالُهُمْ (۵)أَوْلاَدُهُمْ (۵)جَزَاؤُهُمْ (۵)آتَاهُمُ (۵)خَلْفِهِمْ (۵)تُصِبْهُمْ (۵)قَوْمَهُمْ (۵)يَزِيدُهُمْ (۵)قُلُوبَهُمْ (۵)أَتَاهُمْ (۵)صَلاَتِهِمْ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)يَحْشُرُهُمْ (۵)تَأْتِيَهُمُ (۵)صُدُورِهِمْ (۵)أَمْرَهُمْ (۵)أَزْوَاجِهِمْ (۵)وُجُوهِهِمْ (۵)رَأَيْتَهُمْ (۵)أَبْصَارِهِمْ (۴)يَنْفَعُهُمْ (۴)أَبْنَاءَهُمْ (۴)آبَاؤُهُمْ (۴)أُجُورَهُمْ (۴)أَفْوَاهِهِمْ (۴)صُدُورُهُمْ (۴)عِنْدَهُمُ (۴)مِيثَاقَهُمْ (۴)يَهْدِيهِمْ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ (۴)خَلَقَهُمْ (۴)مَرْجِعُهُمْ (۴)دَعْوَاهُمْ (۴)دَارِهِمْ (۴)يَأْتِيَهُمْ (۴)لِرَبِّهِمْ (۴)تَدْعُوهُمْ (۴)أَيْمَانَهُمْ (۴)قَوْلُهُمْ (۴)آتَاهُمْ (۴)نَعِدُهُمْ (۴)كُلُّهُمْ (۴)تَسْأَلُهُمْ (۴)تَأْتِيَهُمْ (۴)أَيْمَانُهُمْ (۴)مِثْلَهُمْ (۴)كَلْبُهُمْ (۴)أَمْرِهِمْ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ (۴)زَادَهُمْ (۴)أَخُوهُمْ (۴)يُنَادِيهِمْ (۴)مَثَلُهُمْ (۳)أَبْصَارَهُمْ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)أَحَدُهُمْ (۳)يَضُرُّهُمْ (۳)يُعَلِّمُهُمُ (۳)بُطُونِهِمْ (۳)اقْتُلُوهُمْ (۳)قَاتِلُوهُمْ (۳)يَأْتِيَهُمُ (۳)نِسَائِهِمْ (۳)فَبَشِّرْهُمْ (۳)إِيمَانِهِمْ (۳)أَصَابَهُمْ (۳)مَأْوَاهُمُ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ (۳)جُلُودُهُمْ (۳)نَجْوَاهُمْ (۳)أَرْجُلُهُمْ (۳)يَتَوَلَّهُمْ (۳)مَكَّنَّاهُمْ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ (۳)نَحْشُرُهُمْ (۳)يَبْعَثُهُمُ (۳)أَخَذْنَاهُمْ (۳)غَرَّتْهُمُ (۳)آبَائِهِمْ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ (۳)إِلَيْهِمُ (۳)تَحْتِهِمُ (۳)أَشْيَاءَهُمْ (۳)نِسَاءَهُمْ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ (۳)يَأْتِهِمْ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ (۳)تَرَاهُمْ (۳)وُجُوهَهُمْ (۳)أَدْبَارَهُمْ (۳)دُونِهِمْ (۳)يَعْلَمُهُمْ (۳)عَهْدِهِمْ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ (۳)أَعْيُنُهُمْ (۳)تَحِيَّتُهُمْ (۳)تَرْهَقُهُمْ (۳)قَوْمِهِمْ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ (۳)أَعْنَاقِهِمْ (۳)مَكْرُهُمْ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ (۳)رُءُوسِهِمْ (۳)زِدْنَاهُمْ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ (۳)مَسَاكِنِهِمْ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ (۳)وَرَائِهِمْ (۳)خَلَقْنَاهُمْ (۳)أَهْلِيهِمْ (۳)يَوْمَهُمُ (۳)نُورُهُمْ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ (۲)تُنْذِرْهُمْ (۲)سَمْعِهِمْ (۲)أَصَابِعَهُمْ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)مَشْرَبَهُمْ (۲)تَخْشَوْهُمْ (۲)أَصَابَتْهُمْ (۲)يَلْعَنُهُمُ (۲)يُكَلِّمُهُمُ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ (۲)أَخْرِجُوهُمْ (۲)مَعَهُمُ (۲)نَبِيُّهُمْ (۲)يُخْرِجُهُمْ (۲)هُدَاهُمْ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ (۲)أَحَدِهِمْ (۲)أَكْثَرُهُمُ (۲)ظَلَمَهُمُ (۲)تَسُؤْهُمْ (۲)كَيْدُهُمْ (۲)يُعَذِّبَهُمْ (۲)أَصَابَهُمُ (۲)أَحَدَهُمُ (۲)نَصِيبَهُمْ (۲)رَزَقَهُمُ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ (۲)فَخُذُوهُمْ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ (۲)يَعِدُهُمُ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)نَقْضِهِمْ (۲)بَيْنَهُمُ (۲)يُصِيبَهُمْ (۲)أَكْلِهِمُ (۲)أَرْجُلِهِمْ (۲)أَعْيُنَهُمْ (۲)جِئْتَهُمْ (۲)تُعَذِّبْهُمْ (۲)تَحْتِهِمْ (۲)أَوْزَارَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمُ (۲)حِسَابِهِمْ (۲)مَوْلاَهُمُ (۲)ذَرْهُمْ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)شُرَكَائِهِمْ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ (۲)سَيَجْزِيهِمْ (۲)جَزَيْنَاهُمْ (۲)أَمْرُهُمْ (۲)يُنَبِّئُهُمْ (۲)بَلَوْنَاهُمْ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ (۲)تَأْتِهِمْ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ (۲)أَعْيُنِهِمْ (۲)عَهْدَهُمْ (۲)يُعَذِّبْهُمُ (۲)قَاتَلَهُمُ (۲)جُنُوبُهُمْ (۲)حَسْبُهُمْ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)سِرَّهُمْ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ (۲)فَزَادَتْهُمْ (۲)مَسَّتْهُمْ (۲)فَجَاءُوهُمْ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ (۲)ثِيَابَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمْ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ (۲)جَهَّزَهُمْ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِضَاعَتَهُمْ (۲)أَهْلِهِمْ (۲)أَمَرَهُمْ (۲)أَبُوهُمْ (۲)كَبِيرُهُمْ (۲)أَخَذْتُهُمْ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ (۲)وُجُوهَهُمُ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ (۲)نَبِّئْهُمْ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ (۲)فَأَصَابَهُمْ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ (۲)يَأْخُذَهُمْ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)سَعْيُهُمْ (۲)أَدْبَارِهِمْ (۲)رُءُوسَهُمْ (۲)رَبِّهِمُ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ (۲)لِآبَائِهِمْ (۲)بَعَثْنَاهُمْ (۲)كَهْفِهِمْ (۲)تَحْسَبُهُمْ (۲)رَابِعُهُمْ (۲)سَادِسُهُمْ (۲)فَدَعَوْهُمْ (۲)وَرَاءَهُمْ (۲)بَيْنِهِمْ (۲)أَنْذِرْهُمْ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)غَشِيَهُمْ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ (۲)حِسَابُهُمْ (۲)فَهُمُ (۲)فَجَعَلَهُمْ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ (۲)لِبَاسُهُمْ (۲)رَزَقَهُمْ (۲)لِفُرُوجِهِمْ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ (۲)أَتَيْنَاهُمْ (۲)أَزْوَاجَهُمْ (۲)دِينَهُمُ (۲)فُرُوجَهُمْ (۲)آتُوهُمْ (۲)يَزِيدَهُمْ (۲)تُصِيبَهُمْ (۲)فَأَخَذَهُمْ (۲)فَصَدَّهُمْ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ (۲)نَجْعَلَهُمْ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ (۲)مَسَاكِنُهُمْ (۲)نَجَّاهُمْ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ (۲)إِيمَانُهُمْ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ (۲)كُفْرُهُمْ (۲)شَفَاعَتُهُمْ (۲)أَزْوَاجُهُمْ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ (۲)فَأَتَاهُمُ (۲)سَمْعُهُمْ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ (۲)لِبُيُوتِهِمْ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ (۲)وَقَاهُمْ (۲)بَالَهُمْ (۲)أَمْثَالَهُمْ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)فَأَنْسَاهُمْ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)دَعَوْتُهُمْ (۲)فَزَادَهُمُ (۱)شَيَاطِينِهِمْ (۱)يَمُدُّهُمْ (۱)تِجَارَتُهُمْ (۱)بِنُورِهِمْ (۱)تَرَكَهُمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)عَرَضَهُمْ (۱)أَنْبِئْهُمْ (۱)أَنْبَأَهُمْ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ (۱)تُفَادُوهُمْ (۱)إِخْرَاجُهُمْ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ (۱)أَمَانِيُّهُمْ (۱)مِلَّتَهُمْ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ (۱)وَلاَّهُمْ (۱)قِبْلَتِهِمُ (۱)قِبْلَتَهُمْ (۱)يُحِبُّونَهُمْ (۱)يُرِيهِمُ (۱)أَصْبَرَهُمْ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ (۱)مَسَّتْهُمُ (۱)تُخَالِطُوهُمْ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ (۱)أَحْيَاهُمْ (۱)فَهَزَمُوهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ (۱)أَمْوَالَهُمُ (۱)يَحْسَبُهُمُ (۱)يَرَوْنَهُمْ (۱)مِثْلَيْهِمْ (۱)غَرَّهُمْ (۱)دِينِهِمْ (۱)جَمَعْنَاهُمْ (۱)أَقْلاَمَهُمْ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ (۱)تَوْبَتُهُمْ (۱)تُحِبُّونَهُمْ (۱)فَوْرِهِمْ (۱)يَكْبِتَهُمْ (۱)لِذُنُوبِهِمْ (۱)قَوْلَهُمْ (۱)فَآتَاهُمُ (۱)تَحُسُّونَهُمْ (۱)أَهَمَّتْهُمْ (۱)مَضَاجِعِهِمْ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ (۱)شَاوِرْهُمْ (۱)فَاخْشَوْهُمْ (۱)فَزَادَهُمْ (۱)يَمْسَسْهُمْ (۱)تَخَافُوهُمْ (۱)قَتْلَهُمُ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ (۱)جُنُوبِهِمْ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ (۱)ارْزُقُوهُمْ (۱)اكْسُوهُمْ (۱)فَارْزُقُوهُمْ (۱)فَآتُوهُمْ (۱)نَلْعَنَهُمْ (۱)نُصْلِيهِمْ (۱)نُدْخِلُهُمْ (۱)يُضِلَّهُمْ (۱)عِظْهُمْ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ (۱)أَرْكَسَهُمْ (۱)لَسَلَّطَهُمْ (۱)تَوَفَّاهُمُ (۱)حِذْرَهُمْ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ (۱)يَعِدُهُمْ (۱)يُمَنِّيهِمْ (۱)مِثْلُهُمْ (۱)خَادِعُهُمْ (۱)يُؤْتِيهِمْ (۱)فَوْقَهُمُ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)كُفْرِهِمْ (۱)قَتْلِهِمُ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)أَخْذِهِمُ (۱)أَكْلِهِمْ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ (۱)قَصَصْنَاهُمْ (۱)نَقْصُصْهُمْ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ (۱)لَعَنَّاهُمْ (۱)يُنَبِّئُهُمُ (۱)احْذَرْهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمْ (۱)يُحِبُّهُمْ (۱)يَنْهَاهُمُ (۱)قَوْلِهِمُ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ (۱)اتَّخَذُوهُمْ (۱)أَقْرَبَهُمْ (۱)فَأَثَابَهُمُ (۱)كِسْوَتُهُمْ (۱)صِدْقُهُمْ (۱)أَبْنَاءَهُمُ (۱)فِتْنَتُهُمْ (۱)إِعْرَاضُهُمْ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ (۱)لَجَمَعَهُمْ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ (۱)إِيمَانَهُمْ (۱)إِخْوَانِهِمْ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ (۱)هَدَيْنَاهُمْ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)خَوْضِهِمْ (۱)عَمَلَهُمْ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ (۱)نَذَرُهُمْ (۱)كَلَّمَهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ (۱)وَلِيُّهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ (۱)أَوْلاَدِهِمْ (۱)لِيُرْدُوهُمْ (۱)وَصْفَهُمْ (۱)أَوْلاَدَهُمْ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)إِيَّاهُمْ (۱)دِرَاسَتِهِمْ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ (۱)شَمَائِلِهِمْ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ (۱)يَنَالُهُمْ (۱)نَصِيبُهُمْ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ (۱)أُخْرَاهُمْ (۱)لِأُولاَهُمْ (۱)فَآتِهِمْ (۱)أُولاَهُمْ (۱)لِأُخْرَاهُمْ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ (۱)يَنَالُهُمُ (۱)نَنْسَاهُمْ (۱)يَوْمِهِمْ (۱)جِئْنَاهُمْ (۱)أَصَبْنَاهُمْ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ (۱)طَائِرُهُمْ (۱)حُلِيِّهِمْ (۱)يُكَلِّمُهُمْ (۱)سَيَنَالُهُمْ (۱)أَخَذَتْهُمُ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ (۱)يَأْمُرُهُمْ (۱)يَنْهَاهُمْ (۱)إِصْرَهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ (۱)اسْأَلْهُمْ (۱)حِيتَانُهُمْ (۱)سَبْتِهِمْ (۱)نَبْلُوهُمْ (۱)مُهْلِكُهُمْ (۱)مُعَذِّبُهُمْ (۱)يَسُومُهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدَهُمْ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)يَذَرُهُمْ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ (۱)فَادْعُوهُمْ (۱)مَسَّهُمْ (۱)إِخْوَانُهُمْ (۱)يَمُدُّونَهُمْ (۱)زَادَتْهُمْ (۱)تُوَلُّوهُمُ (۱)يُوَلِّهِمْ (۱)تَقْتُلُوهُمْ (۱)قَتَلَهُمْ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ (۱)أَسْمَعَهُمْ (۱)مُعَذِّبَهُمْ (۱)يُعَذِّبَهُمُ (۱)صَلاَتُهُمْ (۱)يُرِيكَهُمُ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ (۱)دِينُهُمْ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ (۱)وَلاَيَتِهِمْ (۱)مُدَّتِهِمْ (۱)خُذُوهُمْ (۱)احْصُرُوهُمْ (۱)سَبِيلَهُمْ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ (۱)يُخْزِهِمْ (۱)يُبَشِّرُهُمْ (۱)عَامِهِمْ (۱)أَحْبَارَهُمْ (۱)رُهْبَانَهُمْ (۱)جِبَاهُهُمْ (۱)ظُهُورُهُمْ (۱)أَعْمَالِهِمْ (۱)رَيْبِهِمْ (۱)انْبِعَاثَهُمْ (۱)فَثَبَّطَهُمْ (۱)مَنَعَهُمْ (۱)نَفَقَاتُهُمْ (۱)لٰكِنَّهُمْ (۱)تُنَبِّئُهُمْ (۱)فَنَسِيَهُمْ (۱)أَتَتْهُمْ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ (۱)إِسْلاَمِهِمْ (۱)أَغْنَاهُمُ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ (۱)جُهْدَهُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ (۱)اتَّبَعُوهُمْ (۱)تَعْلَمُهُمْ (۱)نَعْلَمُهُمْ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ (۱)تُطَهِّرُهُمْ (۱)تُزَكِّيهِمْ (۱)يُعَذِّبُهُمْ (۱)بُنْيَانُهُمُ (۱)هَدَاهُمْ (۱)حَوْلَهُمْ (۱)يُصِيبُهُمْ (۱)رِجْسِهِمْ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ (۱)أَنْجَاهُمْ (۱)رَسُولُهُمْ (۱)نُذِيقُهُمُ (۱)مَلَئِهِمْ (۱)يَفْتِنَهُمْ (۱)صُدُورَهُمْ (۱)طَرَدْتُهُمْ (۱)يُؤْتِيَهُمُ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ (۱)نَكِرَهُمْ (۱)آتِيهِمْ (۱)مَوْعِدَهُمُ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ (۱)آلِهَتُهُمُ (۱)زَادُوهُمْ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ (۱)رَأَيْتُهُمْ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)أَبَاهُمْ (۱)وَارِدَهُمْ (۱)فَعَرَفَهُمْ (۱)رِحَالِهِمْ (۱)أَبِيهِمْ (۱)مَتَاعَهُمْ (۱)مَوْثِقَهُمْ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)قَصَصِهِمْ (۱)قَبْلِهِمُ (۱)ظُلْمِهِمْ (۱)ظِلاَلُهُمْ (۱)لِرَبِّهِمُ (۱)تُصِيبُهُمْ (۱)سَمُّوهُمْ (۱)ذَكِّرْهُمْ (۱)لِرُسُلِهِمْ (۱)ارْزُقْهُمْ (۱)طَرْفُهُمْ (۱)يَأْتِيهِمُ (۱)مَكْرَهُمْ (۱)سَرَابِيلُهُمْ (۱)يُلْهِهِمُ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ (۱)سَكْرَتِهِمْ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ (۱)يُضِلُّونَهُمْ (۱)بُنْيَانَهُمْ (۱)أَتَاهُمُ (۱)يُخْزِيهِمْ (۱)تَقَلُّبِهِمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ (۱)وَلِيُّهُمُ (۱)رِزْقِهِمْ (۱)شُرَكَاءَهُمْ (۱)يَهْدِيهِمُ (۱)فَعَلَيْهِمْ (۱)جَادِلْهُمْ (۱)نَرْزُقُهُمْ (۱)قَتْلَهُمْ (۱)تَسْبِيحَهُمْ (۱)نُخَوِّفُهُمْ (۱)شَارِكْهُمْ (۱)عِدْهُمْ (۱)حَمَلْنَاهُمْ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)كِتَابَهُمْ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ (۱)نَبَأَهُمْ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ (۱)تَقْرِضُهُمْ (۱)نُقَلِّبُهُمْ (۱)مِلَّتِهِمْ (۱)ثَامِنُهُمْ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)حَشَرْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ (۱)تَدْعُهُمْ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ (۱)اعْتَزَلَهُمْ (۱)رِزْقُهُمْ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ (۱)تَؤُزُّهُمْ (۱)أَحْصَاهُمْ (۱)عَدَّهُمْ (۱)حِبَالُهُمْ (۱)عِصِيُّهُمْ (۱)سِحْرِهِمْ (۱)فَغَشِيَهُمْ (۱)أَضَلَّهُمُ (۱)أَمْثَلُهُمْ (۱)صَدَقْنَاهُمُ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ (۱)وُجُوهِهِمُ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ (۱)تَمْنَعُهُمْ (۱)يَذْكُرُهُمْ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ (۱)لِحُكْمِهِمْ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ (۱)يَحْزُنُهُمُ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ (۱)رُءُوسِهِمُ (۱)تَفَثَهُمْ (۱)نُذُورَهُمْ (۱)نَصْرِهِمْ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ (۱)يَسْلُبْهُمُ (۱)صَلَوَاتِهِمْ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ (۱)غَمْرَتِهِمْ (۱)نُمِدُّهُمْ (۱)مُتْرَفِيهِمْ (۱)آبَاءَهُمُ (۱)رَسُولَهُمْ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)ذِكْرِهِمْ (۱)لَتَدْعُوهُمْ (۱)رَحِمْنَاهُمْ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ (۱)جَزَيْتُهُمُ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ (۱)يُوَفِّيهِمُ (۱)يُغْنِهِمُ (۱)يُغْنِيَهُمُ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ (۱)تُلْهِيهِمْ (۱)أَمَرْتَهُمْ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ (۱)خَوْفِهِمْ (۱)شَأْنِهِمْ (۱)رَأَتْهُمْ (۱)مَتَّعْتَهُمْ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ (۱)جَاهِدْهُمْ (۱)خَاطَبَهُمُ (۱)أَعْنَاقُهُمْ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ (۱)حِبَالَهُمْ (۱)عِصِيَّهُمْ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ (۱)يَتَّبِعُهُمُ (۱)تَمْلِكُهُمْ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ (۱)مَكْرِهِمْ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ (۱)بُيُوتُهُمْ (۱)عِلْمُهُمْ (۱)تُكَلِّمُهُمْ (۱)نَجْعَلَهُمُ (۱)دُونِهِمُ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمُ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ (۱)خَطَايَاهُمْ (۱)أَثْقَالَهُمْ (۱)أَثْقَالِهِمْ (۱)يَكْفِهِمْ (۱)لَجَاءَهُمُ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ (۱)يَغْشَاهُمُ (۱)حَوْلِهِمْ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ (۱)غَلَبِهِمْ (۱)تَخَافُونَهُمْ (۱)أَذَاقَهُمْ (۱)لِيُذِيقَهُمْ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ (۱)يَدْعُوهُمْ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ (۱)نُمَتِّعُهُمْ (۱)نَضْطَرُّهُمْ (۱)فَمَأْوَاهُمُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)ادْعُوهُمْ (۱)صِدْقِهِمْ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)ظَاهَرُوهُمْ (۱)صَيَاصِيهِمْ (۱)أَرْضَهُمْ (۱)دِيَارَهُمْ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ (۱)أَذَاهُمْ (۱)آتِهِمْ (۱)الْعَنْهُمْ (۱)دَلَّهُمْ (۱)مَسْكَنِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)أَكْثَرِهِمْ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ (۱)آثَارَهُمْ (۱)نُغْرِقْهُمْ (۱)تَأْخُذُهُمْ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ (۱)مَكَانَتِهِمْ (۱)رَكُوبُهُمْ (۱)نَصْرَهُمْ (۱)فَاهْدُوهُمْ (۱)قِفُوهُمْ (۱)مَرْجِعَهُمْ (۱)آلِهَتِهِمْ (۱)نَصَرْنَاهُمْ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ (۱)إِفْكِهِمْ (۱)أَبْصِرْهُمْ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ (۱)نَعُدُّهُمْ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ (۱)نَعْبُدُهُمْ (۱)هَدَاهُمُ (۱)فَأَذَاقَهُمُ (۱)يَجْزِيَهُمْ (۱)سَيُصِيبُهُمْ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)تَقَلُّبُهُمْ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ (۱)قِهِمْ (۱)أَدْخِلْهُمْ (۱)وَعَدْتَهُمْ (۱)قِهِمُ (۱)لِنُذِيقَهُمْ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ (۱)لِجُلُودِهِمْ (۱)سَنُرِيهِمْ (۱)لَجَعَلَهُمْ (۱)حُجَّتُهُمْ (۱)جَمْعِهِمْ (۱)يُزَوِّجُهُمْ (۱)خَلْقَهُمْ (۱)شَهَادَتُهُمْ (۱)عَبَدْنَاهُمْ (۱)مَعِيشَتَهُمْ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ (۱)وَعَدْنَاهُمْ (۱)نُرِيهِمْ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ (۱)مِيقَاتُهُمْ (۱)مَحْيَاهُمْ (۱)مَمَاتُهُمْ (۱)حُجَّتَهُمْ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ (۱)دُعَائِهِمْ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ (۱)نَصَرَهُمُ (۱)إِفْكُهُمْ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ (۱)سَيَهْدِيهِمْ (۱)يُدْخِلُهُمُ (۱)أَمْعَاءَهُمْ (۱)تَقْوَاهُمْ (۱)ذِكْرَاهُمْ (۱)فَأَصَمَّهُمْ (۱)إِسْرَارَهُمْ (۱)تَوَفَّتْهُمُ (۱)أَضْغَانَهُمْ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ (۱)لَعَنَهُمْ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ (۱)أَثَابَهُمْ (۱)تَعْلَمُوهُمْ (۱)تَطَئُوهُمْ (۱)أَلْزَمَهُمْ (۱)سِيمَاهُمْ (۱)أَصْوَاتَهُمْ (۱)أَصْحَابِهِمْ (۱)يَوْمِهِمُ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ (۱)أَلَتْنَاهُمْ (۱)عَمَلِهِمْ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ (۱)تَأْمُرُهُمْ (۱)أَحْلاَمُهُمْ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ (۱)مَبْلَغُهُمْ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ (۱)صَاحِبَهُمْ (۱)أَنْذَرَهُمْ (۱)صَبَّحَهُمْ (۱)مَوْعِدُهُمْ (۱)نُزُلُهُمْ (۱)يُنَادُونَهُمْ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ (۱)وَلَدْنَهُمْ (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)إِخْوَانَهُمْ (۱)عَشِيرَتَهُمْ (۱)أَيَّدَهُمْ (۱)يُدْخِلُهُمْ (۱)مَانِعَتُهُمْ (۱)حُصُونُهُمْ (۱)بُيُوتَهُمْ (۱)لَعَذَّبَهُمْ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ (۱)نَصَرُوهُمْ (۱)بَأْسُهُمْ (۱)لِقَوْمِهِمْ (۱)تَبَرُّوهُمْ (۱)تَوَلَّوْهُمْ (۱)عَدُوِّهِمْ (۱)أَجْسَامُهُمْ (۱)لِقَوْلِهِمْ (۱)فَاحْذَرْهُمْ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ (۱)سَأَلَهُمْ (۱)أَوْسَطُهُمْ (۱)سَلْهُمْ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)يَزِدْهُمْ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ (۱)تَذَرْهُمْ (۱)فَزَادُوهُمْ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ (۱)اهْجُرْهُمْ (۱)مَهِّلْهُمْ (۱)عِدَّتَهُمْ (۱)تَنْفَعُهُمْ (۱)فَوَقَاهُمُ (۱)لَقَّاهُمْ (۱)جَزَاهُمْ (۱)حَسِبْتَهُمْ (۱)عَالِيَهُمْ (۱)سَقَاهُمْ (۱)أَسْرَهُمْ (۱)نُتْبِعُهُمُ (۱)كَالُوهُمْ (۱)وَزَنُوهُمْ (۱)أَهْلِهِمُ (۱)رَأَوْهُمْ (۱)أَمْهِلْهُمْ (۱)إِيَابَهُمْ (۱)حِسَابَهُمْ (۱)كَيْدَهُمْ (۱)تَرْمِيهِمْ (۱)إِيلاَفِهِمْ (۱)أَطْعَمَهُمْ (۱)آمَنَهُمْ (۱)
آیات (۲۱۰۵) هود · ۹۴ وَ لَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ
و هنگامی که فرمان ما فرا رسید، شعیب و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود نجات دادیم؛ و آنها را که ستم کردند، صیحه (آسمانی) فرو گرفت؛ و در دیار خود، به رو افتادند (و مردند)...
هود · ۹۸ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ
روز قیامت، او در پیشاپیش قومش خواهد بود؛ و (به جای چشمههای زلال بهشت) آنها را وارد آتش میکند! و چه بد آبشخوری است (آتش)، که بر آن وارد میشوند!
هود · ۱۰۱ وَ مَا ظَلَمْنَاهُمْ وَ لٰكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ مَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ
ما به آنها ستم نکردیم؛ بلکه آنها خودشان بر خویشتن ستم روا داشتند! و هنگامی که فرمان مجازات الهی فرا رسید، معبودانی را که غیر از خدا میخواندند، آنها را یاری نکردند؛ و جز بر هلاکت آنان نیفزودند!
هود · ۱۰۵ يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌ وَ سَعِيدٌ
آن روز که (قیامت و زمان مجازات) فرا رسد، هیچ کس جز به اجازه او سخن نمیگوید؛ گروهی بدبختند و گروهی خوشبخت!
هود · ۱۰۶ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ
امّا آنها که بدبخت شدند، در آتشند؛ و برای آنان در آنجا، «زفیر» و «شهیق» [= نالههای طولانی دم و بازدم] است...
هود · ۱۰۹ فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هٰؤُلاَءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ
پس شکّ و تردیدی (در باطل بودن) معبودهایی که آنها میپرستند، به خود راه مده! آنها همانگونه این معبودها را پرستش میکنند که پدرانشان قبلاً میپرستیدند، و ما نصیب آنان را بیکم و کاست خواهیم داد!
هود · ۱۱۰ وَ لَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍ مِنْهُ مُرِيبٍ
ما به موسی کتاب آسمانی دادیم؛ سپس در آن اختلاف شد؛ و اگر فرمان قبلی خدا (در زمینه آزمایش و اتمام حجّت بر آنها) نبود، در میان آنان داوری میشد! و آنها (هنوز) در شکّاند، شکّی آمیخته به بدگمانی!
هود · ۱۱۱ وَ إِنَ كُلاًّ لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
و پروردگارت اعمال هر یک را بیکم و کاست به آنها خواهد داد؛ او به آنچه عمل میکنند آگاه است!
هود · ۱۱۶ فَلَوْ لاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كَانُوا مُجْرِمِينَ
چرا در قرون (و اقوام) قبل از شما، دانشمندان صاحب قدرتی نبودند که از فساد در زمین جلوگیری کنند؟! مگر اندکی از آنها، که نجاتشان دادیم! و آنان که ستم میکردند، از تنعّم و کامجوئی پیروی کردند؛ و گناهکار بودند (و نابود شدند)!
هود · ۱۱۹ إِلاَّ مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ
مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین (پذیرش رحمت) آنها را آفرید! و فرمان پروردگارت قطعی شده که: جهنّم را از همه (سرکشان و طاغیان) جنّ و انس پر خواهم کرد!
یوسف · ۴ إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ
(به خاطر بیاور) هنگامی را که یوسف به پدرش گفت: «پدرم! من در خواب دیدم که یازده ستاره، و خورشید و ماه در برابرم سجده میکنند!»
یوسف · ۱۰ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ لاَ تَقْتُلُوا يُوسُفَ وَ أَلْقُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ
یکی از آنها گفت: «یوسف را نکشید! و اگر میخواهید کاری انجام دهید، او را در نهانگاه چاه بیفکنید؛ تا بعضی از قافلهها او را برگیرند (و با خود به مکان دوری ببرند)!»
یوسف · ۱۵ فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيَابَةِ الْجُبِ وَ أَوْحَيْنَا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هٰذَا وَ هُمْ لاَ يَشْعُرُونَ
هنگامی که او را با خود بردند، و تصمیم گرفتند وی را در مخفیگاه چاه قرار دهند، (سرانجام مقصد خود را عملی ساختند؛) و به او وحی فرستادیم که آنها را در آینده از این کارشان با خبر خواهی ساخت؛ در حالی که آنها نمیدانند!
یوسف · ۱۶ وَ جَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ
(برادران یوسف) شب هنگام، گریان به سراغ پدر آمدند.
یوسف · ۱۹ وَ جَاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَأَدْلَى دَلْوَهُ قَالَ يَا بُشْرَى هٰذَا غُلاَمٌ وَ أَسَرُّوهُ بِضَاعَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ
و (در همین حال) کاروانی فرا رسید؛ و مأمور آب را (به سراغ آب) فرستادند؛ او دلو خود را در چاه افکند؛ (ناگهان) صدا زد: «مژده باد! این کودکی است (زیبا و دوست داشتنی!)» و این امر را بعنوان یک سرمایه از دیگران مخفی داشتند. و خداوند به آنچه آنها انجام میدادند، آگاه بود.
یوسف · ۳۵ ثُمَ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَأَوُا الْآيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ
و بعد از آنکه نشانههای (پاکی یوسف) را دیدند، تصمیم گرفتند او را تا مدّتی زندانی کنند!
یوسف · ۳۷ قَالَ لاَ يَأْتِيكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِهِ إِلاَّ نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَكُمَا ذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ
(یوسف) گفت: «پیش از آنکه جیره غذایی شما فرا رسد، شما را از تعبیر خوابتان آگاه خواهم ساخت. این، از دانشی است که پروردگارم به من آموخته است. من آیین قومی را که به خدا ایمان ندارند، و به سرای دیگر کافرند، ترک گفتم (و شایسته چنین موهبتی شدم)!
یوسف · ۴۶ يُوسُفُ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِي سَبْعِ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَ سَبْعٌ عِجَافٌ وَ سَبْعِ سُنْبُلاَتٍ خُضْرٍ وَ أُخَرَ يَابِسَاتٍ لَعَلِّي أَرْجِعُ إِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ
(او به زندان آمد، و چنین گفت:) یوسف، ای مرد بسیار راستگو! درباره این خواب اظهار نظر کن که هفت گاو چاق را هفت گاو لاغر میخورند؛ و هفت خوشه تر، و هفت خوشه خشکیده؛ تا من بسوی مردم بازگردم، شاید (از تعبیر این خواب) آگاه شوند!
یوسف · ۵۸ وَ جَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
(سرزمین کنعان را قحطی فرا گرفت؛) برادران یوسف (در پی موادّ غذایی به مصر) آمدند؛ و بر او وارد شدند. او آنان را شناخت؛ ولی آنها او را نشناختند.
یوسف · ۵۹ وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ أَ لاَ تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
و هنگامی که (یوسف) بارهای آنان را آماده ساخت، گفت: «(نوبت آینده) آن برادری را که از پدر دارید، نزد من آورید! آیا نمیبینید من حق پیمانه را ادا میکنم، و من بهترین میزبانان هستم؟!
یوسف · ۶۲ وَ قَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ فِي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا إِذَا انْقَلَبُوا إِلَى أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
(سپس) به کارگزاران خود گفت: «آنچه را بعنوان قیمت پرداختهاند، در بارهایشان بگذارید! شاید پس از بازگشت به خانواده خویش، آن را بشناسند؛ و شاید برگردند!»
یوسف · ۶۳ فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَى أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
هنگامی که به سوی پدرشان بازگشتند، گفتند: «ای پدر! دستور داده شده که (بدون حضور برادرمان بنیامین) پیمانهای (از غلّه) به ما ندهند؛ پس برادرمان را با ما بفرست، تا سهمی (از غلّه) دریافت داریم؛ و ما او را محافظت خواهیم کرد!»
یوسف · ۶۵ وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَ نَمِيرُ أَهْلَنَا وَ نَحْفَظُ أَخَانَا وَ نَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ
و هنگامی که متاع خود را گشودند، دیدند سرمایه آنها به آنها بازگردانده شده! گفتند: «پدر! ما دیگر چه میخواهیم؟! این سرمایه ماست که به ما باز پس گردانده شده است! (پس چه بهتر که برادر را با ما بفرستی؛) و ما برای خانواده خویش موادّ غذایی میآوریم؛ و برادرمان را حفظ خواهیم کرد؛ و یک بار شتر زیادتر دریافت خواهیم داشت؛ این پیمانه (بار) کوچکی است!»
یوسف · ۶۶ قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلاَّ أَنْ يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ
گفت: «من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد، تا پیمان مؤکّد الهی بدهید که او را حتماً نزد من خواهید آورد! مگر اینکه (بر اثر مرگ یا علّت دیگر،) قدرت از شما سلب گردد. و هنگامی که آنها پیمان استوار خود را در اختیار او گذاردند، گفت: «خداوند، نسبت به آنچه میگوییم، ناظر و نگهبان است!»
یوسف · ۶۸ وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَ لٰكِنَ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ
و هنگامی که از همان طریق که پدر به آنها دستور داده بود وارد شدند، این کار هیچ حادثه حتمی الهی را نمیتوانست از آنها دور سازد، جز حاجتی در دل یعقوب (که از این طریق) انجام شد (و خاطرش آرام گرفت)؛ و او به خاطر تعلیمی که ما به او دادیم، علم فراوانی داشت؛ ولی بیشتر مردم نمیدانند!
یوسف · ۷۰ فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ السِّقَايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ
و هنگامی که (مأمور یوسف) بارهای آنها را بست، ظرف آبخوری پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس کسی صدا زد؛ «ای اهل قافله، شما دزد هستید!»
یوسف · ۷۱ قَالُوا وَ أَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ مَا ذَا تَفْقِدُونَ
آنها رو به سوی او کردند و گفتند: «چه چیز گم کردهاید؟»
یوسف · ۷۶ فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاءِ أَخِيهِ ثُمَ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِعَاءِ أَخِيهِ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ وَ فَوْقَ كُلِ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ
در این هنگام، (یوسف) قبل از بار برادرش، به کاوش بارهای آنها پرداخت؛ سپس آن را از بارِ برادرش بیرون آورد؛ این گونه راه چاره را به یوسف یاد دادیم! او هرگز نمیتوانست برادرش را مطابق آیین پادشاه (مصر) بگیرد، مگر آنکه خدا بخواهد! درجات هر کس را بخواهیم بالا میبریم؛ و برتر از هر صاحب علمی، عالمی است!
یوسف · ۷۷ قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفْسِهِ وَ لَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ قَالَ أَنْتُمْ شَرٌّ مَكَاناً وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ
(برادران) گفتند: «اگر او [بنیامین] دزدی کند، (جای تعجب نیست؛) برادرش (یوسف) نیز قبل از او دزدی کرد» یوسف (سخت ناراحت شد، و) این (ناراحتی) را در درون خود پنهان داشت، و برای آنها آشکار نکرد؛ (همین اندازه) گفت: «شما (از دیدگاه من،) از نظر منزلت بدّترین مردمید! و خدا از آنچه توصیف میکنید، آگاهتر است!»
یوسف · ۸۰ فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيّاً قَالَ كَبِيرُهُمْ أَ لَمْ تَعْلَمُوا أَنَ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُمْ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ قَبْلُ مَا فَرَّطْتُمْ فِي يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي وَ هُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ
هنگامی که (برادران) از او مأیوس شدند، به کناری رفتند و با هم به نجوا پرداختند؛ (برادر) بزرگشان گفت: «آیا نمیدانید پدرتان از شما پیمان الهی گرفته؛ و پیش از این درباره یوسف کوتاهی کردید؟! من از این سرزمین حرکت نمیکنم، تا پدرم به من اجازه دهد؛ یا خدا درباره من داوری کند، که او بهترین حکمکنندگان است!
یوسف · ۸۳ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَمِيلٌ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
(یعقوب) گفت: «(هوای) نفس شما، مسأله را چنین در نظرتان آراسته است! من صبر میکنم، صبری زیبا (و خالی از کفران)! امیدوارم خداوند همه آنها را به من بازگرداند؛ چرا که او دانا و حکیم است!
یوسف · ۸۴ وَ تَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قَالَ يَا أَسَفَا عَلَى يُوسُفَ وَ ابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
و از آنها روی برگرداند و گفت: «وا اسفا بر یوسف!» و چشمان او از اندوه سفید شد، اما خشم خود را فرو میبرد (و هرگز کفران نمیکرد)!
یوسف · ۹۴ وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لاَ أَنْ تُفَنِّدُونِ
هنگامی که کاروان (از سرزمین مصر) جدا شد، پدرشان [= یعقوب] گفت: «من بوی یوسف را احساس میکنم، اگر مرا به نادانی و کم عقلی نسبت ندهید!»
یوسف · ۱۰۲ ذٰلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ مَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْكُرُونَ
این از خبرهای غیب است که به تو وحی میفرستیم! تو (هرگز) نزد آنها نبودی هنگامی که تصمیم میگرفتند و نقشه میکشیدند!
یوسف · ۱۰۴ وَ مَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
و تو (هرگز) از آنها پاداشی نمیطلبی؛ آن نیست مگر تذکّری برای جهانیان!
یوسف · ۱۰۵ وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَ هُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ
و چه بسیار نشانهای (از خدا) در آسمانها و زمین که آنها از کنارش میگذرند، و از آن رویگردانند!
یوسف · ۱۰۶ وَ مَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ
و بیشتر آنها که مدعی ایمان به خدا هستند، مشرکند!
یوسف · ۱۰۷ أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لاَ يَشْعُرُونَ
آیا ایمن از آنند که عذاب فراگیری از سوی خدا به سراغ آنان بیاید، یا ساعت رستاخیز ناگهان فرارسد، در حالی که متوجّه نیستند؟!
یوسف · ۱۰۹ وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا أَ فَلاَ تَعْقِلُونَ
و ما نفرستادیم پیش از تو، جز مردانی از اهل آبادیها که به آنها وحی میکردیم! آیا (مخالفان دعوت تو،) در زمین سیر نکردند تا ببینند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند چه شد؟! و سرای آخرت برای پرهیزکاران بهتر است! آیا فکر نمیکنید؟!
یوسف · ۱۱۰ حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَ لاَ يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
(پیامبران به دعوت خود، و دشمنان آنها به مخالفت خود همچنان ادامه دادند) تا آنگاه که رسولان مأیوس شدند، و (مردم) گمان کردند که به آنان دروغ گفته شده است؛ در این هنگام، یاری ما به سراغ آنها آمد؛ آنان را که خواستیم نجات یافتند؛ و مجازات و عذاب ما از قوم گنهکار بازگردانده نمیشود!
یوسف · ۱۱۱ لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثاً يُفْتَرَى وَ لٰكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ كُلِ شَيْءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
در سرگذشت آنها درس عبرتی برای صاحبان اندیشه بود! اینها داستان دروغین نبود؛ بلکه (وحی آسمانی است، و) هماهنگ است با آنچه پیش روی او (از کتب آسمانی پیشین) قرار دارد؛ و شرح هر چیزی (که پایه سعادت انسان است)؛ و هدایت و رحمتی است برای گروهی که ایمان میآورند!
رعد · ۵ وَ إِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَ إِذَا كُنَّا تُرَاباً أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَ أُولٰئِكَ الْأَغْلاَلُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَ أُولٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
و اگر (از چیزی) تعجب میکنی، عجیب گفتار آنهاست که میگویند: «آیا هنگامی که ما خاک شدیم، (بار دیگر زنده میشویم و) به خلقت جدیدی بازمیگردیم؟!» آنها کسانی هستند که به پروردگارشان کافر شدهاند؛ و آنان غل و زنجیرها در گردنشان است؛ و آنها اهل دوزخند، و جاودانه در آن خواهند ماند!
رعد · ۶ وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاَتُ وَ إِنَ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَ إِنَ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقَابِ
آنها پیش از حسنه (و رحمت)، از تو تقاضای شتاب در سیّئه (و عذاب) میکنند؛ با اینکه پیش از آنها بلاهای عبرت انگیز نازل شده است! و پروردگار تو نسبت به مردم -با اینکه ظلم میکنند- دارای مغفرت است؛ و (در عین حال،) پروردگارت دارای عذاب شدید است!
رعد · ۱۱ لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَ مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ
برای انسان، مأمورانی است که پی در پی، از پیش رو، و از پشت سرش او را از فرمان خدا [= حوادث غیر حتمی] حفظ میکنند؛ (امّا) خداوند سرنوشت هیچ قوم (و ملّتی) را تغییر نمیدهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند! و هنگامی که خدا اراده سوئی به قومی (بخاطر اعمالشان) کند، هیچ چیز مانع آن نخواهد شد؛ و جز خدا، سرپرستی نخواهند داشت!
رعد · ۱۳ وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلاَئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَ يُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ وَ هُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ
و رعد، تسبیح و حمد او میگوید؛ و (نیز) فرشتگان از ترس او! و صاعقهها را میفرستد؛ و هر کس را بخواهد گرفتار آن میسازد، (در حالی که آنها با مشاهده این همه آیات الهی، باز هم) درباره خدا به مجادله مشغولند! و او قدرتی بیانتها (و مجازاتی دردناک) دارد!
رعد · ۱۴ لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لاَ يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلاَّ كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَ مَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَ مَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلاَلٍ
دعوت حق از آن اوست! و کسانی را که (مشرکان) غیر از خدا میخوانند، (هرگز) به دعوت آنها پاسخ نمیگویند! آنها همچون کسی هستند که کفهای (دست) خود را به سوی آب میگشاید تا آب به دهانش برسد، و هرگز نخواهد رسید! و دعای کافران، جز در ضلال (و گمراهی) نیست!
رعد · ۱۵ وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ ظِلاَلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ
تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند -از روی اطاعت یا اکراه- و همچنین سایههایشان، هر صبح و عصر برای خدا سجده میکنند.
رعد · ۱۶ قُلْ مَنْ رَبُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لاَ يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لاَ ضَرّاً قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَ الْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَ النُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِ شَيْءٍ وَ هُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
بگو: «چه کسی پروردگار آسمانها و زمین است؟» بگو: «اللّه!» (سپس) بگو: «آیا اولیا (و خدایانی) غیر از او برای خود برگزیدهاید که (حتّی) مالک سود و زیان خود نیستند (تا چه رسد به شما؟!)» بگو: «آیا نابینا و بینا یکسانند؟! یا ظلمتها و نور برابرند؟! آیا آنها همتایانی برای خدا قرار دادند بخاطر اینکه آنان همانند خدا آفرینشی داشتند، و این آفرینشها بر آنها مشتبه شده است؟!» بگو: «خدا خالق همه چیز است؛ و اوست یکتا و پیروز!»
رعد · ۱۸ لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَى وَ الَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ أُولٰئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهَادُ
برای آنها که دعوت پروردگارشان را اجابت کردند، (سرانجام و) نتیجه نیکوتر است؛ و کسانی که دعوت او را اجابت نکردند، (آنچنان در وحشت عذاب الهی فرو میروند، که) اگر تمام آنچه روی زمین است، و همانندش، از آن آنها باشد، همه را برای رهایی از عذاب میدهند! (ولی از آنها پذیرفته نخواهد شد!) برای آنها حساب بدی است؛ و جایگاهشان جهنم، و چه بد جایگاهی است!
رعد · ۲۱ وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ
و آنها که پیوندهایی را که خدا دستور به برقراری آن داده، برقرار میدارند؛ و از پروردگارشان میترسند؛ و از بدی حساب (روز قیامت) بیم دارند...